ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
-ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್
“ಅಂತರ”


ಒಂದೇ ಊರು, ಒಂದೇ ಗಾಳಿ,
ಆದರೂ ಮನಸುಗಳು ದೂರದ ದ್ವೀಪಗಳು.
ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಗುಗಳ ಹೂವಿದ್ದರೂ,
ಒಳಗೆ ನೋವಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತದೆ.
ಕೈಗಳು ಕೈ ಹಿಡಿಯುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ,
ಹೃದಯಗಳು ಏಕೆ ದೂರವಾಗಿವೆ?
ಮಾತುಗಳು ಸಾವಿರ ಹರಿದರೂ,
ಅರ್ಥಗಳು ಮಧ್ಯೆ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿವೆ.
ಗೋಡೆಗಳು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ,
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೂ ಎತ್ತರವಾಗಿವೆ.
ಸ್ವಾರ್ಥದ ನೆರಳು ಬೆಳೆದಂತೆ,
ಸಂಬಂಧಗಳ ಬೆಳಕು ಮಂಕಾಗಿದೆ.
ಒಬ್ಬರ ನೋವು ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ,
ಕೇವಲ ಸುದ್ದಿಯ ಸಾಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಪ್ರೀತಿಯ ನದಿ ಒಣಗಿದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ,
ಅಹಂಕಾರದ ಮರಳು ಬೀಸುತ್ತಿದೆ.
ಆದರೂ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ಮೂಲೆದಲ್ಲಿ,
ಮಾನವೀಯತೆ ಇನ್ನೂ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಮನಸು ಮನಸಿಗೆ ಸೇರುವ ದಿನದಲ್ಲಿ,
ಈ ಭೀಕರ ಅಂತರ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಎನ್.ಜಯಚಂದ್ರನ್



