ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್
“ಧರೆಯ ದಿವ್ಯಾಭಿಷೇಕ”
ನೀಲಗಗನದ ನುಣುಪಿನ ಹಾಳೆಯಲಿ
ಕರಿಮೋಡಗಳ ಕಲಾಸಂಗಮ;
ಮಿಂಚಿನ ಬೆರಳಲಿ ಬರೆದ ಕವಿತೆಗೆ
ಗುಡುಗಿನ ನಾದವೇ ಮಂಗಳಗಾನ.
ಮಳೆ ಬಂದರೆ—
ಭೂಮಿಯ ಮಸ್ತಕದಲಿ ಮುತ್ತಿನ ತಿಲಕ,
ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಲಲಿ ಪರಿಮಳದ ಪರಿಮಳ,
ಒಣಗಿದ ಜೀವದ ಎದೆಯೊಳಗೆ
ಆಶೆಯ ಅಂಕುರದ ನವಚೇತನ.
ಪ್ರತಿ ಹನಿಯೂ
ಸ್ವರ್ಗದ ಕಲಶದಿಂದ ಜಾರಿದ ಅಮೃತಬಿಂದು;
ಪ್ರತಿ ತುಂತುರುವೂ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ವೀಣೆಯ ತಂತಿಯಲಿ ಮೂಡಿದ ರಾಗ.
ಗುಡ್ಡಗಳು ಹಸಿರಿನ ಶಾಲು ಆವರಿಸಿದರೆ,
ಕಣಿವೆಗಳು ನಗುವಿನ ಹಾರ ತೊಟ್ಟವು;
ಜಲಪಾತಗಳು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಜಡೆಯಾಗಿ
ಬಂಡೆಗಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹರಿದವು.
ನದಿಯು ನಾಚಿದ ನವವಧುವಾಗಿ
ತಿರುವು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ತಾಳ ಹಾಕಿದಳು;
ಗಾಳಿಯು ಕೊಳಲಾಗಿ ನುಡಿದಾಗ
ಮರಗಳು ಭಕ್ತರಂತೆ ತಲೆದೂಗಿದವು.
ನವಿಲು ನೀಲಾಂಬರದ ನರ್ತಕನಾಗಿ
ಮೋಡಗಳ ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕುಣಿದಿತು;
ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದ ಕಾವ್ಯಗಾನಕ್ಕೆ
ವನದ ಹೃದಯವೇ ತಾಳವಾಯಿತು.
ರೈತನ ಕಣ್ಣಲಿ ಮಳೆಯೊಂದು
ಸಂಪತ್ತಿನ ಕನಸಾಗಿ ಅರಳಿತು;
ಹೊಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಣ್ಣುಕಣವೂ
ಸುವರ್ಣ ಧಾನ್ಯಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಬಿತ್ತಿತು.
ಮಳೆಯೇ…
ನೀ ಕೇವಲ ಜಲಧಾರೆಯಲ್ಲ,
ಕರುಣೆಯ ಕಡಲು;
ನೀ ಕೇವಲ ಋತುವಲ್ಲ,
ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪುನರ್ಜನ್ಮ.
ನೀ ಸುರಿದರೆ
ಒಣಗಿದ ಬದುಕು ಹಸಿರಾಗುತ್ತದೆ,
ಬತ್ತಿದ ಹೃದಯ ಗೀತವಾಗುತ್ತದೆ,
ಬರಿದ ಭೂಮಿ ಭರವಸೆಯಾಗುತ್ತದೆ,
ಮಾನವನ ಮನವು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ತೇವವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಾ ಮಳೆಯೇ,
ನಿನ್ನ ಅಮೃತಧಾರೆಯ ಆಲಿಂಗನದಲ್ಲಿ
ಈ ಧರೆ ಸದಾ ನಲಿಯಲಿ;
ನಿನ್ನ ವೈಭವದ ವಂದನೆಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಸಿರೂ
ಅನಂತ ಕಾವ್ಯವಾಗಿ ಅರಳಲಿ!
ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್
About The Author
ಸುಂದರ ಅತೀ ಸುಂದರ ❤️ ಡಾ. ಶ್ರೀಶೈಲ ಮಾದಣ್ಣವರ