ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಜಯಶ್ರೀ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ ಗಜಲ್ ಹಸಿರ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನವಿರು ಬೆಳಕು ಬೀರುತಿದೆ ಉಸಿರಲಿ ಬೆರೆದ ಜೋಡಿಗೆ ಪವನ ಹರಸಿದಂತೆ ತೋರುತಿದೆ. ದೂರದಲಿ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆ ಇದ್ದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ಚೆಂದವಲ್ಲವೇ ಕರಗಳ ಚಾಚಿ ಮಲಗಿದ ದೃಶ್ಯ ಮೋಜು ತರುತಿದೆ. ಎತ್ತರದ ಮರಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿವೆ.ಉತ್ತರದ ದಿಕ್ಕಿನಲಿ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರುತಿದೆ. ಮಂಗಳದ ಕೋಮಲೆಗೆ ಸುಖದ ದಾಂಪತ್ಯ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದೆಅಂಗಳದ ರಾತ್ರಿರಾಣಿ ಮದಿರೆಯಲಿ  ಕನಸು ಕರಗಿ ಸೋರುತಿದೆ. ಜೀವನದ ಸಿಹಿಕಹಿಗಳ ಅರಿವು ಜಯದ ಸೋಪಾನ ತೂಗುವುದು ಪಾವನದ ಬದುಕು ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಅಡಿಯಿಟ್ಟು ಸಂಭ್ರಮ ಏರುತಿದೆ.ಶ್ರೀಜಯ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್ “ಧರೆಯ ದಿವ್ಯಾಭಿಷೇಕ” ನೀಲಗಗನದ ನುಣುಪಿನ ಹಾಳೆಯಲಿಕರಿಮೋಡಗಳ ಕಲಾಸಂಗಮ;ಮಿಂಚಿನ ಬೆರಳಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆಗೆಗುಡುಗಿನ ನಾದವೇ ಮಂಗಳಗಾನ. ಮಳೆ ಬಂದರೆ—ಭೂಮಿಯ ಮಸ್ತಕದಲಿ ಮುತ್ತಿನ ತಿಲಕ,ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲಲಿ ಪರಿಮಳದ ಪರಿಮಳ,ಒಣಗಿದ ಜೀವದ ಎದೆಯೊಳಗೆಆಶೆಯ ಅಂಕುರದ ನವಚೇತನ. ಪ್ರತಿ ಹನಿಯೂಸ್ವರ್ಗದ ಕಲಶದಿಂದ ಜಾರಿದ ಅಮೃತಬಿಂದು;ಪ್ರತಿ ತುಂತುರುವೂಪ್ರಕೃತಿಯ ವೀಣೆಯ ತಂತಿಯಲಿ ಮೂಡಿದ ರಾಗ. ಗುಡ್ಡಗಳು ಹಸಿರಿನ ಶಾಲು ಆವರಿಸಿದರೆ,ಕಣಿವೆಗಳು ನಗುವಿನ ಹಾರ ತೊಟ್ಟವು;ಜಲಪಾತಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಜಡೆಯಾಗಿಬಂಡೆಗಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹರಿದವು. ನದಿಯು ನಾಚಿದ ನವವಧುವಾಗಿತಿರುವು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ತಾಳ ಹಾಕಿದಳು;ಗಾಳಿಯು ಕೊಳಲಾಗಿ ನುಡಿದಾಗಮರಗಳು ಭಕ್ತರಂತೆ ತಲೆದೂಗಿದವು. ನವಿಲು ನೀಲಾಂಬರದ ನರ್ತಕನಾಗಿಮೋಡಗಳ ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕುಣಿದಿತು;ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದ ಕಾವ್ಯಗಾನಕ್ಕೆವನದ ಹೃದಯವೇ ತಾಳವಾಯಿತು. ರೈತನ ಕಣ್ಣಲಿ ಮಳೆಯೊಂದುಸಂಪತ್ತಿನ ಕನಸಾಗಿ ಅರಳಿತು;ಹೊಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಣ್ಣುಕಣವೂಸುವರ್ಣ ಧಾನ್ಯಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಬಿತ್ತಿತು. ಮಳೆಯೇ…ನೀ ಕೇವಲ ಜಲಧಾರೆಯಲ್ಲ,ಕರುಣೆಯ ಕಡಲು;ನೀ ಕೇವಲ ಋತುವಲ್ಲ,ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮ. ನೀ ಸುರಿದರೆಒಣಗಿದ ಬದುಕು ಹಸಿರಾಗುತ್ತದೆ,ಬತ್ತಿದ ಹೃದಯ ಗೀತವಾಗುತ್ತದೆ,ಬರಿದ ಭೂಮಿ ಭರವಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ,ಮಾನವನ ಮನವು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ತೇವವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾ ಮಳೆಯೇ,ನಿನ್ನ ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿಈ ಧರೆ ಸದಾ ನಲಿಯಲಿ;ನಿನ್ನ ವೈಭವದ ವಂದನೆಯಲ್ಲಿಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಸಿರೂಅನಂತ ಕಾವ್ಯವಾಗಿ ಅರಳಲಿ! ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್