ಶಶಿಕಲಾ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಅವರ ಕವಿತೆ "ನೀಲಾಗಸದ ಕನಸು" - ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕಿಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಶಶಿಕಲಾ ಚಂದ್ರಶೇಖರ

“ನೀಲಾಗಸದ ಕನಸು”

ಹಿಂದೆಂದಿನಂತೆ ನೀಲಿ ಚಪ್ಪರದಲ್ಲಿ
ಚುಕ್ಕಿ-ಚಂದ್ರಮರ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ,
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ರಂಗೋಲಿ ಹಾಕಿ,
ಕುಣಿವ ಮುಂಗಾರಿನ ಕೋಲ್ಮಿಂಚುಗಳಿಗೆ
ಬೆಳ್ಳಿ ಒಡ್ಯಾಣವ ತೊಡಿಸಿ ಸಂತೈಸಿ,
ಕರಿಮೋಡ ಬಳಿ ಕರೆದು ಕನಿಕರದಿ
ಮಳೆ ಸುರಿಸೆಂದು ಬಿನ್ನವಿಸಿದೆ.

ಮುತ್ತಿನ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲು ಗುಬ್ಬಿ,
ಬೆಳ್ಳಕ್ಕಿಗಳ ನೆಂಟರು
ಬರುವರೆಂದು ಕಾದು ಕುಳಿತಾಗ,
ಬಡಿಯಿತು ಬರಸಿಡಿಲು!!

ಹೇ ಕೃತಘ್ನ, ಅರಿವಾಗದೆ ನಮ್ಮ
ಪ್ರೀತಿ ಸೌಹಾರ್ದಗಳ ಅಂತರಾಳ,
ನಿನ್ನ ಡೈನಮೈಟ್ ಸದ್ದಿಗೆ, ಮುಸುಕಿದ ಕಾರ್ಮೋಡಕೆ,
ನೀನಿಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳಿಗೆ ಮೈ ಸುಟ್ಟ ಭೂತಾಯಿ
ನೋಡಿ,
ಮುಂಗಾರಿನ ಸಿಡಿಲಿಗೂ ಹೆದರದವ
ನಿನ್ನ ಅಟ್ಟಹಾಸಕೆ ನಡುಗಿ ಹೋದೆ!!
ಆಗರಿವಾಯಿತು –
ಇದು ರಕ್ಕಸರ ನಾಡು! ಮತಾಂಧರ ಬೀಡು! ಎಂದು,

ಗುಡ್ಡ ಕುಸಿದು ರಕ್ತ ಬಸಿದು, ಇಟ್ಟ ಕೊಳ್ಳಿಯಲಿ
ಬೆಂದ ಕಂದಮ್ಮಗಳ ಭಸ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಆಣೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳುವೆ,
ಖಂಡಿತ ಇದು ಒಳಿತಿಗಲ್ಲ, ಅವಸಾನದ ಕಾಲ.
ಅದರಾಚೆಗೆ.. ಹಾ.. ಕೇಳಿಲ್ಲಿ…

ನಾ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಕನಸಿನ ಮಾತನು,
ಖಂಡಿತ ನೀ ಸುಟ್ಟ
ಭೂತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಿಂದ
ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬರುವರು, ರಕ್ಷಿಸಲು ಬಸವೇಶ, ಕಾರಂತರಂತ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು,
ಆಗ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವ ಹಸಿರು,
ಮತ್ತ ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಋತುಗಾನ,
ಓಹ್!!
ಮತ್ತೆ ಕಾಣುವೆ ಈ ನೀಲಾಗಸದ ಹಸಿರು ಬೆಟ್ಟದಡಿ
ಆ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನ ಅದೇ ಬೆಳ್ಳಿ ದಿಗಂತದ
ಚಂದ್ರ-ತಾರೆಗಳ ಮೋಹಕ ದಿಬ್ಬಣ!!

ಶಶಿಕಲಾ ಚಂದ್ರಶೇಖರ, ಶಿವಮೊಗ್ಗ