ಅಂಕಣ ಸಂಗಾತಿ
ಶಿವಲೀಲಾ ಹುಣಸಗಿ

ಅಕ್ಷರಯಾನ
ತೇಪೆ ಬಿದ್ದ ಅಂಗಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಅಪ್ಪನ ಅನಂತ ಪ್ರೀತಿ!


‘ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ’ ಕವನಸಂಕಲನ
ಕವಿ: ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ವಿ.ಎ., ಧಾರವಾಡ
ಕವಿತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಪದಗಳ ಜೋಡಣೆಯಲ್ಲ; ಅದು ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಕಾಲದ ಸಂಕಟಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದ ತಲ್ಲಣಗಳ ಅನಾವರಣ. ಕವಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸುತ್ತಲಿನ ಜಗತ್ತನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಷ್ಟು ಗಾಢವಾಗಿ ಅವನ ಕವಿತೆಗಳು ಓದುಗರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಬದುಕಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಬಂದಿರುವ ಕವನಸಂಕಲನವೇ ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ವಿ.ಎ. ಅವರ ‘ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ’.
ಒಟ್ಟು ೨೬ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಈ ಸಂಕಲನವು ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮುಖಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪನ ಬೆವರಿದೆ, ಅವ್ವನ ಮಮತೆಯಿದೆ, ಬಡವರ ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿದೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮುನಿಸಿದೆ, ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆಯಿದೆ, ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳಿವೆ. ಹೀಗೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವದವರೆಗೆ ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯಯಾನ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಸ್ತುವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ.‘ಗಾಂಧಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪ’, ‘ಬಿಕರಿಯಾಗದ ದೇವರ ಪಟ’, ‘ನೆರೆ ದೇವರು’, ‘ಇಂತಿ, ಮಳೆ…’, ‘ನೇರ ಪ್ರಸಾರ’, ‘ಹೊಯ್ಕಾಲಿ ಮಳೆ’, ‘ಟಪಾಲು’, ‘ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ’, ‘ತೊಟ್ಟಿಲ ಮಳೆ’, ‘ಖಾಯಂ ವಿಳಾಸ’, ‘ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಅಂಗಿಗಳು’ ಮುಂತಾದ ಕವಿತೆಗಳು ಕವಿಯ ವಸ್ತುವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ. ಬಡತನ, ಅಂಚಿನ ಜನರ ಬದುಕು, ಪ್ರಕೃತಿವಿಕೋಪ, ನಗರೀಕರಣ, ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹಾಗೂ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಇಲ್ಲಿನ ಕವಿತೆಗಳ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯಗಳಾಗಿವೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅನುಭವಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕವಿಯ ಪ್ರಯತ್ನ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿದೆ.
೧) ಗಾಂಧಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪ
ನನ್ನೂರಿನ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಯ್ದ ತುಂಡು
ಮೋಡವೊಂದು
ನಿನ್ನೂರಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಪುಂಡಾನೆಯಂತೆ
ಇಡೀ ಅರಬ್ಬಿ ಸಮುದ್ರವ ತಂದು ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ
ಹೇಗೆ ಸೇಕಿಸುತಿದೆ ನೋಡು.
ಗಾಂಧಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಪ್ಪನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಮೇಳೈಸಿಕೊಂಡು ಸಾಗುವ ಕವಿತೆ ಇದು. ಗಾಂಧಿ ಟೊಪ್ಪಿಗೆ ಸರಳತೆ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಆದರ್ಶಗಳ ಸಂಕೇತವಾದರೆ, ಅಪ್ಪ ದುಡಿಮೆ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಪ್ರತಿರೂಪ. ಮೋಡವನ್ನು ಪುಂಡಾನೆಗೆ ಹೋಲಿಸುವ ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬೃಹತ್ ಚಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಕಾಲದ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕವಿ ಶೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪನ ನೆನಪು ಮತ್ತು ಗಾಂಧೀಜಿಯ ಆದರ್ಶಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ.
೨) ಬಿಕರಿಯಾಗದ ದೇವರ ಪಟ
ಈ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಂದಿರು ತಮ್ಮ ಬಡಮೊಲೆಯ
ಹಾಲೂಡಿಸಿ ಪೇಟೆಯ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಿದ್ದಾರೆ
ಬೊಂಬೆಗಳ ಮಾರಲು.
ಮಹಾನಗರದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಮಾರಲು ತೆರಳುವ ತಾಯಂದಿರ ಬದುಕನ್ನು ಕವಿ ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತೊಟ್ಟಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ದುಡಿಮೆಗೆ ಹೋಗುವ ತಾಯಂದಿರ ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಬಡತನದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಮತ್ತು ನಗರ ಜೀವನದ ವೈರುಧ್ಯಗಳು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ದೇವರ ಪಟವೂ ಬಿಕರಿಯಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಬೊಂಬೆಗಳನ್ನೇ ಮಾರಬೇಕಾದ ಜನರ ಸಂಕಟ ಓದುಗರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುತ್ತದೆ. ನಗರೀಕರಣದ ಹೊಳಪಿನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಬಡತನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಕವಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ.
೩) ನೆರೆ ದೇವರು
ಕವಿತೆ ಒಳಗಿಳಿಯಲು
ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದಬೇಕು ಕವಿತೆ
ಒಳಗಿವಿಗಿಳಿಯಲು
ತಟ್ಟಿ ಕಿಲುಬುಗಟ್ಟಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೂಲೆ
ಮೂಲೆಗಳ ತಲುಪಿ.
ಕವಿತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಓದುವುದಲ್ಲ, ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಆಶಯವನ್ನು ಈ ಸಾಲುಗಳು ಸಾರುತ್ತವೆ. ಕಿಲುಬುಗಟ್ಟಿದ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಕಾವ್ಯಕ್ಕಿದೆ. ಕವಿತೆಯ ಒಳಾರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಓದುಗನ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಮನಸ್ಸು ಅಗತ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಕವಿ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ‘ನೆರೆ’ ಎಂಬ ಪದವೂ ಪ್ರವಾಹದ ಅರ್ಥದಾಚೆಗೆ ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸುವ ಕಾವ್ಯಾನುಭವದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.
೪) ಇಂತಿ, ಮಳೆ…
ನೆರೆ ಸುದ್ದಿಯ ಹೊತ್ತ
ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಯ ಪುಟಗಳೂ
ಪ್ರವಾಹದಲಿ ತೇಲಿ ಬಂದಂತ ತೇವ
ಜೀವ!
ಮಳೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹದ ನಡುವಿನ ಬದುಕಿನ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಕವಿತೆ ಇದು. ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆಯ ಪುಟಗಳೂ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬಂದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕವಿಯ ಕಲ್ಪನೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ನೆರೆ ಸಂತ್ರಸ್ತರ ಬದುಕು, ಹಸಿದ ಮಕ್ಕಳು, ಗಂಜಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ನಿರಾಶ್ರಿತರ ಸಂಕಟಗಳು ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಿಕೋಪದ ಹೊಡೆತ ಮೊದಲು ತಟ್ಟುವುದು ಬಡವರನ್ನೇ ಎಂಬ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ಕವಿ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
೫) ನೇರ ಪ್ರಸಾರ
ಇಗೋ ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿ
ಕದನದ ನೇರ ಪ್ರಸಾರ
ಇಲ್ಲಿ ಇವನ ರುಂಡ ಅಲ್ಲಿ ಮುಂಡ
ಎದೆಯ ಬಿಲ್ಲೆಯ ನಂಬರಿನ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೇನೂ
ಇಲ್ಲ.
ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಕವಿತೆ ಇದು. ಹಿಂಸೆಯ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಮನರಂಜನೆಯಂತೆ ಬಿತ್ತರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿರುವ ದುರಂತವನ್ನು ಕವಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಸ್ಥಿತಿ ಮನಕಲಕುತ್ತದೆ. ಮಾನವೀಯತೆಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಈ ಕವಿತೆ ಯುದ್ಧೋನ್ಮಾದದ ವಿರುದ್ಧದ ಮೌನ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಾಗಿದೆ.
೬) ಹೊಯ್ಕಾಲಿ ಮಳೆ
ಮೂಡಣದಿಂದ ಪಡುವಣಕೆ
ಸಾಲುಸಾಲಾಗಿ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬ್ಯಾಗು ಹಾಕಿಕೊಂಡ
ತೇಲುವ ಕರಿಮೋಡಗಳ ಮುಗಿಲು
ಮೊದಲ ದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ತಡವಾಗಿ
ಬಂದ ಕಂದನ ಕಣ್ಣ ದಿಗಿಲು.
ಮಳೆಗಾಲ ಮತ್ತು ಶಾಲೆಯ ಮೊದಲ ದಿನಗಳ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕವಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬ್ಯಾಗು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸಾಗುವ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕರಿಮೋಡಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿರುವುದು ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಶಾಲೆಗೆ ತಡವಾಗಿ ಬಂದ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಿನ ದಿಗಿಲು, ತಾಯಿಯ ಆತಂಕ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದ ಮುಗ್ಧತೆ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಿವೆ. ಓದುಗರನ್ನು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಮಳೆಗಾಲದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಕವಿತೆ ಇದಾಗಿದೆ.
೭) ಟಪಾಲು
ಈಗಷ್ಟೇ ತಲುಪಿದ ಮಿಲಿಟರಿ
ಟಪಾಲಿಗೆ ಗಂಧಕದ ಘಾಟು
ತೆರೆದು ಓದುವ ಧೈರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ
ಬಣ್ಣಗಳ ಕಲಸಿ ಕುಳಿತ ಪೋರನ ಕಣ್ಣುಗಳಲಿ
ಸಿಡಿಮದ್ದುಗಳ ಹೊಳಪು.
ಮಿಲಿಟರಿ ಟಪಾಲಿನ ಮೂಲಕ ಯುದ್ಧದ ಭೀಕರತೆ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಆತಂಕವನ್ನು ಕವಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಟಪಾಲು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅದು ಆತಂಕ, ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಮತ್ತು ದುರಂತದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಪತ್ರವನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಸಾಲು ಕುಟುಂಬದವರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಯುದ್ಧದ ಪರಿಣಾಮ ಸೈನಿಕನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಕಾಯುವ ಕುಟುಂಬವೂ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಅದರ ನೋವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾನವೀಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ಈ ಕವಿತೆ ಸಾರುತ್ತದೆ.
೮) ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ
ಅಪ್ಪನಿಗಿದ್ದುದ್ದು ಒಂದೇ
ಮೊಂಡ ತೋಳಿನ ಅಂಗಿ
ಹತ್ತಿ ಉತ್ತುವಾಗಲೂ, ಜೋಳ ಬಿತ್ತುವಾಗಲೂ
ಮದುವೆಗೂ ಜೈ ಮಸಣಕೂ ಸೈ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ತಪ್ಪಿದ ಬಟನ್ಗಳು
ಅದರ ಮೈತುಂಬ ಅವ್ವ ಹಾಕಿದ ತೇಪೆಗಳು.
ಈ ಸಂಕಲನದ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯನ್ನೇ ಹೊತ್ತಿರುವ ಕವಿತೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿದೆ. ಅಪ್ಪನ ಬದುಕಿನ ಸಂಕಷ್ಟ, ಶ್ರಮ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಕುಟುಂಬದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಒಂದು ಅಂಗಿಯ ಮೂಲಕವೇ ಕವಿ ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಅಪ್ಪ ಎನ್ನುವ ಜೀವ ಗಂಧದಂತೆ ತೇದು ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡಲು ಹಗಲಿರುಳು ದುಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಬಣ್ಣಮಾಸಿದ ಅಂಗಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯ ಆಸೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ತೇಪೆ ಬಿದ್ದ ಅಂಗಿಯೇ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಸಮಾರಂಭಗಳಿಗೂ ಸಾಕು. ಹತ್ತಿ ಉತ್ತುವಾಗ, ಜೋಳ ಬಿತ್ತುವಾಗ, ಮದುವೆಗೂ ಮಸಣಕ್ಕೂ ಜೊತೆಯಾಗುವ ಆ ಅಂಗಿ ಅಪ್ಪನ ಬದುಕಿನ ಮೌನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ತಪ್ಪಿದ ಬಟನ್ಗಳು, ಮೈತುಂಬ ಅವ್ವ ಹಾಕಿದ ತೇಪೆಗಳು ಬಡತನದ ಗುರುತುಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಅವು ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗಳ ಸಂಕೇತಗಳು. ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಮಿಲಿಟರಿ ಸಮವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುವ ಕವಿಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅಪ್ಪನ ಕರ್ತವ್ಯನಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತು ಶ್ರಮಜೀವಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ.ಈ ಕವಿತೆ ಓದುಗರನ್ನು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಪ್ಪಂದಿರ ನೆನಪುಗಳತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಅಪ್ಪನ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ಹನಿಗೂಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಈ ಕವಿತೆಗಿದೆ.
‘ತೊಟ್ಟಿಲ ಮಳೆ’, ‘ಖಾಯಂ ವಿಳಾಸ’, ‘ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಅಂಗಿಗಳು’ ಮುಂತಾದ ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳೇ ಕವಿಯ ವಿಭಿನ್ನ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತುಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತವೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ‘ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಅಂಗಿಗಳು’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯು ಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳ ಮೂಲಕ ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.ಈ ಸಂಕಲನದಲ್ಲಿ ಅಂಗಿ, ಟೊಪ್ಪಿಗೆ, ಟಪಾಲು, ಮಳೆ, ದೇವರ ಪಟ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇವು ಕೇವಲ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ರೂಪಕಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಕವಿಯ ಲಕಾವ್ಯಭಾಷೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಶಕ್ತಿ.ಕಾವ್ಯಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಭಾವಸಂವೇದನೆ
ಈ ಸಂಕಲನದ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ಅರ್ಥವಂತಿಕೆ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತವೆ. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಸೊಗಡು, ಜೀವನದ ಯಾಂತ್ರಿಕತೆ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ, ಬಡತನದ ನೋವು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಗಳು ಕವಿಯ ಕಾವ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ.ಕವಿಯು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕೇವಲ ಉಪದೇಶಕ್ಕೆ ಇಳಿಯದೆ, ಬದುಕಿನ ಚಿತ್ರಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಓದುಗರನ್ನು ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಚಿತ್ರಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಭಾವನೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಗುಣ ಈ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮೆರುಗನ್ನು ನೀಡಿದೆ.
ಕೃತಿಯ ಹಿಂದಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ನುಡಿಗಳು ಈ ಕವನಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಜಿ.ಎನ್. ಮೋಹನ್ ಅವರು ಬೆನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಕಾಶ ಸುನಂದಾ ಕಡಮೆ ಅವರು ವಿಭಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಮಿತಿಯ ಸಂಚಾಲಕರ ಪರವಾಗಿ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರತಿಭಾನಂದಕುಮಾರ ಸುಬ್ಬು ಹೊಲೆಯಾರ್ ಅವರು ಕೃತಿಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೃತಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಈ ನುಡಿಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೆರುಗು ನೀಡಿವೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಹೇಳುವುದಾದರೆ,ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿಯೊಳಗೆ ಒಂದು ಬದುಕಿನ ಇತಿಹಾಸ. ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ವಿ.ಎ. ಅವರ ‘ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ’ ಕವನಸಂಕಲನವು ೨೬ ಕವಿತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮಗ್ಗುಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕಾವ್ಯಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆನಪುಗಳಿಂದ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾಸ್ತವದವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಈ ಕಾವ್ಯಯಾನ ಓದುಗರಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸ್ಪಂದನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನೂ ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲಿನ ತೇಪೆಗಳು ಬಡತನದ ಗುರುತುಗಳಾಗಿರಬಹುದು;ಆದರೆ ಅವುಗಳೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವುದು ಪ್ರೀತಿ, ಪರಿಶ್ರಮ, ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಂಪತ್ತು. ಕಾಲ ಬದಲಾದರೂ ಅಪ್ಪನ ಬೆವರಿನ ಘಮಲು ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂಗಿ ಹಳೆಯದಾದರೂ ಅದರೊಳಗಿನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲ.
ಕವಿತೆ ಕವಿಯ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಜಿನುಗುವ ಜೀವದ್ರವ್ಯ. ಅದನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ಓದುಗರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಕಾವ್ಯಸಾಧನೆ. ಆ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ‘ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿ’ ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮಗ್ಗುಲುಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ಸಂವೇದನಾಶೀಲ ಕೃತಿಯಾಗಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ.ಅಪ್ಪನ ಅಂಗಿಯ ತೇಪೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ಕಥೆಗಳಿವೆ; ಆ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಘಮಲಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಾವ್ಯಾನುಭವವನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಕವಿ ಡಾ. ಲಕ್ಷ್ಮಣ್ ವಿ.ಎ. ಅವರಿಗೆ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು. ಕೃತಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪಯಣ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಿ.
ಶಿವಲೀಲಾ ಹುಣಸಗಿ




