ನಗುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ,  
ಆದ್ರೆ ಒಳಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ  
ಸಣ್ಣ ಮಗುವಿನ ಹಾಗೆ ಗೋಳಾಡ್ತಿದೆ ಮನಸ್ಸು.  
ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದ ಸಂಕಟ ನೋವುಗಳು  
ಗುಂಡಿಗೆ ಗೂಡಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಕೂತಿವೆ.

ಸಮಯ ನಿಂತಂತಿದೆ,  
ಗಡಿಯಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳು
ಕೂಡ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿವೆ
ಪ್ರಪಂಚ ಜೋರಾಗಿ ಓಡ್ತಿದೆ,  
ನಾನು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಯೋಚನೆಗಳಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದೀನೇನೋ..

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿದ್ದರೆ ಹರಿಯಲಿ.  
ಮಳೆ ಬಿದ್ದ ಬಳಿಕ ಭೂಮಿಯ
ಮಣ್ಣು ಪರಿಮಳ ಬೀರುತ್ತೋ,  
ಅತ್ತಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸೂ ಹಾಗೆ
ಹಗುರಾಗುತ್ತದೆಂಬ ಭರವಸೆ.