ಹೆಜ್ಜೆಯಲಿ ಗಾಳಿಯ ಗೆಜ್ಜೆ,
ಕಣ್ಣೊಳ ಕಾಡಿನ ಕನ್ನಡಿ;
ಕೊಂಬಲಿ ಚಂದ್ರನ ಬಿಲ್ಲು,
ಮೈಮೇಲೆ ಹೊನ್ನಿನ ಹೊಳಪು.

ಹಸಿರು ಹಾಸಿಗೆ ತುಳಿದು,
ಹೊನ್ನಿನ ನೆರಳು ಸೀಳಿ;
ಎಲೆಗಳ ಗುಟ್ಟು ಆಲಿಸಿ,
ಮಿಂಚಿಗೇ ದಾರಿ ತೋರಿಸು.

ಆ ಹೊಳಪೇ ಕನಸಾಗಿ,
ಸೀತೆಯ ಕಣ್ಣನು ಸೆಳೆಯಿತು;
ಮಾರೀಚನ ಮೈಯಲಿ ಮಾಯೆ,
ಮನದೊಳ ಮೋಹವಾಯಿತು.

ರಾಮನ ಹೆಜ್ಜೆ ತಿರುಗಿ
ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆ ನಡುಗಿತು;
ಕಾಣುವುದೆಲ್ಲ ಸತ್ಯವಲ್ಲ
ಕನಸಿಗೂ ನೆರಳುಂಟು.

ಅಂದೊಂದು ಬಾಣ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿತು,
ಇಂದೊಂದು ಗುಂಡು ಬೆನ್ನಟ್ಟುತ್ತದೆ;
ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಿದೆ,
ಬೇಟೆಯ ಕಣ್ಣು ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ.

ಗಾಳಿಯ ಗುಟ್ಟು ಅರಿತು,
ಗುಂಡಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆ ಚಿಮ್ಮು;
ಹಿಡಿದರೆ ದೂರವಾಗು,
ಬಿಗಿದರೆ ಗಾಳಿಯಾಗು.

ಪ್ರೀತಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ,
ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿ ನಿಂತು ನೋಡು;
ಭಯ ನೆರಳಾಗಿ ಬಂದರೆ,
ಬಯಲಿನ ಎದೆ ದಾಟು.

ಬಂಡೆಯ ಅಂಚು ಜಿಗಿದು,
ಭೀತಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟು;
ಭವಿಷ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಓಡು,
ಬದುಕಿನ ಹಠ ಹೊತ್ತು.