ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಆಸೆಗಿಂತ,
ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಯಿಸದಿರಬೇಕೆಂಬ ಭಯ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು…

ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿಯುವ ಹಕ್ಕಿಗಿಂತ,
ಆ ಕೈಯನ್ನು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ
ಗೌರವದಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಡೆಯುವ ಆಸೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು…

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು
“ನೀನು ನನ್ನವಳು” ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ,
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಬಂದರೂ
“ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಾನು ಆಗಬಾರದು”
ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ…

ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಡುವುದು
ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ…
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಪಾದಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು
“ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದ”
ಎಂದು ಹೇಳಲು ನಾನು ಸಿದ್ಧ.

ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಮಾರುಹೋಗಿಲ್ಲ…
ನಿನ್ನ ನಗು, ನಿನ್ನ ಮಾತು,
ನಿನ್ನ ಕೋಪ, ನಿನ್ನ ಮೌನ,
ನಿನ್ನ ಒಳ್ಳೆಯತನ, ನಿನ್ನ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹಠಗಳು—
ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು
ನಿನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೇನೆ.

ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಬದಲಾಗಬಹುದು,
ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ತುಂಬಬಹುದು…
ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ
ನೀನು ಆಗಲೂ ಇದೇ ಹುಡುಗಿ—
ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಬಂದವಳು,
ಮತ್ತೆಂದೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗದವಳು.

ನಿನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆಗಿಂತ
ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು ಎಂಬ ಭಯವೇ ಹೆಚ್ಚು…

ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಜೀವನ ಕಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಕನಸಿಗಿಂತ,
ನಿನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು
ಎಂಬ ಆಸೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು.

ಯಾವ ಜನ್ಮದ ಪುಣ್ಯವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ…
ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನೀನು ಸಿಕ್ಕೆ.

ಆದರೆ ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ
ನಿನ್ನನ್ನು ಎಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ
ಒಂದು ಮಾತು ಮಾತ್ರ ನಿನಗೆ ಕೊಡುವೆ—

ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ,
ನನ್ನ ಗೌರವದಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತೇನೆ.

ನೀನು ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದರೆ
ಅದನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ…
ನೀನು ನನ್ನ ಜೊತೆ ನಡೆದರೆ
ನಿನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ…
ಒಂದು ದಿನ ನೀನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ,
“ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಿದವನು
ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ”
ಎಂಬ ನೆನಪು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿಯಾದರೂ ಉಳಿದರೆ…