ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಡಾ. ಹೆಚ್. ನಟರಾಜ್ ಆರ್ಯ

“ಮೌನ ಮಳೆ”

ಮನೆ ತುಳಸಿ ಬಾಡಿತು,
ಹೊಸ್ತಿಲ ದೀಪ ಆರಿತು;
ಒಂದೇ ಸೂರಿನ ನೆರಳಲಿ
ನಗುವು ಮೌನ ಸೇರಿತು.

ಮಾತು ಹಕ್ಕಿ ಹಾರಿತು,
ಮೌನ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿತು;
ಕೈಯ ಸ್ಪರ್ಶವಿದ್ದರೂ
ಮನಸು ದೂರ ಸರಿಯಿತು.

ನಂಬಿಕೆ ಮೊಗ್ಗು ಬಾಡಿತು,
ಸ್ವಾರ್ಥ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು;
ಅರಳುವ ಮೊದಲೇ ಪ್ರೀತಿ
ಧೂಳಾಗಿ ಉದುರಿತು.

ಕಾದ ಕಣ್ಣ ಬೆಳಕಲಿ
ಹೊಸ್ತಿಲ ನೆರಳು ನಿಂತಿತು;
ಹೆಜ್ಜೆ ಸದ್ದು ಮೂಡದೆ
ಸಂಜೆ ಮೌನ ಹರಡಿತು

ಒಣ ಮಣ್ಣ ಮಡಿಲಲಿ
ಬೀಜ ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿತು;
ಪ್ರೀತಿಯ ಮೊದಲ ಹನಿಯಲಿ
ಬಂಧ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿತು.

✍️ ಡಾ. ಹೆಚ್. ನಟರಾಜ್ ಆರ್ಯ

About The Author

admin

See author's posts