ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಇಣಕಿದೆ
ಹೊರಗಡೆ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ,
ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕೇನಿಸಿ
ವಾಮನನಂತೆ ಮೂರು ಕಾಲಿಡುವ
ಬದಲು ಒಂದೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ,

ಬರಿಸುಳ್ಳು, ಮೋಸ, ನಯವಂಚಕತನ
ತೋರುವ ಮುಖವಾಡಗಳು,
ಡಂಭಾಚಾರದ ಆಡಂಬರದ ಬದುಕು,
ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತೀಗ
“ಹೊರಗೆ ಜನ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಹುಷಾರು ಮಗ”
ಎಂದಿದ್ದು,ಚಿತ್ತದಲ್ಲೀಗ ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನಂತೆ
ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ,

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಬದುಕುವ
ಹಕ್ಕಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ,
ಕಿಟಕಿಯ ಸರಳುಗಳ ಹಿಂದೆ,
ಏಕಿರಬೇಕು ನಾನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ,
ಹೊರಹೊರಡುತ್ತೇನೆ ಚಿಂತೆಗಳ ಸರಿಸಿ
ಬುದ್ಧನಂತೆಯೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ,

ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನು ಹಿಂದಕ್ಕಿಡದಿರು ಎಂದಿದ್ದಳು
ಮಾತಾಯಿ ಹಡೆದವ್ವ,
ನಡೆದೆಯಿದ್ದೇನೆ
ವೀರನಂತೆ,
ಶೂರನಂತೆ
ಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ,
ಸಾಧಿಸಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ,