ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು
“ನೀಲಿ ಹುಡುಗಿ”


ಬೆಳದಿಂಗಳನೇ ನುಂಗಿ
ಆಕಾಶದ ಅಂಗಳವನ್ನೇ ತನ್ನೊಳಗಿಳಿಸಿಕೊಂಡು
ಮೌನ ಮಾತಿನಲಿ ಮರವ ಒರಗಿದ ನೀಲಾಂಜನೆ
ಹಾಲಂತ ಹೊಳಪು ,ತುಸು ಬಿರಿದ
ಹೂಮನಸು ಏಕಾಂತವೇಕೆ ಕನಕಾಂಗಿ
ವಸಂತನಾಗಮನವೇನು ಮನದಲಿ
ಚಿಗುರೊಡೆದಂತಿದೆ ಭಾವ ಬಾರೀ ಲಹರಿಯಲಿ
ಮುದ್ದಾದ ಈ ತುಟಿಯಿಂದ
ಹೇಳ ಬಯಸಿದ್ದೇನೂ ಹೊರ ಚೆಲ್ಲಿಲ್ಲಾ
ಮೌನ ಮಂತ್ರವಾಗಿ ಮಾತು ಅವಿತು
ಮನಸ್ಸು ಕನಸಲೇ ಅಲೆದಂತಿದೆ.
ದೂರದೇ ದೂರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವಳು
ಬಾಡಿಹೋದ ಹಾದಿಯಲಿ, ಬಂದು
ಹೋಗುವ ಪ್ರವಾಸಿಯ ತೇರಿನ ಸಂಭ್ರಮವಾ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕವಚವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಯ್ದಿದ್ದಾಳೆ.
ಮಗುವಂತೆ ಕಾಯ್ದಿರುವ ಕಣ್ಣಿನ
ಬಂಧನದ ಅನಲ ಬಲ್ಲವರಾರು
ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೇ ನಿಂತು ದೇವಿಯಾದವಳ
ಕಣ್ಣ ಕಾಗುಣಿತವರಿಯದ ತಟವಟದವಗೆ
ಕಾಯುತ್ತಲೇ ಕನಲುತ್ತಿಹಳಾ ನೀಲಿ ಹುಡುಗಿ.
ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು



