ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ರಮೇಶ್ ಅಂಬಳಿ “ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೆರಗು ಕತ್ತಲೆ ಸರಿದುಚುಮು ಚುಮುಕತ್ತಲೆಯ ಸೀಳಿಹೊರಸೂಸುವಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಕಂಡ  ಹಕ್ಕಿಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿಗಾನವು ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಇಂಪನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿರಾತ್ರಿ ಪೂರ್ತಿ ನಿದ್ರೆ ಇಲ್ಲದೆಸಿಹಿಕನಸುಗಳ ಮತ್ತಲ್ಲಿತೇಲಾಡಿದ ನನಗೆಆಗತಾನೆ ನಿದ್ರೆಗೆಜಾರಿಹೋಗಿದ್ದೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವಾನನ್ನ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸಿದವುಹೊರಬಂದು ನೋಡಿದೆಭುವಿಯನ್ನು ಕವಿದ ಮಂಜು ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲು ಗಿಡಗಳಲಿಮಂಜಿನ ತುಂತುರು ಹನಿಗಳುಮುತ್ತಿನ ಸಾಲು ಹೆಣಿದಂತಿತ್ತುನೋಡುವ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂಮುದ ನೀಡಿದಂತಿತ್ತು. ರಮೇಶ್ ಅಂಬಳಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಬಾಗೇಪಲ್ಲಿ “ಗಜಲ್ (ಜುಲ್ ಕಾಫಿಯಾ )” ತೋರೀಕಿಗಾಗಿ ಹೃದಯ ಲಬ್ ಡಬ್ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ನನಗಾಗಿಅರಿವಿದೆ ಎನಗೆ ಅದು ನಿಜದಿ ಬಡಿಯುತ್ತಿದೆ ನಿನಗಾಗಿ ಹೃದಯ ಬಡಿತವ ಯಾರೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸೆ ಆಗದುಹಿಡಿದಿರಿಸಿಹ ಮನ ನನ್ನ ಬೇಡುತ್ತಿದೆ ಬಿಡುಗಡೆಗಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚೆ ನಿನ್ನ ಚಂದ ಸ್ವರೂಪ ಮಾತ್ರ ಕಂಡಿದೆಅದಕೂ ಹಿಂದೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರಯತ್ನವಿದೆ ಸತತವಾಗಿ ತಾಳ್ಮೆಗೆಟ್ಟ ಕೌಶಿಕ ಸುಟ್ಟ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಕೋಪದಿಚಿತ್ತ ತಾ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನಂತೆ  ಬಯಸುತ್ತಿದೆ ದೇಹ ಮಿಲನಕಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾ! ಎಲ್ಲಾ ಹೆಂಡರಿಗೂ  ಹಂಚಿದೆಯಾ ಸಮ ಪ್ರೀತಿಯ!ಚಿತ್ತಮಾತ್ರ ಪತ್ನಿಗೆ ಮೋಸವೆಂದು ತಡೆಯುತಿದೆ ವಿವೇಕವಾಗಿ ಬಾಗೇಪಲ್ಲಿ.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ ಗಜಲ್ ಅನುಭಾವದ ಸೀರೆಯನು ನೇಯಬೇಕು ನಾವುಅನುಭವದ ಕುಲುಮೆಯಲಿ ಬೇಯಬೇಕು ನಾವು ವಿನಯದಿಂದ ಜಗದಿ ಜೀವಿಸಬೇಕಲ್ಲವೆ ಹೇಳುಕನಸುಗಳ ಕಡಲಿನೊಳಗೆ ಮೀಯಬೇಕು ನಾವು ಅನುಗಾಲವೂ ವ್ಯಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿತಲ್ಲ ಕಾಲಅನುಕ್ಷಣ ಜೀವನವನು ತೇಯಬೇಕು ನಾವು ವಾಂಛಲ್ಯವ ಮನದಲಿ ಬಿತ್ತುತ್ತಲೆ ಸಾಗಬೇಕುಅಂಚಿರದ ಬಾಳಿಗಾಗಿ‌ ಸಾಯಬೇಕು ನಾವು ಅನೂಹ್ಯ ಭಾವಗಳನು ಅರುಹಿದನು ಅಭಿನವಅನುಪಮದ ಸಿರಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬೇಕು ನಾವು ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಜಯಶ್ರೀ. ಭ.ಭಂಡಾರಿ ಬಾದಾಮಿ “ನೀನೇಕೆ ಹೀಗಾದೆ” ನೀನೇಕೆ‌‌ ಹೀಗಾದೆ‌‌‌‌ ಹೇ ಹೃದಯ ಮಿಡಿತವೇನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಬಾಳದಾರಿ ಕವಲಾಯಿತಲ್ಲವೇಹೀಗೇ ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಛಲ ಮರತೆಯಲ್ಲ.ನಾನೀಗ‌ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಸಾಗುವದು ತರವೇ. ನೀನಿಲ್ಲದೆ‌ ನಾನು‌ ಬದುಕಲಾರೆ ಗೆಳೆಯನೇ.ನಿನಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸಲು ನೀನೆನು ಎಳೆಯನೇ.ಜೋಡಿ‌‌‌ ಜೀವ‌ ಅಗಲಿದರೇನು‌ ಚಂದ ತಿಳಿದುಕೋ.ಮನದ ಭಾವನೆ ಬತ್ತದಿರಲಿ ನೀ‌ ಗೆಳೆಯ ಹಳೆಯನೇ. ಮನದ ಮಾತು ಬಲ್ಲವನೇ‌ ನೀನೆ ದೂರಾದೆಯಲ್ಲದೂರದಿ‌‌ ನೀ ಸಾಗಿದರೂ ಮನಸ್ಸು ಮರೆಯದಲ್ಲ.ಮರೆತು‌ ಮೋಸ ಮಾಡದಿರು ಕೆಟ್ಟ ಗಳಿಗೆಯಲಿ ಗೆಳೆಯಾಮತ್ತೆ‌ ಮತ್ತೆ‌‌ ನೆನಪಿಸಿಕೋ ಕಳೆದ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಲ್ಲ ಹೂಗಳ‌ ರಾಶಿ‌‌ ಹಾಸಿ‌ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸಿದೆ‌‌‌ ಅಂದು ನೋವುಗಳ‌‌ ನೀಗಿಸಿ ನಗಿಸಿ‌ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾದೆ ಬಂಧುಇಂದೇನಾಯ್ತೋ ಅರಿಯದೆ ಅರಸುತಿಹೆ ನಿನ್ನನೇ ಸಖನೇ.ಒಲಿದ ಜೀವಗಳು ದೂರಾಗದಿರಲೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತಿಹೆ ಇಂದು. ಜಯಶ್ರೀ. ಭ.ಭಂಡಾರಿ ಬಾದಾಮಿ.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಪ್ರೊ. ಡಾ. ಸರಸ್ವತಿ ಕಳಸದ “ಅಂದ-ಚಂದ” ಚಂದದ ಚಲುವೆನಿನ್ನಂದಕ್ಕೊಂದುಬಾಹುಬಂದ “ಮುದ್ದು ಕೂಸೆ” ಎನ್ನುವಅಪ್ಪ – ಅಮ್ಮರ ಅಮರ ಪ್ರೇಮಇಂದಿರೆಯಂಗಳದಲಿಅಜ್ಜ – ಅಜ್ಜಿಯರ ಅಂಬಾರಿ ನಿನಗದೋ ಜಂಬೂ ಸವಾರಿಕುಟುಂಬದ ಕಣ್ಮಣಿಮಮತೆಯ ಕಲ್ಯಾಣಿ ನೀಚಲುವಿನ ಚಿತ್ತಾರ // ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಾಗದುತ್ತೆಂದು ಎತ್ತಿ ಬಟ್ಟೆ ಮಣ್ಣು ಕೊಡವಿಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತುಊರ ಸುತ್ತಿಸಿ – ಮಿಠಾಯಿ ತಿನ್ನಿಸಿಮುದ್ದು ಮಾಡಿದ ಮನು ಕಾಕಾನಪ್ರೀತಿಯ ಬುಜ್ಜಿ ನೀನು ಚಲುವೆ // ಮೌಲ್ಯಗಳ ಊರ ಜಾತ್ರೆಒಲವ ದೇಗುಲದ ಯಾತ್ರೆಜೆರತಾರಿ ಅಂಗಿ ತೊಟ್ಟುನವಿಲ ಗರಿ ಇಟ್ಟುಓಡುವ ಓಟಗಂಧರ್ವ ಲೋಕದ ಸೌಂದರ್ಯಮಾಂಕಾಗಿಸುವ ಹೊಂಬೆಳಕಿನ ಚಲುವೆ // ಕಷ್ಟದ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟದ ಒಡಲಲ್ಲಿಬೆಟ್ಟಗಳ ಕುಟ್ಟಿಶಿಲ್ಪಗಳನ್ನಾಗಿಸಿದಒಡಲ ಸೌಂದರ್ಯವೇಮತ್ತೇ ಬಾ ನೀಈ ಅಂದ – ಚಂದ ನೋಡಲುಸೋಲದ ಆತ್ಮ ಶಕ್ತಿಯೇಸೌಂದರ್ಯದ ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖವೇ ನೀನಲ್ಲವೇ? ಪ್ರೊ. ಡಾ. ಸರಸ್ವತಿ ಕಳಸದ

ಕನ್ನಡ ಸಂಗಾತಿ ಸವಿತಾ ಇನಾಮದಾರ್ “ಕನ್ನಡ ಸವಿಗನ್ನಡ” ಕನ್ನಡ ಸವಿಗನ್ನಡ ಕನ್ನಡ ಸಿರಿಗನ್ನಡಕನ್ನಡವ ಮಾತಾಡೋ ಕನ್ನಡದ ಕಂದಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸೊಗಡು ಕರ್ಣಾನಂದllಪ ll ಭಾರತಾಂಬೆಯ ಕುವರಿ ತಾಯಿ ಭುವನೇಶ್ವರಿಸಲಹುವಳೆಮ್ಮನು ಮಾತೆ ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿಸರ್ವ ಧರ್ಮಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರವಿಹುದಿಲ್ಲಿನಿತ್ಯ ನೂತನ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ll೧ ll ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾವಿಲ್ಲ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸೋಲಿಲ್ಲಬಳಸಿದಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುವುದುಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಹಬ್ಬುವುದುಕನ್ನಡವ ಕಾಪಾಡೋ ಕನ್ನಡದ ಕಂದಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಹರಕೆ ಅದುವೇ ಶ್ರೀಗಂಧ ll೨ll ಸವಿತಾ ಇನಾಮದಾರ್

ಕನ್ನಡ ಸಂಗಾತಿ ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು “ಕನ್ನಡವೇ ನಮ್ಮ ಉಸಿರು” ಮೊಲೆಹಾಲೊಡನೆ ಬಂದ ಸೊಲ್ಲು ಕನ್ನಡವು,ಕಣ್ತೆರೆದು ಜಗ ನೋಡಿದ ದೃಶ್ಯ ಕನ್ನಡವೇ ಉಚ್ವಾಸದ ಈ ಗಾಳಿ,ಈಮಣ್ಣ ಪರಿಮಳವು ಕನ್ನಡವು,ನನ್ನೊಡಲ ನುಡಿಯಾಗಿ ಮಿಡಿದ ಭಾವ ಕನ್ನಡವುತಾಯಂತೆ ಸಲಹಿರುವೆ  ಅಮ್ಮಾ ನೀ ನನ್ನೊಲವು  ಹಾಲಿನೊಳು ಬೆರೆತ ಸಕ್ಕರೆಯು ನೀನು ,ಈ ಪಯಣದ ಜೊತೆಗಿದ್ದ ನೆರಳು ನೀನುನಾವ್ ನುಡಿವ ಪದ ಶಕ್ತಿಯ ಸೊಗಡು ನಿನದುನೀನಲದೆ ಅನ್ಯವೆನಲು ಒಪ್ಪದಿದು ಮನವು    ಭಾವದೊಲುಮೆಯಲಿ ಜೀವ ತುಂಬಿತಂದವಳುಎದೆಯ ಹಂದರದೊಳಗೆ  ಕಾವ್ಯ ಹರಿಸಿದಳು ನಡೆ ನುಡಿಯಲಿ ನಿಂತು ,ಬಾಳ ಬೆಳಗಿದಳು ಇಹಪರದ  ಬೇಡಿಕೆಯು ಈ ಧನಿಯ ಬಲಿಸುಕನ್ನಡವು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಎಂದೆಂದೂ ಸಿರಿಯು  ಬದುಕ  ಹಾದಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿ ನಿಂತವಳೇ,ಬೋಧನೆಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಕೈಹಿಡಿದು ಬಂದವಳೆಭಾವ ಕಡಲಿನ ಅಲೆಯಲೆಯಲಿ ಹೊನ್ನುಸಿರ ಕೊಟ್ಟಳು  ಕಸುವಿತ್ತು ಕೈಯೊಳಗೆ ಎದೆಯ ಶೃಂಗರಿಸಿದಳು ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯೊಂದ  ನಡೆಸು ಕನ್ನಡಾಂಬೆಸವಿ ಜೇನಸುರಿಸುತ್ತಿರು ನಿತ್ಯ ನಾಲಿಗೆಯೊಳಗೆತುಟಿಯಂಚಲಿ  ಪದಗಳ ಬಿತ್ತರಿಸಿ ನಡೆಸುಉಸಿರು ನಿಲ್ಲುವ ತನಕ  ಜೊತೆಗಿದ್ದು ಬೆಳೆಸು. ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ “ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು” ಚೆಲುವಿನ ಒಲವಿನ ಕನ್ನಡ ನಾಡುವೀರರಮಣೀಯರು ಬೆಳಗಿದ ಬೀಡುವನಸಿರಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಾಡುಅಂದ ಚಂದದ ಗಂಧದ ಬೀಡು ಪೊನ್ನ ಜನ್ನ ರನ್ನ ಉದಯಿಸಿದ ನಾಡುಕ್ರಾಂತಿ ಕಹಳೆ ಕಲಿಗಳ ಬೀಡುವೀರ ಧೀರರಾಳಿದ ಹೆಮ್ಮಯ ನಾಡುಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿ ಸೂಸುವ ಬೀಡು ರಸಋಷಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದ ನಾಡುಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಕಲೆಗಳ ಬೀಡುಶರಣರ ಸಂತರ ಕವಿಗಳ ನಾಡುಗಂಗೆ ತುಂಗೆ ಹರಿಯುವ ಬೀಡು ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹ ಜೀವಿಗಳ ನಾಡುಸಭ್ಯತೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಬೀಡುಸತ್ಯ ಸಮತೆ ಸಾರಿದ ನಾಡುಜಾತಿ ಮತಗಳ ಮೀರಿದ ಬೀಡು ಜಗದಲಿ ಮೆರೆದಿದೆ ಕನ್ನಡ ನಾಡುಹಿರಿಮೆ ಗರಿಮೆಗಳ ಹೊನ್ನಿನ ಬೀಡುಶಾಂತಿ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಾಡುಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಕರುಣೆಯ ಬೀಡು ಕನ್ನಡ ತೇರನು ಎಳೆಯುವ ನಾಡುಅಪಾರ ಕಿರ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ ಬೀಡುಬಾನೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದ ನಾಡುಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಉಸಿರಿನ ಬೀಡು ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಸರಸ್ವತಿ ಕಳಸದ “ಶಶಿ… ನಿನ್ನನ್ನೇನು ಕರೆಯಲಿ?” ಶಶಿ ಎನ್ನಲೇ?ಚಂದ್ರ ಎನ್ನಲೇ?ನಿನ್ನ ತಂಪಿನ ಬೆಳ್ಳಿಹನಿಯೆನ್ನಲೇ?ಶಿವನ ಶಿರವನೇರಿದ ನಕ್ಷತ್ರವೆನ್ನಲೇ?ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲಿನಿನ್ನ?ಕ್ಷಣ ಹೊಳೆದು ಮುದವನು ಸುರಿಸಿ, ಮರುಕ್ಷಣ ಮೋಡದ ಮಡಿಲಲ್ಲಿಮರೆಯಾಗುವುದೇಕೆ?ನೀನು ಭಾನಲ್ಲಿದ್ದರೆ,ನಾನು ಭುವಿಯಲ್ಲಿರುವೆ.ಆಕಾಶ-ಭೂಮಿಯ ಅಂತರವನು ಕರಗಿಸಿ ಬಾ, ಗೆಳೆಯ!ಮಸುಕಾದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಚಂದ್ರಿಕೆಯಾಗಿ ನನ್ನ ಬಿಂಬವ ತೋರಿದವನೇ.ಕಲಕಿದ ಮನಕೆ ತಂಪನು ತುಂಬುವ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ನದಿಯ ಸೆಲೆಯಾಗಿ ಸಾಗಿಬರುವೆಯಾ ನೀ?ನನ್ನ ದಾರಿಯ ಕಂದಿಲಾಗಿ,ಕತ್ತಲ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕಾಗಿ,ಧೈರ್ಯದ ನೆಲೆಯಾಗಿ,ಬಳಪ ಹಿಡಿಸಿ ಬರೆಸುವ ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಬಾ, ಗೆಳೆಯ!ಕಾಣದ ನಿನ್ನ ಕಾಣುವ ಹಂಬಲ, ಮೌನದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಸಂಭಾಷಣೆ;ಭಾಷೆ ಬೇಡ -ಭೇದವೂ ಬೇಡ— ಎರಡು ತೀರಗಳ ನಡುವೆ ಹರಿಯುವ ಒಂದೇ ನದಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಅರಿವೇ ಸಾಕು.ಮೋಹವಿಲ್ಲ, ವ್ಯಾಮೋಹವಿಲ್ಲ,ಸ್ವಾರ್ಥದ ಸೆಳೆತವೂ ಬೇಡ.ತಿಳಿನದಿಯಂತೆ ಕಲ್ಲು-ಮಣ್ಣನು ದಾಟಿ,ತೀರಗಳನ್ನೂ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡುಒಂದಾಗಿ ಹರಿದು,ಸ್ನೇಹದ ತ್ರಿವೇಣಿಯಾಗೋಣ ಬಾ!ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸದೆ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಶಕ್ತಿಯನು ಅರಳಿಸಿ,ನಂದಿಹೋಗದ ದೀಪದಂತೆನಾನು ನಾನಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುವಂತೆಜೊತೆಯಾಗಿ ನಡೆಯುವೆಯಾ, ಶಶಿ?ಚಂದ್ರನಾದರೆ ತಂಪಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಸು,ದೀಪವಾದರೆ ಕತ್ತಲ ಹೃದಯ ಬೆಳಗಿಸು;ನದಿಯಾದರೆ ದಾಹದ ಮನ ತಣಿಸು,ಸ್ನೇಹವೆಂಬ ಪವಿತ್ರ ಭಾವವಾಗಿನನ್ನ ಮನದೊಳಗೆ ನೆಲೆಸು.ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ, ಶಶಿ?ನನ್ನ ಮನಮಿಡಿಯುವ ಗೆಳೆಯ,ನಿರ್ಮಲ ಸ್ನೇಹದ ಚಂದ್ರಬೆಳಕು ನೀನು—ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ದಾರಿದೀಪ ನೀನು! ಡಾ.ಸರಸ್ವತಿ ಕಳಸದ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ “ಅನುರಾಗ” ಅನುರಾಗದ ಅಲೆಯ ಮೇಲೆಜೀವ ಭಾವದ ಬೆಸುಗೆಅಂತರಂಗದಲಿ ಅರಳಿದೆಬಂಧನದ ಭಾವಗೀತೆ ಒಡಲಾಳದ ಮೌನ ಮೃದಂಗಮಧುರ ಮಾತುಗಳ ಮಿಲನಹೃದಯ ತಂತಿ ಮೀಟಿದಾಗಹೊರಹೊಮ್ಮುವುದು ನಿನಾದ ನೀಳ ನೀರವ ರಾತ್ರಿಯಲಿನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹೊಂಬೆಳಕಿನ ಸ್ಫೂರಣಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ತೇಲಿ ಬರುವಒಲವಿನ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಆಲಿಂಗನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೇಳೈಸಿವೆಸವಿನೆನಪಿನ ತೋರಣಹಾಡಿದೆ ಹೃದಯರಾಗ ಕವನಮೂಡಿದೆ ಅನುರಾಗ ಅನುದಿನ ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ