ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ದಯಾನಂದ ಮ. ಪಾಟೀಲ “ಮರೆಯಬೇಕು?” ನಡೆಯಬಾರದ ನೋವು ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ನಂಬಿದವರು ಕೈ ಕೊಟ್ಟಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು? ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ದಡ್ಡ ದಡ್ಡ ಡಂಗುರ ಬಾರಿಸಿದರೂ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಮಗಳು ಜೀವ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ..ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋದ ಅಣ್ಣ ಶವವಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಮಗನ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಜೀವ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳು ಹಾದಿ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಬಡವರ ನೋವು ಕಂಡಾಗ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ.ಅಳುವು ದುಃಖ ಮರೆಯಬೇಕು ಆದರೆ ಮರೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ… ದಯಾನಂದ ಮ. ಪಾಟೀಲ…..

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಕಾವ್ಯ ಸುಧೆ ಅವರ ಕವಿತೆ “ತೊಟ್ಟಿಲು” ಹಳ್ಳಿ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ತೊಟ್ಟಿಲು,ಅದನ್ನು ತೂಗುವ ಕೈಗಳೂ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವ ಇಂದಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೊಂದು……. ಹೈ ಟೆಕ್ ತೊಟ್ಟಿಲು ! ಸೆನ್ಸರ್ ಇರುವ ತೊಟ್ಟಿಲದು ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಗೂಡುಸ್ವಿಂಗ್ ಮೋಟಾರು ಮೂಲಕ ಜೋಲಿ ಆಡುಲಾಲಿ ಹಾಡು ಪ್ಲೇ ಆಗೋ ಬ್ಲೂಟೂತ್ ಸ್ಪೀಕರ್ಲೈಟ್ ಡಿಮ್ ಆಗಿರೋ ನೈಟ್ ಮೋಡ್ ಫೀಚರ್ ಬೇಬಿ ಅತ್ತ ಕೂಡಲೇ ನೋಟಿಫಿಕೇಷನ್ ಶುರುಬಿಸಿಯೋ ತಣ್ಣಗೋ 2 ಇನ್ 1 ಟೆಂಪರೇಚರುಫೋನ್ ವೈಫೈ ಮೂಲಕ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುವಿಡಿಯೋ ಕಾಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮುದ್ದು ಮುಖ ನೋಡು ರೋಬೋ ಕೈ ತೂಗಾಡಿಸಿ ಮಲಗಿಸುವುದು,ರಿದಮ್ ಪ್ರಕಾರ ಲಾಲಿ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು.ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜೊತೆ ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿ ಸೇರು,ತೊಟ್ಟಿಲು 2.0 ಆದರೂ ಮಾಯೆ ಹಸಿರು…!!. ಕಾವ್ಯ ಸುಧೆ.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ ಗಜಲ್ ದಫನ್ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ,ಕಫ಼ನ್ ಸರಿಸಿ ನನ್ನನೊಮ್ಮೆ ನೋಡೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿನಿಂತ ಉಸಿರೂ, ಅವನ ಹೆಸರ ಉಸುರುವುದನೊಮ್ಮೆ ಕೇಳೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ನನ್ನವರೆನಿಸಿಕೊಂಡವರ ಹುಸಿ ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುತಿರುವವುಎರಡೇ ಪದಗಳಲ್ಲಾದರೂ ಪ್ರೀತಿಯನೊಮ್ಮೆ ಹೇಳೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬರಲು, ಹಾದಿಯಿಲ್ಲದ ಊರಿನೆಡೆಗೆ ಸಾಗಿದೆ ಪಯಣಜನಾಜಾ ಹೊತ್ತವರ ಹತ್ತಿರ ಸುಳಿದೊಮ್ಮೆ ಹೋಗೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ನನ್ನೊಲವನು ದಿಟ್ಟಿಸಿದರೇ, ದೃಷ್ಠಿಯಾದಿತೆಂದು, ಎಂದೂ ನಾ ಕಣ್ಣೆತ್ತಲಿಲ್ಲನಾ ಹಗಲಲಿ ಬದುಕುತಿದ್ದ ಕನಸನೊಮ್ಮೆ ಬಾಳೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ನಿನ್ನ ನಜರಲಿ , ತನ್ನನು ಕಾಣಲು ತವಕದಿ ಕಾದಳು ಈ ವಾಣಿ ಅನುದಿನ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣ ಎದುರು ನಿಂತು, ಹಿಡಿ ಮಣ್ಣನೊಮ್ಮೆ ಹಾಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ