ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಇ-ಮೇಲ್ ಅಥವಾ ವಾಟ್ಸಪ್ ಮುಖಾಂತರ ನಮ್ಮ ಸಂಗತಿ ವೆಬ್ಸೈಟ್ ಕಳಿಸಬಹುದು ವಾಟ್ಸಪ್‌ :- 9483261944, ಇಮೇಲ್ :- sangaatipatrike@gmail.com
ಅಂಕಣ ಸಂಗಾತಿ, ಮನದ ಮಾತುಗಳು

ಅಂಕಣ ಸಂಗಾತಿ ಜ್ಯೋತಿ ಡಿ ಬೊಮ್ಮಾ ಮನದಮಾತುಗಳು ನೀರೆಂಬ ಸಂಜೀವಿನಿಯು , ಬರಗಾಲವೂ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಅಂದ್ರೆ ಬರಿ ಬೆಂಗಳೂರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಅಲ್ಲ.ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ವಿಧವಿಧ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ಪ್ರೀತಿ ಇರಲಿ.ಬೀದರನಿಂದ , ಚಾಮರಾಜನಗರದವರೆಗೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಕನ್ನಡ ಧಾಟಿಗಳು. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜಿಲ್ಲೆ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಅಂಕಣ ಬರಹ ಬರೆಯುವ ಉದ್ದೇಶ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೆ ಆಡುವ ಮಾತಿನ ಧಾಟಿ , ಸೊಗಸಿನೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಮಾತಿನ ಧಾಟಿಗೂ ಸಮಾನ ಗೌರವ ಸಿಗಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬುದು ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದವ್ರಿಗೆ ಅದಾವದೋ ಭಾಷೆ ಅನಿಸಬಾರದು.ಕರವಳಿ ಭಾಷೆ ಬೀದರನವರಿಗೆ ನಗೆಪಾಟಲಾಗಬಾರದು ಭಾಷೆ ವಿವಿಧ ಆದ್ರೂ ಅದರೊಳಗಿನ ಭಾವ ಒಂದೇ.ಭಾಷೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆಸೆದಿಡಲಿ. ಈ ಸಂದರ್ಭದ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯ ಅಂದ್ರ ಮಳಿ , ಬೆಳಿ.ನಮ್ಮ ಕಡಿ ಈ ವರ್ಷ ಮಳಿ ಪೂರಾ ಮುನಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟದ . ಹೊಲದಾಗ ಬಿತ್ತಿದ ಉದ್ದು , ಹೆಸರು , ಎಲ್ಲಾ ಬೆಳೆಗಳು ಮಳಿ ಇಲ್ದೆ ಮೊಳಕೆ ಭೂಮಿಯೊಳಗಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದಿಲ್ಲ.ಎರಡನೆ ಬೆಳೆ ತೊಗರಿ ಬ್ಯಾಳಿ , ಕಡ್ಲಿ ಬ್ಯಾಳಿ ಬೆಳೆಗಳು ಒಣಗಿ ಫಸಲು ಕೈಗೆ ಬರೊದು ಕನಸಾಗ್ಯಾದ.ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಊಟ ಜೋಳ ಅಂತೂ ಈ ವರ್ಷ ಬೆಳಿ ಬರೊದು ಕಷ್ಟನೆ.ನಮಗ ಅನ್ನ ಉಣ್ಣಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೂ ನಡಿತದ , ಎರಡೊತ್ತು ರೊಟ್ಟಿ ಬೇಕು.ಜೋಳ ಪಿರೆ ಆದುವಂದ್ರ ನಮ್ಮ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ದ ಜನ ಬಾಯಿ ಬಿಡಬೇಕು.ಈಗ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಎರಡ್ಮೂರು ಸಾವ್ರ ಹೆಚ್ಚು ರೇಟ್ ಆಗ್ಯಾದ ಜೋಳಕ್ಕ. ಎಲ್ಲಾ ಆಹಾರ ಧ್ಯಾನಗಳು , ಅಡುಗಿ ಎಣ್ಣಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಿರೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟದ. ಬರಗಾಲದ ಪರಿಣಾಮ ಈಗ ಹಿಂದಿನಂಗ ಭೀಕರ ಇರಲಾರದು. ನಲವತ್ತು , ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ನೀರಿನ ಅಭಾವ , ಆಹಾರದ ಅಭಾವ ,ಹಣಕಾಸಿನ ಅಭಾವ ಈಗೀನ ಪೀಳಿಗೆ ನೋಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಝೆನ್‌ ಝಿ ಗಳಿಗಂತೂ ಯಾವುದೇ ತಾಪತ್ರಯ ಇಲ್ಲದಹಂಗ ಬದುಕ್ತಿದ್ದಾರ.ಮಳಿ ಇಲ್ದೆ ನೀರು ಇಲ್ದೆ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಇರಬೇಕು ಅಂತ ನಾವು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಷ್ಟು ಅವ್ರು ಚಿಂತಿ ಮಾಡಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ.ಯಾಕಂದ್ರ ಅವ್ರಿಗಿ ಯಾವ ಚಿಂತೆ ಇಲ್ದೆ ಬೆಳಸಲಿಕ್ಕ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನಿಸತಿರತಾರ.ಹಳ್ಳಿಗಳ ಕಡಿ ದೊಡ್ಡ ಮಕ್ಕಳು ನೀರು ಬಾವಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲ ಬೊರ್ವೆಲ್ ನಿಂದ ಕೊಡದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸೊಂಟದ ಮ್ಯಾಲ್ ಇಲ್ಲ ತಲಿಮ್ಯಾಲ್ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತರೋದು ನೊಡ್ತಿವಿ.ಸಿಟಿಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗಿ ಒಂದು ನೀರಿನ ಕೊಡ ಕೂಡ ಎತ್ತಲಿಕ್ಕ ಬರಲ್ಲ.ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ರ ಮನ್ಯಾಗ್ ಎಲ್ಲೆಂದ್ರಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರತದ.ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ಕೂಡ ಎತ್ತುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇರಲ್ಲ.ಒಮ್ಮೆಲೆ ಇಡೀ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಬರಗಾಲ ಆವರಿಸಿದ್ರ ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಉಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಕ್ಕೂ ಆಗಲ್ಲ.ಆವಾಗೆಲ್ಲ ನಾವು ನೀರನ್ನು ಸಂಪು (ನಮ್ಮ ಕಡಿ ಅದಕ್ಕ ಹೌದು ಅಂತಿವಿ ) ನಾಗ ಇಲ್ಲ ಬ್ಯಾರಲ್ ನಾಗ ತುಂಬತಿದ್ವಿ.ಈಗ ಮಾಳಿಗಿ ಮ್ಯಾಲ್ ಸಿಂಟೆಕ್ಸ ಇರತದ.ಅದರಿಂದ ಇಡೀ ಮನಿಗಿ ನೀರು ಸಪ್ಲೈ ಆಗತದ. ಒಂದು ವ್ಯಾಳೆ ಬೋರ್ವೆಲ್ , ಭಾವಿದಾಗ ನೀರು ಮುಗಿದ್ರ , ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೀರು ತಂದು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೆಕಂದ್ರ ಯಾರ ಮನಿಯಾಗೂ ಸಂಪು ಅಥವಾ ಬ್ಯಾರಲ್ ಅಥವಾ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಇಲ್ಲ. ಹೆಂಬತ್ತು, ಹೆಂಬತೈದರ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ನಮ್ಮ ಕಡಿ ಭಾಳ ಇತ್ತು.ಊರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಭಾವಿಗಳು ಇದ್ವು.ಬೊರ್ವೆಲ್ ಗಳು ಶ್ರೀಮಂತ ರ ಮನ್ಯಾಗ ಮಾತ್ರ ಇರತಿದ್ದವು.ಬ್ಯಾಸಗಿ ಬಂದ್ರ ಭಾವಿಗಳ ನೀರು ಒಣಗಿ ಬತ್ತಿಹೋಗತಿದ್ವು.ನಮ್ಮೂರ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಭಾವಿ ಇತ್ತು .ನಸುಕಿನಾಗ ಎದ್ದು ಮನಿ ಹೆಂಗಸ್ರು ಗಂಡಸ್ರೆಲ್ ಕೊಡ ಹಿಡಕೊಂಡು ಭಾವಿ ಕಡಿ ಓಡತಿದ್ರು.ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭಾವಿ ಒಳಗ ಒಂದಿಬ್ರು ಗಂಡಸ್ರು ಇಳಿದಿರತಿದ್ರು.ಹಗ್ಗದಿಂದ ಭಾವಿ ಒಳಗ ಬಿಡತಿದ್ದ ಕೊಡಗಳಲ್ಲಿ ಅವ್ರು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ನೀರು ಮೊಗೆದು ಕೊಡಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬುತಿದ್ರು.ಕೊಡ ಮುಳುಗುವಷ್ಟು ನೀರು ಇರತಿರಲಿಲ್ಲ ಭಾವಿಯಲ್ಲಿ.ಇದು ಮದ್ಯಾನ್ಹದ ವರೆಗೆ ನಡಿತಿತ್ತು.ನಾನು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬಿಂದಿಗಿ ತಗೊಂಡು ಮನಿಗಿ ಭಾವಿಗಿ ಓಡಾಡತಿದ್ಧೆ.ಆಗ ನೀರು ತುಂಬುವದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ. ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನಗಳದಾಗ ಮನ್ಯಾಗ ಹೆಣ್ಣಮಕ್ಳಿಗಿ ಬಾಳ ಕೆಲಸ ಇದ್ರ ಗಂಡ ಮಕ್ಳು ಎತ್ತಿನ ಮ್ಯಾಲ ನೀರು ತರತಿದ್ರು..ಎತ್ತಿನ ಬೆನ್ನ ಮ್ಯಾಲ್ ಆಕಡಿ ಈ ಕಡಿ ಕೊಡ ಹಿಡಿಯುವಂತ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗೊಲಾಕಾರದ ಸಾಚಾಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡ ಇಟ್ಟು ನೀರು ತರತಿದ್ರು.ಅದಕ್ಕ ಲಗಳಿ ಅಂತಿದ್ರು. ಬೆಳಗೆದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮನ್ಯಾಗೂ ಲಗಳಿ ಹೊಡೆಯುವ ಗಡಿಬಿಡಿ.ಒಂದೇ ಸಲ ಆ ಕಡೆ ಮೂರು , ಈ ಕಡೆ ಮೂರು ಒಟ್ಟು ಆರು ಕೊಡಗಳು ಎತ್ತು ಹೋರುತಿತ್ತು.  ಈಗ ನೆನಸಿಕೊಂಡ್ರ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗತದ.ಮನಿಮಂದಿಎಲ್ಲ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರಿನಾಗ ಅದ್ಯಾಂಗ್ ಸಂಭಾಳಿಸ್ತಿದ್ದೆವು ಅಂತ.ಎಲ್ಲರ ಸ್ನಾನ್ , ಬಟ್ಟಿ , ಭಾಂಡೆ , ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಎಲ್ಲಾ ಬಾವಿಯಿಂದ ತಂದು ತುಂಬಿದ್ದ ನೀರಿನಿಂದ ಆಗತಿತ್ತು.ಎರಡಕ್ಕ ಮಾತ್ರ ತಂಬಿಗಿ ತಗೊಂಡು ಹೊರಗ ಹೋಗಬೇಕಾಗ್ತಿತ್ತು.ಈಗ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಶೌಚಾಲಯದ ಸಲುವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಕು. ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ನನ್ನ ಪಿಯುಸಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಯುವ ವರೆಗೂ ನೀರಿನ ಗೋಳು ಇದ್ದೆ ಇತ್ತು.ಅದೇಷ್ಟು ಕೊಡ ನೀರು ಹೊತ್ತು ತರತಿದ್ದೆನೋ ಈಗ ನೆನಸಿಕೊಂಡ್ರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗತದ.ಯಾಕಂದ್ರ ಈಗ ಒಂದು ಕೊಡ ಎತ್ತಿ ಸೊಂಟದ ಮ್ಯಾಲ ಇಟ್ಟಕೊಂಡ್ರ ಆನೆ ಭಾರ ಹೊತ್ತಂಗ ಆಗತದ. ಕೈ ತಿರುಗಿಸಿದ್ರ ನೀರು ಬರೊ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದ್ದ ಮ್ಯಾಕ್ ಕೊಡ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳೊ ಪ್ರಶ್ನೆನೆ ಬರಲ್ಲ. ಈಗಿನ ಮಕ್ಳು ಒಂದು ತಂಬಿಗಿ ನೀರು ಎತ್ತಿ ರೂಢಿ ಇಲ್ದವ್ರು. ದೂರದ ಬಾವಿಯಿಂದ ಇಲ್ಲ ನಲ್ಲಿಯಿಂದ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಬರ್ರಿ ಅಂದ್ರ ಸ್ನಾನ್ ಮಾಡ್ಲಾರದೆ ಹಂಗೆ ಇರತಿವಿ , ನೀರು ಹೊತ್ತಕ್ಕೊಂಡು ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹೆಳತಾರ.ಬರಗಾಲದ ಸಂದರ್ಭ ಅದ್ಯಾಂಗ್ ಎದುರಿಸ್ತಾರ..!ನಮ್ಮ ಕಲ್ಬುರ್ಗಿ ಕಡಿ ಪ್ರತಿ ಸಲ ಫೆಬ್ರವರಿ ನಲ್ಲಿ ಶುರು ಆಗುವ ನಿರಿನ ಅಭಾವ ಈ ವರ್ಷ ಮಳಿ ಇಲ್ದಕ್ಕ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ನಲ್ಲೆ ಶುರು ಆಗ್ಯಾದ. ಅಂತರ್ಜಲ ಮಟ್ಟ ಕುಸದು ಎಲ್ಲರ ಮನಿ ಬೊರ್ವೆಲ್ಲಗಳು ಒಣಗಿ ಬಿಟ್ಟಾವ.ಎಲ್ರೂ ಟ್ಯಾಂಕರ್ ನೀರಿಗಿ ಮೊರೆ ಹೊಗತಿದ್ದಾರ.ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಖರಿದಿ ತಗೊಬೇಕು.ಹಿಂದಿನ ಕಾಲ್ದಲ್ಲಿ ಒಂದನಾಲ್ಕು ಕೊಡದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ಮನಿ ಕೆಲಸಗಳು ಆಗತಿದ್ವು ಅಂತ.ಈಗ ಮನ್ಯಾಗ್ ಇಬ್ರೆ ಇದ್ರು ಒಂದು ಸಿಂಟೆಕ್ಸ ಪೂರಾ ನೀರು ಬೇಕು.ಎನ್ ಮಾಡ್ತಿವಿ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬರಗಾಲ ಬಂದ್ರೂ ಆಹಾರ ತುಟ್ಟಿಯಾಗಬಹುದು, ಪೂರಾ ಸಿಗಲಾರದಂಗಂತೂ ಆಗಲ್ಲ.ಒಂದು ಕಡಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡಿಗಿ ಕಳಿಸೊದು , ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳೊ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರತದ.ಆದ್ರ ಭೂಮಿದಾಗ ನೀರೆ ಮುಗಿದುವಂದ್ರ ಎನ್ ಮಾಡ್ಬೇಕು.ಎಷ್ಟು ದುಡ್ಡಕೊಟ್ರು ನೀರು ತರಿಸಲಿಕ್ಕ ಆಗಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕ ಮಳಿನೆ ಬೇಕು.ಮಳಿ ಈ ವರ್ಷ ಜೀವಕುಲದ ಮ್ಯಾಲ ಬಾಳ ಮುನಸಿಕೊಂಡದ.ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ ಆಗತದ.ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯೋ ನೀರಿಗೂ ಗತಿ ಇಲ್ದಂಗ ಆಗ್ಯದ.ಪ್ರಕೃತಿನೆ ವಿಚಿತ್ರ. ಅಥವಾ ನಾವೇ ಪ್ರಕೃತಿ ಮುನಸಿಕೊಳ್ಳೊ ಹಂಗ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆವೋ. ಮುಂದೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೂಮಿ ನೀರಿನ ಅಭಾವ ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗತದ.ವಾತಾವರಣದಾಗ ಎರತಿರೋ ತಾಪಮಾನ ಒಂದು ಕಾರಣ.ವಿಶ್ವ ದ ಮೂರು ಭಾಗ ನೀರೆ ಇದ್ರು ಅದು ನಿರುಪಯೋಗಿ.ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಿಹಿ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಬೇಕು.ದಿನೆ ದಿನೆ ಮುಂದುವರಿತಾ ಇರೋ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರು ಬೇಡತಾವ.ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ದ ಡೇಟಾ ಸಂಗ್ರಹಣೆ ಗೆ ಬೇಕಾಗುವ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಅದ್ಯಾಂಗ್ ಪೂರೈಸತದ ಅನ್ನುವದೆ ದೊಡ್ಡ ಚಿಂತೆ. ಹಿಂದ ಬರಗಾಲದಾಗ ಜನ ಅದೇನೊ ಗಡ್ಡೆ ಗೆಣಸು ತಿಂದು ಬದುಕ್ತಿದ್ರು ಅಂತ ಓದಿರತಿವಿ.ಈಗ ಮಳಿ ಇಲ್ದೆ ಇದ್ರೂ ಉಣ್ಣಲಿಕ್ಕ ಅಷ್ಟೊಂದು ತ್ರಾಸ ಆಗ್ಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.ಯಾಕಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಕೂಡ ಆ ನಿಟ್ಟಿನಾಗ ಪ್ರಯತ್ನಿಸತದ.ಎನಿದ್ರೂ ನಿರಿಂದೆ ಚಿಂತೆ.ಈಗಾಗ್ಲೆ ನಮ್ಮ ಕಡಿ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಟ್ತಾಂಕರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರ. ನೀರು ಶೇಖರಿಸಿ ಇಡೊದು ಒಂದು ಸಾಹಸ.ಅಂತ ಜನ ಕಡೆ ಜಗಳಗಳು ಸಾಮನ್ಯ.ಒಂದೊಂದು ಸಾರಿ ನೀರು ಹೊಡಪೆಟ್ಟಿಗೂ ಕಾರಣ ಆಗತದ.ಮನಿಯೋಳಗ ಶೋ ಕ್ಕಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಗಿಡಗಳು ಒಣಗೋದು ನೋಡ್ಲಿಕ್ಕಾಗಲ್ಲ. ಈಗ ಎನಿದ್ರು ನೀರಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಷ್ಟೆ ಮತ್ತು ಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ಕಡೆ ನಿಗಾ ಇರಬೇಕು .ವ್ಯರ್ಥ ಬಳಸಲಾರದಂಗ ನಮಗ ನಾವೆ ಶಪಥ ಮಾಡೋಣ. ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಳೆ ಬರತಿತ್ತು.ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿತಾ ಬಂದ್ರೂ ಮಳಿ ಕಾಣದೆ ಅದೇಷ್ಟೋ ತಿಂಗಳಾಗಿದ್ವು.ಈಗ ಬರತಿದ್ದ ಮಳಿಯೂ ಅದ್ಯಾವದೋ ಚಂಡ ಮಾರುತದ ಪರಿಣಾಮ ಅಂತೆ.ಹೊಲದಲ್ಲಿರುವ ತೊಗರಿ ಪೈರು ,ಕಬ್ಬು , ಜೋಳಕ್ಕ ಈಗ ಸುರಿಯುತ್ತಿರೊ ಮಳಿ ಸಂಜೀವಿನಿ ಆಗ್ಲಿ. ಜ್ಯೋತಿ ಡಿ ಬೊಮ್ಮಾ ಅವರು ಕಲಬುರ್ಗಿ ಜಿಲ್ಲೆಯವರು.ಇದುವರೆಗು ನಾಲ್ಕುಕವನ ಸಂ ಕಲನಗಳನ್ನು, ಎರಡು ಪ್ರಬಂಧ ಸಂಕಲನಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದಿದ್ದಾರೆ.ಪ್ರಿತಿ ತಿಂಗಳ ಒಂದನೇತಾರೀಖು ಸಂಗಾತಿಪತ್ರಿಕೆಗಾಗಿ ಅವರ ದೇಸಿ ನುಡಿಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಯೋತಿ ,ಡಿ .ಬೊಮ್ಮಾ.

Read Post »

ಇತರೆ

ಸಂಗಮೇಶ ಎನ್. ಜವಾದಿ “ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಸಂಗಮೇಶ ಎನ್. ಜವಾದಿ “ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು” ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ; ಅದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಬದುಕಿನ ಉಸಿರು, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜೀವನಾಡಿ, ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದಾಗ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಚೈತನ್ಯ, ಹೊಸ ಆಯಾಮ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಘನತೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮಹನೀಯರಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹಾಗೂ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರ ಕೊಡುಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಅರಮನೆಗಳ, ಪಂಡಿತರ ಮತ್ತು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗಗಳ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಉಳಿಸದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಅನುಭವ, ನೋವು, ನಲಿವು, ಬದುಕು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಶರಣ ಚಳವಳಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ದೊರಕಿತು ಎನ್ನುವುದರ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವು ಜಾತಿ, ವರ್ಗ, ಲಿಂಗಭೇದ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳ ಸಂಕೋಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತವಾಗಿತ್ತು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತು ಕೆಲವೇ ವರ್ಗಗಳ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾನತೆ, ಕಾಯಕದ ಘನತೆ, ದಾಸೋಹದ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾರುವ ಮಹತ್ತರ ಚಳವಳಿಗೆ ನಾಯಕತ್ವ ನೀಡಿದರು. ಈ ಚಳವಳಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದುದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ. ಜನರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಬದಲು, ಜನರ ನಿತ್ಯಜೀವನದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಳವಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಲಾಯಿತು. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಮಾನವೀಯ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಜನಮನಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುತ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿದರು. ಅವರ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಸಮಾನತೆ, ಕಾಯಕನಿಷ್ಠೆ, ದಯೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಯ ಸಂದೇಶಗಳು ಅನುರಣಿಸುತ್ತವೆ. “ಕಾಯಕವೇ ಕೈಲಾಸ” ಎಂಬ ಮಹೋನ್ನತ ತತ್ವವು ದುಡಿಮೆಯೇ ಪೂಜೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪರಿಶ್ರಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆ ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ಈ ತತ್ವವು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಬದುಕಿನ ದರ್ಶನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವಚನವಾದ “ಉಳ್ಳವರು ಶಿವಾಲಯ ಮಾಡುವರು, ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ ಬಡವನಯ್ಯ” ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಬದುಕಿನ ವಾಸ್ತವ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಹೊಸ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. ದೇವರನ್ನು ಕೇವಲ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಹುಡುಕದೆ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೇ ದೇಗುಲವನ್ನಾಗಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನೇ ಭಕ್ತಿಯ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಕಾಣುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಅವರು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಇಂತಹ ಗಹನವಾದ ತತ್ವವನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿದರು. ಬಸವಣ್ಣನವರೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ, ಚನ್ನಬಸವಣ್ಣ, ಸಿದ್ಧರಾಮ, ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಿದೇವ, ಅಂಬಿಗರ ಚೌಡಯ್ಯ, ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಲಕ್ಕಮ್ಮ, ಹಡಪದ ಅಪ್ಪಣ್ಣ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಶರಣರು ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶರಣರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅನುಭವ, ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದರ್ಶನವನ್ನು ವಚನಗಳ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಅವರ ವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭವದ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಧ್ವನಿ, ಮಹಿಳೆಯರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆಶಯ, ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳ ವಚನಗಳು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಂತರಂಗದ ಅನುಭವಗಳ ಆಳವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರೆ, ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿಯವರ ವಚನಗಳು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಆತ್ಮಗೌರವ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಮಡಿವಾಳ ಮಾಚಿದೇವರು ತಮ್ಮ ಕಾಯಕನಿಷ್ಠೆಯ ಮೂಲಕ ಶರಣ ತತ್ವವನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅಂಬಿಗರ ಚೌಡಯ್ಯನವರು ಸಮಾಜದ ಅಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಕಪಟವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ವಿವಿಧ ವೃತ್ತಿ, ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಶರಣರು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡವು ಜನಜೀವನದ ಎಲ್ಲ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿತು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಅನುಭವ ಮಂಟಪವು ಶರಣರ ವಿಚಾರ ವಿನಿಮಯಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವದ ವೇದಿಕೆಯಾಯಿತು. ವಿವಿಧ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಪರಂಪರೆಯು ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ವಿಚಾರಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಾರಿತು. ಶರಣರ ವಚನಗಳು ಜನರ ಬದುಕಿನಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೃತಕತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ; ಅನುಭವದ ಸತ್ಯವಿತ್ತು. ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸರಳ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ ಕಾರಣ ವಚನಗಳು ಶತಮಾನಗಳ ನಂತರವೂ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ದೊರಕಿತು ಎನ್ನುವುದು ಕನ್ನಡವೇ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಅರ್ಥವಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಜನರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿಯೇ ದೇವರು, ಧರ್ಮ, ತತ್ವಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು ತಮ್ಮ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು. ದೇವರನ್ನು ಅರಿಯಲು ಭಾಷೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಇರಬಾರದು; ಜ್ಞಾನವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಆಶಯವನ್ನು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಈ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶರಣರ ಕೊಡುಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕವಾಗಿದೆ. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವು ಕನ್ನಡದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೂ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದೆ. ಶರಣರು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿದರು. ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಾತಿಯ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ; ದುಡಿಮೆಯನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವ ಮನೋಭಾವಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ; ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಸಂಕುಚಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಮನ್ನಣೆಯಿಲ್ಲ. ಮಾನವೀಯತೆಯೇ ಧರ್ಮ, ದಯೆಯೇ ಅದರ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕಾಯಕವೇ ಬದುಕಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವೇ ಶರಣರ ಚಿಂತನೆಯ ಸಾರವಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರ ಭಾಷಾ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಮಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ. ಜಾಗತೀಕರಣ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವದ ನಡುವೆ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕೇವಲ ಹಬ್ಬ, ಉತ್ಸವ ಮತ್ತು ಘೋಷಣೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸದೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆಡಳಿತ, ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು. ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಯುವಜನತೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶರಣರ ಜೀವನ, ವಿಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಬಸವಣ್ಣನವರು ಮತ್ತು ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಜನರ ಬದುಕಿನ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿ, ಸಮಾನತೆಯ ಸಂದೇಶದ ವಾಹಕವನ್ನಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಧನವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದರು. ಅವರ ವಚನಗಳು ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳೆಂದು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹಾಗೂ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅದರ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪ್ರೀತಿಸುವುದಲ್ಲ; ಅದರೊಳಗಿನ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಾಯಕ, ದಾಸೋಹ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ದಯೆಯ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಸುವುದೇ ಶರಣರಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಉಳಿಯಬೇಕು, ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಜ್ಞಾನಭಾಷೆಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನೂ ಶರಣರ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನಗಳ ಬೆಳಕು ಕನ್ನಡದ ಮೂಲಕ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಲೇ ಇರಲಿ ಎಂಬುದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆಶಯವಾಗಬೇಕು. ಸಂಗಮೇಶ ಎನ್. ಜವಾದಿ.

ಸಂಗಮೇಶ ಎನ್. ಜವಾದಿ “ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗೆ ದೈವತ್ವದ ಘನತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಬಸವಾದಿ ಶರಣರು” Read Post »

ಇತರೆ

ಕಮಲಾಕ್ಷಿ ಸಿ ಆರ್ “ಕನ್ನಡ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವವಾಗುವುದೆಂದು?”

ಕನ್ನಡ ಸಂಗಾತಿ ಕಮಲಾಕ್ಷಿ ಸಿ ಆರ್ “ಕನ್ನಡ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವವಾಗುವುದೆಂದು?” ಕನ್ನಡ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವವಾಗುವುದೆಂದು?‘ಜೈನರ ಕಾವ್ಯದ ಶರಣರ ವಚನದದಾಸರ ಹಾಡಿನದೀ ನಾಡು…’ ಈ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ವರಕವಿ ದ.ರಾ. ಬೇಂದ್ರೆಯವರು ಕರುನಾಡು ಹಲವು ಬಗೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಕಾರಗಳ ಹಾಡಿನಂತೆ ಇದೆ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಭಾಷೆ ಕನ್ನಡ. ೧೯೫೬ರ ನವೆಂಬರ್ ೧ರಂದು ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ್ದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ದಿನದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ನಾವು ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ. ಕನ್ನಡ ಎಂಬುದು ಭಾಷೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಪುರಾಣದಿಂದ ಇತಿಹಾಸದವರೆಗೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯದವರೆಗೆ, ಜನಪದದಿಂದ ರಾಜವಂಶಗಳವರೆಗೆ, ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಂದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳವರೆಗೆ ಅನನ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಸರಳ, ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ ಎನ್ನುವುದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಹೆಮ್ಮೆ. ಕನ್ನಡದ ಎಂಟು ಸಾಹಿತಿಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡದ ಇಬ್ಬರು ಮೇರು ನಟರಿಗೆ ದಾದಾ ಸಾಹೇಬ್ ಫಾಲ್ಕೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಲಭಿಸಿರುವುದು ಕನ್ನಡದ ಗರಿಮೆ. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದರೆ ಸಾಲದು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿ, ಭಾಷಾ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಚಿಗುರಿಸಿ ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ನುಡಿಯುವವರ, ಸಾಹಿತಿಗಳ, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ, ಸರ್ಕಾರದ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಜನರೊಡನೆ ಬಹುಭಾಷಾ ಜನರ ನೆಚ್ಚಿನ ತಾಣ ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ. ಇದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಗರ ಔದಾರ್ಯವೇ ಕಾರಣ. ಪರಭಾಷಾ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವವರ, ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಿನೇ ದಿನೇ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಳವಳಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯವರು ‘ಪರರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸು, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸು’ ಎಂದಿದ್ದರು. ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆ, ಭಾವನೆ ಹಾಗೂ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ನಮ್ಮ ಬೇರು. ಬೇರು ಸದೃಢವಾಗಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಮರಕ್ಕೆ ಭದ್ರತೆ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತೀಕ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾಡ ಭಾಷೆಯಾಗದೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಆಡಳಿತ ಹಾಗೂ ನಾಡಿನ ಅಧಿಕೃತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವಂತಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಉಳಿಯುವುದು ಹಾಗೂ ಬೆಳೆಯುವುದು. _ಪರಿಹಾರದ ಹಾದಿ:_ ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಜನಮನದ ಭಾಷೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖವಾಗಬೇಕು. ‘ಬೆಳೆಯುವ ಸಿರಿ ಮೊಳಕೆಯಲ್ಲಿ’ ಎನ್ನುವಂತೆ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಕಲಿಸುವ, ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಹಿರಿಮೆ ಸಾರುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪೂರ್ವ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಯ ನಂತರವಾದರೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಹಾಗೂ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ನುಡಿದಂತೆ ಬರೆಯುವ, ಬರೆದಂತೆ ನುಡಿಯುವ ಸುಂದರ ಭಾಷೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರೆ ಕನ್ನಡ ಸುಲಲಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸಕ್ತಿ ಮೊಳೆಯದೆ ಕಲಿಕೆ ಕ್ಲಿಷ್ಟ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು, ಸಾಧಕರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಮೊದಲಾಗಬೇಕು. ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವೇದಿಕೆ ನಿರ್ಮಿಸಿ ಹಿರಿಯರನ್ನಷ್ಟೇ ಸೇರಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ಸಹಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ನಾಡು-ನುಡಿಯ ಕುರಿತು ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾಭಿಮಾನ ಬೆಳೆಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವುದು ಕೀಳರಿಮೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಮೂಡಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭದ್ರತಾ ಭಾವ ಮೂಡಿ, ಅವರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಪರಿಷತ್ತು ದತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮಾದರಿ ಶಾಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಬಹುದು. ಕನ್ನಡ ನಾಡು-ನುಡಿಯ ಕುರಿತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿ, ಪ್ರತಿಭಾ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳು ಬಲಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾತಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ನೋಡಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಕೆಗೆ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ. ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಂದ ನಗರಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಗ್ರಾಮಗಳಂತಾಗಿವೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕನ್ನಡೇತರರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪರಭಾಷಾ ನೌಕರರ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಸಂದರ್ಶನಕ್ಕೂ ಆಹ್ವಾನಿಸದಿರುವುದು ಖೇದಕರ. ಇಂತಹ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ, ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಉಗ್ರ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಿ, ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಉದ್ಯೋಗ ಅವಕಾಶ ಸಿಗುವಂತಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದವರಿಗೆ ಔದ್ಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಮೀಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಿದರೆ, ಕನ್ನಡ ಭಾಷಿಕರಿಗೆ ಭದ್ರತೆ ದೊರಕಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಷತ್ತು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಕನ್ನಡವೇ ಸಾರ್ವಭೌಮ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತವೆ. ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ಕುರಿತು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಡೆದರೆ ಸಾಲದು, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಭಂಡಾರವನ್ನು ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಪರಿಚಯಿಸುವಂತಾದರೆ ಕನ್ನಡ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು. ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ನಾಣ್ಯ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಬಳಸುವ ಭಾಷೆ ಕೂಡ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು. ಇದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಉಳಿಯುವುದು, ಬೆಳೆಯುವುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಪರಿಷತ್ತು ಜೊತೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇರಲೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ಆಶಯ. ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಯ ಭಾಷೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬದುಕಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಬೇಕು. ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಹಂಚಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ್ದು ನಿರಂತರ ಹೋರಾಟದಿಂದ. ಸುಲಭವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಪ್ರಯಾಸ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಏಕೀಕರಣ ಹಾಗೆಯೇ ಕೈಗೆ ಬಂದ ತುತ್ತಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಯತ್ನ ಮೊದಲಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ಮೇರು ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಓದಿಸುವ, ಆ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡದ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು, ಪ್ರೌಢಿಮೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳನ್ನು ತೆರೆದು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇತಿಹಾಸ ಮರೆತವರು ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾರರು, ಅಂತೆಯೇ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಪಾರಂಪರಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಶ್ರೀಮಂತ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಇತರ ಭಾಷಿಗರಿಗೂ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಲಿಸಿದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೆಲೆಸುವ ಜನಮನದ ಭಾಷೆಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಒಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟಲಾಗದು. ಕನ್ನಡಿಗರೆಲ್ಲರ ಸಹಕಾರ ಅಗತ್ಯ. ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯ ನಿರಂತರತೆಗೆ ಕನ್ನಡಿಗರು ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವು ಒಂದು ದಿನದ ಆಚರಣೆಯಾಗದೆ, ನಿತ್ಯೋತ್ಸವವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಮಲಾಕ್ಷಿ ಸಿ ಆರ್

ಕಮಲಾಕ್ಷಿ ಸಿ ಆರ್ “ಕನ್ನಡ ನಿತ್ಯೋತ್ಸವವಾಗುವುದೆಂದು?” Read Post »

ಇತರೆ

ರುದ್ರಮ್ಮ ಸಂ ಗಿಡ್ಡಪ್ಪಗೋಳ ಕೊಲ್ಹಾರ “ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?”

ಕನ್ನಡ ಸಂಗಾತಿ ರುದ್ರಮ್ಮ ಸಂ ಗಿಡ್ಡಪ್ಪಗೋಳ ಕೊಲ್ಹಾರ “ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?”  ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕನ್ನಡ ಪ್ರೇಮ ಮತ್ತು ಅನನ್ಯ ದೇಶಭಕ್ತಿಗೆ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಮೊದಲ ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಮಂಜೇಶ್ವರ  ಗೋವಿಂದ ಪೈ ಅವರು, ತನು ಕನ್ನಡ ಮನ ಕನ್ನಡ ನುಡಿ ಕನ್ನಡ ಎಂದು ಸಾರುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ  ಕನ್ನಡತನವನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕರೆ ನೀಡಿರುವುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ… *ತಾಯೆ ಬಾರ* *ಮೊಗವ ತೋರ* *ಕನ್ನಡಿಗರ ಮಾತೆ* ” ಎಂಬ  ಮಂಜೇಶ್ವರ ಗೋವಿಂದ ಪೈ  ಕವಿತೆಯಂತೆ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗಿಂತಲೂ ಇಂದು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಗಂಭೀರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಜಾಗತೀಕರಣ, ಆರ್ಥಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಬಹುಭಾಷಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅಲೆ ಹಾಗೂ ಅನ್ಯ ಭಾಷೆಗಳ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡವು ತನ್ನದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಕೇವಲ ಮಾತನಾಡುವ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆಡಳಿತ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು (ಕಸಾಪ) ಕೇವಲ ಉತ್ಸವಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ವ್ಯವಸ್ಥಿತ, ದೀರ್ಘಕಾಲೀನ ಹಾಗೂ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಡುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. *. ಸರ್ಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು*…. ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ದೃಢತೆಸರ್ಕಾರವು ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಭಾಷೆಯೊಂದರ ಉಳಿವಿಗೆ ಬಲವಾದ ಭದ್ರತೆ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಮುಖ ಕೆಲಸಗಳೆಂದರೆ…. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕಡ್ಡಾಯ ಕನ್ನಡ ನೀತಿ ಜಾರಿಯಾಗಬೇಕು  *”ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸು ಹಸಿಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆ ಇದ್ದಂತೆ,  ಅಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ ತಾಯ್ನುಡಿಯದ್ದಾಗಿರಬೇಕು.”*  ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಮಂಡಳಿಗಳ (CBSE, ICSE, IB ಸೇರಿದಂತೆ) ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನೆಯ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಒಂದು ಕಡ್ಡಾಯ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.  ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ದಂಡನೆ ಹಾಗೂ ಮಾನ್ಯತೆ ರದ್ದುಪಡಿಸುವ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಬೇಕು. ಆಡಳಿತದ ಉಚ್ಚ ಮಟ್ಟದಿಂದ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್ ಮಟ್ಟದವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ನಡೆಯಬೇಕು. ‘ಆಡಳಿತ ಕನ್ನಡ’ ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಘೋಷಣೆಯಾಗದೆ, ಕಾಟಾಚಾರಕ್ಕಾಗದೆ ,ಆಚರಣೆಗೆ ಬರುವಂತೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ದಂಡನಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.  ಕರ್ನಾಟಕ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹಾಗೂ ಅಧೀನ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಾದ-ಪ್ರತಿವಾದ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಪುಗಳು ಬರುವಂತಾಗಲು ಬೇಕಾದ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ಮತ್ತು ಅನುವಾದಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೇ ಒದಗಿಸಬೇಕು. ಉದ್ಯೋಗ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಲಯದ ಉದ್ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕ ಮೀಸಲಾತಿ ನೀಡುವ ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿ  *( ‌ ಡಾ. ಸರೋಜಿನಿ ಮಹಿಷಿ ವರದಿಯು ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಕಲ್ಪಿಸುವ ಕುರಿತಾಗಿ 1983ರಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾಗಿ 1984ರಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವರದಿಯಾಗಿದೆ)* ಯನ್ನು ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತರಬೇಕು. ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್, ರೈಲ್ವೆ, ಅಂಚೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡ ಬಲ್ಲವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶ ಸಿಗುವಂತೆ ಕೇಂದ್ರದೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸಿ ಒತ್ತಡ ಹೇರಬೇಕು. . *ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಪಾತ್ರ*   ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಕೇವಲ ಚುನಾವಣೆಗಳ ಅಖಾಡ ಆಗಿ  ಉಳಿಯಬಾರದು. ಬದಲಿಗೆ ಅದು ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗೂ ತಲುಪುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸೇನಾಪಡೆಯಾಗಬೇಕು.ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಓದುವ ಅಭಿಯಾನ ಆಗಬೇಕು.  *”ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಅತ್ಯಂತ ನಂಬಿಕಸ್ಥ ಸ್ನೇಹಿತರು, ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಜೀವಸೆಲೆಗಳು.”*  ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರತಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸುಸಜ್ಜಿತ ಕನ್ನಡ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯುವಕರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಓದುವ ಕಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.  ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ನಡೆಯುವ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನಗಳ ಖರ್ಚನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಹಣವನ್ನು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಸಾರ, ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಿತರಣೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕು. ಆಧುನಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI), ಯಂತ್ರ ಅನುವಾದ (Machine Translation) ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ಅಗಾಧವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುವಂತೆ ತಂತ್ರಜ್ಞರ ಸಹಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ವಿನೂತನ ತಂತ್ರಾಂಶಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು.  ವಿಕಿಪೀಡಿಯಾ, ಬ್ಲಾಗ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಲೇಖನಗಳು ಹಾಗೂ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಂಟೆಂಟ್ ರಚಿಸಲು ಯುವ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕು.ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಮೇರುಕೃತಿಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.  ಪಂಪ, ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ, ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆ, ಕಾರಂತ ಮುಂತಾದವರ ಮೇರುಕೃತಿಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ  ಸರಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ  ರೂಪಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸಬೇಕು. . ಸರ್ಕಾರದ ಜೊತೆ ಕಸಾಪದ ಸಮನ್ವಯ ಮತ್ತು ಜಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳು ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿರಬೇಕು.ಕನ್ನಡದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರೆ  ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುವುದು.  ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಆಯೋಗದ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕು .ಭಾಷೆಯ ಉಲ್ಲಂಘನೆ, ನಾಮಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಡ್ಡಾಯ ನಿಯಮದ ಪಾಲನೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಶಾಸನಬದ್ಧವಾದ ‘ಕನ್ನಡ ಭಾಷಾ ಆಯೋಗ’ವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕಸಾಪ ಗಳು ಜಂಟಿಯಾಗಿ ರಚಿಸಬೇಕು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾಣಿಜ್ಯ ಮಳಿಗೆಗಳ ನಾಮಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಶೇಕಡಾ ೮೦ ರಷ್ಟು ಮುಂಚೂಣಿ ಸ್ಥಾನ ಕಲ್ಪಿಸುವ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಕಸಾಪ ಸದಸ್ಯರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಪಡೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಬೇಕು.  ” *ಕನ್ನಡ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಅಕ್ಷರಗಳ ಗುಂಪಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆ, ನಮ್ಮತನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರತೀಕ.”* ಕನ್ನಡ ಉಳಿಯುವುದು ಕೇವಲ ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಸಭೆಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ , ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಾಯ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿಸುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರಲಿ, ಕಸಾಪ ತನ್ನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಲಿ. ಇವೆರಡರ ಸಮಾಗಮದಿಂದ ಮಾತ್ರ “ಶಿರಬಾಗು ನೀ ಎಲ್ಲರ ತಾಯ್ನೆಲಕೆ, ಮುಗಿಲಂಚಿನಲಿ ನಗುವ ಕನ್ನಡದ ನೆಲಕೆ” ಎಂಬ ಕನಸು ನೈಜ ರೂಪ ತಾಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು. *ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ ಕನ್ನಡವೇ ನಿತ್ಯ*! *ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ!* ರುದ್ರಮ್ಮ ಸಂ ಗಿಡ್ಡಪ್ಪಗೋಳ ಕೊಲ್ಹಾರ

ರುದ್ರಮ್ಮ ಸಂ ಗಿಡ್ಡಪ್ಪಗೋಳ ಕೊಲ್ಹಾರ “ಕನ್ನಡ ಉಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?” Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಕವಿತೆ “ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ “ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು” ಚೆಲುವಿನ ಒಲವಿನ ಕನ್ನಡ ನಾಡುವೀರರಮಣೀಯರು ಬೆಳಗಿದ ಬೀಡುವನಸಿರಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಾಡುಅಂದ ಚಂದದ ಗಂಧದ ಬೀಡು ಪೊನ್ನ ಜನ್ನ ರನ್ನ ಉದಯಿಸಿದ ನಾಡುಕ್ರಾಂತಿ ಕಹಳೆ ಕಲಿಗಳ ಬೀಡುವೀರ ಧೀರರಾಳಿದ ಹೆಮ್ಮಯ ನಾಡುಕನ್ನಡ ಕಸ್ತೂರಿ ಸೂಸುವ ಬೀಡು ರಸಋಷಿಗಳು ನೆಲೆಸಿದ ನಾಡುಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಕಲೆಗಳ ಬೀಡುಶರಣರ ಸಂತರ ಕವಿಗಳ ನಾಡುಗಂಗೆ ತುಂಗೆ ಹರಿಯುವ ಬೀಡು ಪ್ರೀತಿ ಸ್ನೇಹ ಜೀವಿಗಳ ನಾಡುಸಭ್ಯತೆ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಬೀಡುಸತ್ಯ ಸಮತೆ ಸಾರಿದ ನಾಡುಜಾತಿ ಮತಗಳ ಮೀರಿದ ಬೀಡು ಜಗದಲಿ ಮೆರೆದಿದೆ ಕನ್ನಡ ನಾಡುಹಿರಿಮೆ ಗರಿಮೆಗಳ ಹೊನ್ನಿನ ಬೀಡುಶಾಂತಿ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ನಾಡುಕನ್ನಡಾಂಬೆಯ ಕರುಣೆಯ ಬೀಡು ಕನ್ನಡ ತೇರನು ಎಳೆಯುವ ನಾಡುಅಪಾರ ಕಿರ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ ಬೀಡುಬಾನೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದ ನಾಡುಕನ್ನಡಮ್ಮನ ಉಸಿರಿನ ಬೀಡು ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ

ಡಾ.ಗೀತಾ ದಾನಶೆಟ್ಟಿ ಅವರಕವಿತೆ “ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು” Read Post »

You cannot copy content of this page

Scroll to Top