ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಜಯಶ್ರೀ ಭ.ಭಂಡಾರಿ
“ಋತುಗಾನ.”
ಆಸರೆಯಿಲ್ಲದ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ
ನೆಲೆಯಿಲ್ಲದ ಬಾಳ ಸಂತೆಯಲಿ
ತರಗಲೆಯಂತೆ ಉದುರುವಾಗ
ಭಾವನೆಗಳ ಹೊತ್ತಿಸಿ ದೀಪವಾದೆ
ಬದುಕಲಿ ಬೆಳಕ ಚಿಮ್ಮಿಸಿದೆ
ಮತ್ತೆ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಕಿಡಿಹಚ್ಚಿದ
ಚತುರೆ ನೀನಾರೆ….
.
ಸೋತಬದುಕಲಿ ಗೆಲುವು ತುಂಬಿದೆ
ಬಾನಂಗಳದ ಬೆಳಕಾಗಿ ನಿಂದೆ
ಉಷೆಯಂತೆ ಉಲಿಯುತ ಉನ್ಮಾದ ಉಕ್ಕಿಸಿದೆ ನವಚೈತ್ರದಿ
ಜೀವಜಂಜಡ ಮರೆಸಿದ ಕೋಗಿಲೆ
ಹಾಡು ಕಲಿಸಿದ ಹಮ್ಮಿಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿಯೇ…ನೀನಾರೆ…..
ಸುಖವೇನೆಂದು ಅರುಹಿದೆ ನಲುಗಿದ
ಜೀವಕೆ ಜೀವವಾಹಿನಿಯಾದೆ….
ಅಂಧಕಾರದ ಮಡಿಲಿಂದ ಜ್ಯೋತಿಯೆಡೆ
ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದೆ.
ಬದುಕೇ ಇಲ್ಲ ಬಾಳೇ ಬೇಡಂದವನ
ಬಾಳಲಿ ಭಾಗ್ಯದ ಕಿರಣ ಹೊಮ್ಮಿಸಿದೆ
ಪದಗಳಲಿ ಕಟ್ಟಲಾರೆ ನಿನ್ನನು…. ನೀನಾರು ..
ನನ್ನ ಉಸಿರ ಬಸಿರಲಿ ಬೆರಗು ತಂದವಳೆ.
ಬೆಂದ ಬಾಳಿಗೆ ಜೀವತುಂಬಿದ ಬೆಡಗಿನವಳೆ.
ನೀನೆ ನನ್ನವಳು ಸದಾ ಚಿನ್ಮಯಿ ಚಿತ್ಕಳೆಯವಳೆ…
ಮುಂಗುರುಳ ಉಂಗುರದ ಕೆನ್ನೆಯವಳೆ
ಮಲ್ಲಿಗೆಯೆ ನಾಚುವ ಮುಗುಳ್ನಗೆಯವಳೆ
ಹೇಳಬಾರದೆ ನೀನಾರು…
ಕಣ್ಣ ಅಂಚಿನ ಸಂಚಿನ ಮಿಂಚಂಚೆಯವಳೆ
ಬೆಂಗಾಡಿನಲಿ ಬಳಕುವ ಬೆಳಕ ಬೀರಿದವಳೆ
ನಗುವ ನೈದಿಲೆಯಾಗಿ ಈ ಹೃದಯವ
ಆಳುಬಾ ಬಾಳುವ ಬಾ ದೀಪವಾಗಿ
ಬೆಳಗು ಬಾ….
ಯಾರೆ ನೀ ಮಂದಸ್ಮಿತ ತಂದವಳೆ….
ಜಯಶ್ರೀ ಭ.ಭಂಡಾರಿ.
About The Author
