ಪ್ರತಿ ಮುಂಜಾನೆಯು
ನನ್ನ ಮನೆ ಕಿಟಕಿಯ ಮುಂದೆ
ಸೂರ್ಯೋದಯ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ!
ಅದನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕೀಲಿಕೈ
ಈ ಕಾಂಕ್ರೀಟಿನ ಮನೆ ಅಡಿಪಾಯದೊಳಗೆ
ಹೂತುಹೋಗಿದೆ!

ಈ ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳು
ಇಟ್ಟಿಗೆ ಗಾರೆಯಿಂದಲ್ಲ
ಅರ್ಧಕ್ಕೆ ಮುರಿದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಿಂದ
ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ!
ಅವುಗಳ ನಡುವೆ
ಒಂದು ನಗು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು
ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಾಗಲು ಕಲಿಯುತ್ತಿದೆ!

ನಗರದ ರಸ್ತೆಗಳು
ಮನುಷ್ಯರ ಕಾಲುಗಳನ್ನು
ಗಮ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದಿಲ್ಲ!
ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ನೆನಪುಗಳನ್ನು
ಡಾಂಬರಿನ ಕೆಳಗೆ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ!

ನನ್ನ ನೆರಳು ಸಂಜೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಬೀದಿದೀಪದ ಕೆಳಗೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ!

ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ
ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಖದಲ್ಲೂ ನನ್ನಷ್ಟೇ ಆಯಾಸ!

ಕನ್ನಡಿಯೊಳಗಿನ ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ
ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಪಾರದರ್ಶಕನಾಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
ಮುಖ ಮರೆತು ಹೋಗದಂತೆ!

ಮರಗಳು ಈಗ
ಎಲೆಗಳನ್ನು ಉದುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ವಿಳಾಸಗಳನ್ನು
ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುತ್ತಿವೆ!

ಗಾಳಿಯ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಪರಿಮಳವಿಲ್ಲ
ಬೀಗ ಹಾಕಿದ ಮನೆಗಳ
ಕೊನೆಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಿರುಗುತ್ತಿದೆ!

ನಾನು ಇನ್ನೂ ಆಕಾಶವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ
ಅದು ಮೇಲಿಲ್ಲ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣವಾಗಿ
ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉದುರುತ್ತಿದೆ!