ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಇಮಾಮ್ ಮದ್ಗಾರ
“ಆಸೆ ( ಅತಿಯಾಸೆ)”


ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿವೆ
ಮಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವ ಮುನ್ನ
ನಿನ್ನ ಮುಖವನ್ನೋಮ್ಮೆ
ನನ್ನ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಳಗಿಂದ ನೋಡುವಾಸೆ
ಉಸಿರಾಡುವದ ಮರೆತ ನನ್ನ
ಉಸಿರ ತಿತ್ತಿಗಳ
ಪ್ರತಿ ಪದರಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿರುವದ ನಿನಗೆ ತೋರಿಸುವಾಸೆ
ನಿನ್ನವಳು ನಾನೆಂದು
ಡಂಗುರ
ಸಾರಿದ ಸಮಕರಿಗೇ
ನೀನು ನನ್ನವನೆಂದು ತೋರಿಸುವಾಸೆ
ಮರಳಿ ಬಾರದೂರಿಗೆ ಹೊರಟಿರುವೆ
ಹೂವಿನಾ ತೇರನೇರಿ.
ಮುಡಿಗೆ ಮೊಳ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇಲ್ಲೆಂಬ
ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಬಾರದೆಂಬಾಸೆ.
ನಿನ್ನ ಆರುಮೆ ಅಮೂರ್ತ !
ಅರಿವಿದೆ ನನಗೆ.ಅರ್ಥಕಪಾರ್ಥ ಕಲ್ಪಿಸುವ
ಕಮಂಗಿ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳ
ಹಸಿವಿಗಹಾರ ನೀನಾಗ ಬಾರದೆಂಬಾಸೆ
ಒಂದೇ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ
ಮರಣಕ್ಕೆ ಮದ್ದಿಲ್ಲ
ನನ್ನೊಲುಮೆಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ ಎಂದು
ನೀ ಉಸುರ ಬೇಕೆಂಬಾಸೆ
ಬಿಂದುಗಳಿಂದಲೇ ಬಿಗಿದ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ
ನನ್ನ ನೋಡುತ್ತಾ..ನನ್ನ ಹಣೆಬರಹ ದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ನೀನು ನನ್ನ
ಹಣೆಗೊಮ್ಮೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ ಮಣ್ಣಿನಾ ದೇಹ
ತಣ್ಣಗೆ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಕಳಿಸುವೆ ಎಂಬಾಸೆ
ಇಮಾಮ್ ಮದ್ಗಾರ



