ನಿಮ್ಮ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಇ-ಮೇಲ್ ಅಥವಾ ವಾಟ್ಸಪ್ ಮುಖಾಂತರ ನಮ್ಮ ಸಂಗತಿ ವೆಬ್ಸೈಟ್ ಕಳಿಸಬಹುದು ವಾಟ್ಸಪ್‌ :- 9483261944, ಇಮೇಲ್ :- sangaatipatrike@gmail.com
ಕಾವ್ಯಯಾನ, ಗಝಲ್

ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿ ಅವರ ಗಜಲ್

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿ ಗಜಲ್ ನಿತ್ಯ ಬಿರಿಯುವ ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಸದಾ ಹೊಳೆಯುವ ಕಂಗಳ ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲಿ ನಿಸರ್ಗದ ಸೊಬಗು ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು ನಲಿದಿದ್ದೆವುಒಲವ  ದರ್ಪಣದಲಿ  ಕಾಣುವ  ಬಿಂಬಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಒಲುಮೆಯಿಂದ ಉಸಿರಲಿ ಉಸಿರು ಬೆರೆಸಿ ನಾವು ಜಗವನು ಸುತ್ತಿದೆವುನದಿ ತಟದಲಿ ನಡೆದ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಗುರುತುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಪ್ರೇಮದ ಕುರುಹಾದ ತಾಜ್ ಮಹಲ್ ಕಟ್ಟಲು ಬಯಸಿದ್ದೆವು ನಾವುಯಮುನೆಯ ದಡದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಕನಸುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಕದವಿಲ್ಲದ ಬಂಧೀಖಾನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗಿ ಸುಖ ಪಡೆದೆವುಪ್ರಣಯದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ  ಇಂದು ಅನುರಾಗದ ಬನದಲಿ ರಂಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆ ಹಿಡಿಯಲು ಓಡಿ ದಣಿದೆವುಬಣ್ಣದ ಪತಂಗಗಳ ಹಿಡಿದ ನೆನಪುಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಹೃದಯ ಗೂಡಲಿ ಸಿಂಗರಿಸಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆವು ಮೋಹದ ಕಂದೀಲನುಪ್ರಭೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿ ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಹಣತೆಗಳು ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಇಂದು ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿವಿಜಯಪುರ

ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿ ಅವರ ಗಜಲ್ Read Post »

ಇತರೆ

“ಪುಸ್ತಕದ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸತ್ಯ.” ಶ್ರೀಧರ ಗುಡಿ ಕಲಬುರಗಿ ಅವರ ಬರಹ

ಸತ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಶ್ರೀಧರ ಗುಡಿ ಕಲಬುರಗಿ “ಪುಸ್ತಕದ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸತ್ಯ.” ಒಳ್ಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೇ ಅಥವಾ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿಹಾಕಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಆಳವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವುಗಳ ನಿಜವಾದ ಸತ್ವ, ಒಳಾರ್ಥ ಮತ್ತು ತತ್ವಗಳು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಚ್ಛ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಒಡನಾಟಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರ ನಿಜವಾದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಗುಣಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳು ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಹ್ಯ ನೋಟಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣುವ ವಿಷಯಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಸತ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಂಬವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲಿ, ಅವರ ಆಳವನ್ನು ತಲುಪಲು ತಾಳ್ಮೆ, ಸಮಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರಯತ್ನದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ.ಇಂದಿನ ವೇಗದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬೇಕೆಂಬ ಆತುರ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ. ಯಾವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ಅಥವಾ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಸಮಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮೇಲ್ಮೈಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೇ ಅಳೆದು ತೀರ್ಪು ನೀಡುವ ಚಾಳಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ ಅದರ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ನೋಡಿಯೋ ಅಥವಾ ಒಂದೆರಡು ಪುಟಗಳನ್ನು ಓದಿಯೋ ಅದೊಂದು ಉತ್ತಮ ಕೃತಿಯೇ ಅಥವಾ ಕಳಪೆಯೇ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೊದಲ ಭೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಉಡುಪು, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಬಾಹ್ಯ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಒಳ್ಳೆಯವರೋ ಕೆಟ್ಟವರೋ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಎರಡೂ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆ ತಪ್ಪಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು. ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಳದಲ್ಲೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ.ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ‘ಸತ್ಯದ ಪ್ರಯೋಗಗಳು’ ಅಥವಾ ವಿವೇಕಾನಂದರ ವಾಣಿಯಂತಹ ಮಹಾನ್ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು ಮೂರ್ಖತನವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿ, ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅನುಭವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಅವು ನಮಗೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುತ್ತವೆ. ಜೀವನದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಓದಿದಾಗ, ಮೊದಲು ಕಾಣದಿದ್ದ ಹೊಸ ದರ್ಶನಗಳು, ಸತ್ಯಗಳು ಗೋಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಜೀವಂತ ನದಿಗಳಿದ್ದಂತೆ; ನಾವು ಅದರಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಇಳಿದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಹೊಸ ಅನುಭವವೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಓದಿಗೂ ಅದು ಹೊಸದಾದ ಜ್ಞಾನದ ಧಾರೆಯನ್ನು ಹರಿಸುತ್ತದೆ.ಪುಸ್ತಕಗಳ ವಿಷಯ ಹೀಗಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ವಿಚಾರ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದದ್ದು. ಮನುಷ್ಯ ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಆತನ ಮೌನ, ನೋವು, ಕಷ್ಟದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ತೋರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಮೂಲಕ ರೂಪುಗೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನೋಡಿ ಇವರೊಬ್ಬರು ಒರಟರು ಅಥವಾ ಹೆಮ್ಮೆಯವರು ಎಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಆತ ಎದುರಿಸಿದ ಕಷ್ಟಗಳು, ಬಾಲ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಮತ್ತು ಆತನ ಮನಸ್ಸಿನ ಗಾಯಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ ಆ ಮುಖವಾಡದ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮೃದು ಹೃದಯದ ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇರುವುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದು ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಮನಸ್ಸು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಗಳ ಕಶ್ಮಲವಿರಬಾರದು. ಶುಭ್ರವಾದ ಕನ್ನಡಿಯಷ್ಟೇ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಬಲ್ಲದು.ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ದಿಗ್ಗಜರು ಬರೆದ ಕಾವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರ್‌ಮನದ ಆಳವನ್ನು ಅಗೆದು ನೋಡುವ ಉಪಕರಣಗಳು. ಕುವೆಂಪು,ಬೇಂದ್ರೆ, ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ, ಅಥವಾ ಮಾಸ್ತಿಯವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಓದುವಾಗ ಪದಗಳ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಓದುಗನಿಗೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸಂವೇದನೆ ಬೇಕು. ಕವಿಯೊಬ್ಬ ಬರೆದ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಕರಣದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಅದರ ಸೌಂದರ್ಯ ತಿಳಿಯದು. ಆ ಸಾಲುಗಳ ಹಿಂದೆ ಕವಿಯ ಆರ್ದ್ರ ಹೃದಯ, ಆತನ ನೋವು ಮತ್ತು ಲೋಕದರ್ಶನ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನೇ ನಾವು ಪುಸ್ತಕದ ಸತ್ವ ಎನ್ನುವುದು. ಈ ಸತ್ವವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಹಿತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರವಾದ ಒಡನಾಟ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣಾಭಾವ ಬೇಕು.ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ. ನಾವು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಾಗ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಮುಂಗೋಪ, ಅಸೂಯೆ ಅಥವಾ ತಾರತಮ್ಯದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಮೊದಲು ಬದಿಗಿಡಬೇಕು. ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಯಾರೊಬ್ಬರ ಬಗೆಗೂ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಮೂರ್ಖತನವಾದೀತು. ಮನುಷ್ಯ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಚ್ಛ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ನೋವನ್ನು ಆಲಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಮೌನದ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾರ್ಥರಹಿತವಾದ ದೃಷ್ಟಿ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಹೃದಯದ ಸತ್ಯ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ.ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸಿಗುವ ಕೆಲವು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅಥವಾ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಒರಟಾಗಿ ಅಥವಾ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಕಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಆ ಕಠಿಣತೆಯ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಸದುದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧ ಪ್ರೀತಿ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಒರಟಾದ ತೊಗಟೆಯಿರುವ ಮರದ ಒಳಗೆ ಸುಗಂಧ ಅಡಗಿರಬಹುದು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರಷ್ಟೇ ನೈತಿಕವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಕಾಣುವವರೂ ಕ್ರೂರಿಗಳಾಗಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಈ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗಲು ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಆಳವಾದ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆ.ಕೊನೆಯದಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಮತ್ತು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ನಿಧಿಗಳು. ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಳತೆಗೋಲಿನಲ್ಲಿ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪದೇಪದೆ ಓದುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ವಿಕಾಸವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂಟಿತನದಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಿ, ಬೆಳಕನ್ನು ತೋರುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಈ ಎರಡು ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಬಾಹ್ಯ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಗೆ ಮರುಳಾಗದೆ, ಒಳಹೊಕ್ಕು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆಗ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ಪುಟವೂ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭೇಟಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೂ ನಮಗೆ ಹೊಸ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ರೀಧರ ಗುಡಿ ಕಲಬುರಗಿ

“ಪುಸ್ತಕದ ಸತ್ವ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸತ್ಯ.” ಶ್ರೀಧರ ಗುಡಿ ಕಲಬುರಗಿ ಅವರ ಬರಹ Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ಎಸ್ ವಿ ಹೆಗಡೆ ಅವರಕವಿತೆ “ಬೇಲಿ”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಎಸ್ ವಿ ಹೆಗಡೆ “ಬೇಲಿ” ಸುತ್ತಲೂ ಕಟ್ಟಿದ ಬೇಲಿತಮ್ಮ ಸ್ವತ್ತಿನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ. ಹೊರಗಿನವರ ಕಣ್ಣಿಗೆಗೋಡೆ, ಸರಹದ್ದು, ಪಾಗಾರ. ಒಳಗಿದ್ದವರಿಗೆಬಂಧನ, ಗಡಿ, ಸಂಕೋಲೆ. ಬೇಲಿಯ ಒಳಗಿದ್ದೇಮೆಂದು ತಿನ್ನುವ ಹಸು ಕರುಬೇಲಿ ದಾಟಿ ಹೋಗಬೇಕೆಂದುಎಣಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾರ್ಯಾರೋ ಮಾಡಿಟ್ಟಬೇಲಿಯ ಗುಟ್ಟ ಕಿತ್ತು ಬಿದ್ದರೂದಾಟಿ ದೂರ ಹೋಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾಡು ಕಡಿದ ಮಾನವರಹಸಿರು ಗದ್ದೆ ತೋಟದ ಬೇಲಿಯಹಾರಿ, ನುಸುಳಿ ಒಳ ನುಗ್ಗುವವನ್ಯ ಜೀವಿಗಳು ರೈತರಿಗೆ ಕಾಟ ದೇಶದ ಗಡಿ ದಾಟಿ ಬಂದುಬಿಡಾರ ಹೂಡುವ ಹುನ್ನಾರಸ್ವಾಗತಕ್ಕೆ, ಹೊರದಬ್ಬುವದಕ್ಕೆರಾಜಕೀಯ ಆಟ. ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದ ಬೇಲಿಸಂಕೋಲೆಯ ಹರಿದುಕಂಕಣ ಕಟ್ಟಿದವರಕುರಿತು  ಹೋರಾಟ ಕಂಪನಿಗಳ ಗೋಡೆಯೊಳಗೆದುಡ್ಡಿಗಾಗಿ ದಿನವಿಡೀ ದುಡಿದುಮುದುಡಿ ಹೋಗುವವೃತ್ತಿ ನಿರತರ ಪರದಾಟ ಬೇಲಿಯ ಬಿಟ್ಟುಮನ ಬಂದಂತೆಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ,ಈಜುವ ಮೀನುಕಂಡ ಕನಸುನನಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಯಾರೋ ಹಾಕಿದಅಥವಾ ತಾವೇ ಕಟ್ಟಿದಬೇಲಿಗಳ ಒಳಗೆಸಾಗಿದ ಜೀವನಕೊನೆಗೂ ಮುಕ್ತಾಯಬೇಲಿಯ ಒಳಗಿನಸ್ಮಶಾನ. ಎಸ್ ವಿ ಹೆಗಡೆ

ಎಸ್ ವಿ ಹೆಗಡೆ ಅವರಕವಿತೆ “ಬೇಲಿ” Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ, ಗಝಲ್

ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ ಅವರ‌ ಗಜಲ್

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ ಗಜಲ್ ಚಂದ್ರನಿಲ್ಲ, ಚುಕ್ಕಿಗಳಿಲ್ಲ ,ಬಹುಷಃ ಬಾನಿಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುತಿರಬೇಕುಹುಣ್ಣಿಮೆಯಿಲ್ಲ,ಬೆಳದಿಂಗಳಿಲ್ಲ,ಬಹುಷಃ ಇರುಳಿಗೆ ಇಕ್ಕಟ್ಟೆನಿಸುತಿರಬೇಕು ಮಳೆ ಸುರಿಯದೇ ಧರೆಯಹೃದಯ ಹಸಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇಸಂತಸವಿಲ್ಲ, ಸುಖವಿಲ್ಲ,ಸಂಗಾತಿ ಇಲ್ಲದ ಬಾಳಿಗೆ ಬರಗಾಲವೆನಿಸುತಿರಬೇಕು  ಒಲವಿನ ಓಲೆ ಬರೆದು,ಒಡಲೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೇ ಹೇಗೆಸಂದೇಶವಿಲ್ಲ, ಸಂಪ್ರೀತಿಯಿಲ್ಲ,ಸಾಕಿ ಇರದ ಶಹರಿಗೆ ಶೋಕವೆನಿಸುತಿರಬೇಕು ಬೇಡಿದ್ದೆಲ್ಲಾ ಹಣೆಬರಹದಿಬರೆದಿದ್ದರೇ ಹೇಗಿತ್ತು ಹೇಳುಸನಿಹವಿಲ್ಲ, ಸಂಭಾಷಣೆಯಿಲ್ಲಮಾತಾಗದ ಮೌನಕೆ ಮರಣವೆನಿಸುತಿರಬೇಕು ಏನಿದ್ದರೇನು ವಾಣಿ ನಿನ್ನನರಿಯುವಮನ ಜೊತೆಗಿರದಿರೆಕನಸಿಲ್ಲ, ಕಲ್ಪನೆಯಿಲ್ಲ,ಪದಗಳು ಕಾಣದ ಪುಟಕೆಪ್ರಮಾದವೆನಿಸುತಿರಬೇಕು ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ  

ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿಮಠ ಅವರ‌ ಗಜಲ್ Read Post »

ಇತರೆ, ಪ್ರಬಂದ, ಮಕ್ಕಳ ವಿಭಾಗ

ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ್ಯ” ಮಮತಾ ಜಾನೆ

ಮಕ್ಕಳ ಸಂಗಾತಿ ಮಮತಾ ಜಾನೆ ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ್ಯ” ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ್ಯ ಹಿಂದೆ ಮಗುವಿನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಸಾಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಜ್ಜಿಯ ಕಥೆಗಳು ಮಗುವಿನ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜೋಗುಳವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನೆಯ ಅಂಗಳ, ಮರದ ನೆರಳು, ಮಣ್ಣಿನ ಆಟ, ಗೆಳೆಯರ ಒಡನಾಟವೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮನರಂಜನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಮಗುವಿನ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಮೊಬೈಲ್ ಪರದೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು, ಊಟ ಮಾಡಿಸಲು ವಿಡಿಯೋ ಹಾಕುವುದು, ಮಗು ಸುಮ್ಮನಿರಲಿ ಎಂದು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವುದು ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಜ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಪೋಷಕರಿಗೆ ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿ ಕಂಡರೂ, ಕ್ರಮೇಣ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಮೊಬೈಲ್ ಮೇಲೆಯೇ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ಮಗುವಿಗೆ ಆಟಿಕೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೊಬೈಲ್ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಕಥೆಗಳಿಗಿಂತ ವಿಡಿಯೋಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗುತ್ತವೆ; ಕುಟುಂಬದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಿಂತ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳೇ ಹೆಚ್ಚು ಆಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿರುವುದು ನಾವು; ಆದರೆ ಕ್ರಮೇಣ ಮೊಬೈಲ್ ಮಕ್ಕಳ ಸಮಯ, ಆಸಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ ಅಥವಾ ಅವರ ಸಹಜ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಬೆಳೆಯುವ ವಯಸ್ಸಲ್ಲ; ಅದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣದ ಅಮೂಲ್ಯ ಕಾಲಘಟ್ಟ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಗು ನೋಡುವುದು, ಕೇಳುವುದು, ಅನುಭವಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅನುಕರಿಸುವುದು ಅದರ ಭವಿಷ್ಯದ ಆಲೋಚನೆ ಹಾಗೂ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅತಿಯಾದ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳ ದೈಹಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆ, ಮುಖಾಮುಖಿ ಸಂವಹನ, ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ದೊರೆಯಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪರದೆಯ ಮುಂದೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದರಿಂದ ನಿದ್ರೆಯ ಗುಣಮಟ್ಟ, ಗಮನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯಕರ ದಿನಚರಿಯ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಲ್ಲದ ದೃಶ್ಯಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಷಯಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ ಅದರ ಉದ್ದೇಶ, ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿವೆ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಹಿತಿ ಲಭ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಮಾಹಿತಿ ತಿಳಿದಿರುವುದೇ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿರುವುದೇ ವಿವೇಕವಲ್ಲ. ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಒಂದು ಕಥೆಯಲ್ಲಿನ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರ ಬೇಕು. ಸಾವಿರಾರು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕು. ಹೀಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೇವಲ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅನುಭವ, ವಿಚಾರಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂವೇದನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವ ಮೊದಲ ಪಾಠಶಾಲೆ ಮನೆ. ಆದರೆ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರೇ ಸದಾ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರೆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯ ಮಿತಿಯನ್ನು ಕಲಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಮಕ್ಕಳು ನಾವು ಹೇಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಾವು ಮಾಡುವುದನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೋಷಕರು ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಗೆ ಮಿತಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುವ ಸಮಯವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡಬೇಕು, ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದಬೇಕು, ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ದುಬಾರಿ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುವ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವೇ ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಮೊಬೈಲ್‌ನ ಸದುಪಯೋಗ ಮತ್ತು ದುರುಪಯೋಗದ ಕುರಿತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸಬೇಕು. ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ವಿವೇಚನೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯ ಗೌಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅಪರಿಚಿತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುವುದು ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ವೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಚಿತ್ರಕಲೆ, ನಾಟಕ, ಕಥೆ ಹೇಳುವಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸೃಜನಶೀಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬೇಕು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಪರಿಹಾರವಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಮೊಬೈಲ್ ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾದಾಗ ಅದು ಜ್ಞಾನದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯುವ ಸಾಧನವಾಗುತ್ತದೆ. ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಡಿಯೋಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆ, ಜ್ಞಾನವರ್ಧಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಬಲ್ಲವು. ಆದರೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನ ಸಹಾಯಕವಾಗಬೇಕೇ ಹೊರತು ಅವರ ಬದುಕನ್ನೇ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಮೊಬೈಲ್ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ, ಪೋಷಕರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಜ್ಞಾನಾರ್ಜನೆಗೆ ಬಳಸುವ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಮೊಬೈಲ್ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡುವ ಮೊದಲು ಅವರ ಕೈಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ನೈಜ ಪ್ರಪಂಚದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ಅವರ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕು, ಅವರ ಕುತೂಹಲಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಮಗುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವು ಕೇವಲ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಸಂಪರ್ಕದಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಪ್ರೀತಿ, ಅನುಭವ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಡನಾಟದಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಮತಾ ಜಾನೆ

ಡಿಜಿಟಲ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಬಾಲ್ಯ” ಮಮತಾ ಜಾನೆ Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ಟಿ.ಪಿ.ಉಮೇಶ್ ಅವರ ಕವಿತೆ “ಬೆಳಕಾಗುವುದೆಂದರೆ”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಟಿ.ಪಿ.ಉಮೇಶ್ “ಬೆಳಕಾಗುವುದೆಂದರೆ” ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಚ್ಚುವ ಮುನ್ನಮನದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿಮಸುಕಾದ ಮುಖಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ!ಎಣ್ಣೆ ಬತ್ತಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಿಂತಒಂದು ಸಾಂತ್ವನದ ಮಾತು ದುಃಖಿತ ಮನಗಳಿಗೆಹೆಚ್ಚು ಬೆಳಕಾಗಬಹುದು! ದೇವರ ಮುಂದೆ ಹೂವಿನ ಹಾರ ಇಡುವ ಮುನ್ನನೊಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೊಂದು ಕ್ಷಮೆಯ ಹೂವಿಡಿ!ದೇವರ ಮೂರ್ತಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಅರ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತನೋವಿನಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ನೀಡುವುದುಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಪೂರ್ಣ ಪುಣ್ಯವಾಗಬಹುದು! ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ತಾರ ಬಿಡಿಸುವ ಮುನ್ನಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಬದುಕುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ!ಮೋಡಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕಿನ ರಂಗೋಲಿಮೂಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ;ಆಶ್ರಿತ ಬದುಕುಗಳ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ತುಂಬುವುದುಸುಂದರವಾಗಬಹುದು! ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆಯ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆಯುವ ಮುನ್ನಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲೇ ಬದುಕು ಸವೆಸುವವರ ನೆನಪಿರಲಿ!ದೇಹಕ್ಕೆ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತಬೇರೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿಗೆ ಗೌರವದ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದಿಸುವುದುಹಿರಿದಾದ ಗೌರವಯುತ ಕಾರ್ಯವಾಗಬಹುದು! ಸಾವಿರ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳ ದೇವಸ್ಥಾನ ಹತ್ತುವ ಮುನ್ನನಿಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವವರ ಬಳಿಗೆ ಇಳಿದುಬನ್ನಿ!ದೇವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ದೂರ ಸಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತದೇವರಿದ್ದಾನೆಂದು ನಂಬಿರುವ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆಸಾಂತ್ವನವಾಗುವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಬಹುದು! ನದಿಗೆ ಹಾಲೆರೆಯುವ ಮುನ್ನಬಾಯಾರಿದ ಜೀವಗಳ ದಾಹವನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ!ಕಲ್ಲಿನ ದೇವರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತಬಾಯಾರಿದವರಿಗೆ ಒಂದು ಗುಟುಕು ನೀರು ನೀಡುವುದುಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥವಾಗಬಹುದು! ಮನೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯುವ ಮುನ್ನಸಂಬಂಧಗಳ ನಡುವೆ ಬಿದ್ದ ಬಿರುಕುಗಳನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗಮನಿಸಿ!ಗೋಡೆಗಳ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವುದುಮುಖ್ಯವಾಗಬಹುದು! ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಗೆದ್ದೆವೆಂದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಮುನ್ನನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನೊಮ್ಮೆ ಸೋಲಿಸಿರಿ!ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲ ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳಾಗಲಾರರು!ಮನಸ್ಸುಗಳ ಗೆದ್ದವರೆ ನಿಜವಾದ ವಿಜಯಿಯಾಗಬಹುದು! ಹಣದ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮುನ್ನನಿಮ್ಮಿಂದ ಸಂತೈಸಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಲೆಕ್ಕವಿಡಿ!ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾದ ಅಂಕಿಗಳಿಗಿಂತಬೇರೊಬ್ಬರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಒಳ್ಳೆಯತನವೇನಿಜವಾದ ಆಸ್ತಿಯಾಗಬಹುದು! ದೀಪಕ್ಕೆ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ!ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ! ಹೂವಿಗೆ ಸುಗಂಧ ಬೀರುವ ಗುಣವಿದೆ!ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಪರಿಮಳವಾಗಿಸುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ! ಮಳೆಗೆ ಭೂಮಿ ದಾಹ ತಣಿಸುವ ಸತ್ವವಿದೆ!ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಂತರಂಗದ ಬರವನ್ನೇ ನೀಗಿಸುವ ಸತ್ವವಿದೆ! ಸೂರ್ಯ ಪ್ರತಿದಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಾನೆ!ಆದರೆ ಯಾರದೋ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕಾದ ದಿನವೆನಿಜಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಉದಯಿಸಿದ ದಿನವಾಗಬಹುದು! ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದವರೆಲ್ಲ ಬೆಳಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ!ಹೂವು ಮುಡಿದವರೆಲ್ಲ ಪರಿಮಳವಾಗುವುದಿಲ್ಲ!ದಾನ ಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲ ಮಹಾಬಲಿ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರರಾಗುವುದಿಲ್ಲ! ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಬೇರೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಉತ್ತಮ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದವರೇಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಆರದಂತಹ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತಾರೆ! ————– ಟಿ.ಪಿ.ಉಮೇಶ್

ಟಿ.ಪಿ.ಉಮೇಶ್ ಅವರ ಕವಿತೆ “ಬೆಳಕಾಗುವುದೆಂದರೆ” Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ಜಯಶ್ರೀ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ.. ಅವರ ಕವಿತೆ “ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ “

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಜಯಶ್ರೀ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ.. “ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ “ ಪ್ರೇಮ ದೇವತೆ ಎನುತನಗುತಾ ನಗುತಾ ನೀ ಬಂದೆಬಳಿ ನಿಂದೆ ಮೌನ ತಬ್ಬಿ ಕನಸಿನಲಿ  ಕಂಡ ಬಿಂಬಕನವರಿಕೆ ಸದಾ ಕಂಗಳಲಿನಿನ್ನೆದೆಯ ರಾಗದಲಿ ಅವಿತೆ. ಇಂದೇಕೋ ಒಂದೇ ಹಠ  ಕನಸಿನ ಕನ್ನಿಕೆಯ ಕಾಣಲು ಹೃದಯವಿದು ಹಬ್ಬಿದೆ ಅಂಬರ ಬಂಗಾರಿ ‌‌‌‌‌‌ ಧರಿಸಿಹ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಅಧರದಿ ಆರದಿರಲಿ ಅಂಬಾರಿ ಅರಸಿಯೇ ಅರಸುತಿಹೆ. ಅಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ.ಅನಾಮಿಕನಾಗಿಹುಡುಕುವ ಬಳ್ಳಿ ಕಾಲ್ತೊಡಕಿಒಲವ ಬಯಕೆ ನೀಗುತ.. ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆಯ ಹೆರಳಲಿಮುಡಿದು.ನಕ್ಕವಳೆ ಹೆಸರ್ಹೆಳೆನಾಗವೇಣಿ ಎನಲೆ.ಕೋಮಲೆ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಬಾನಿನಲಿಮಾಯ ನಿನ್ನಂದ‌ ನೋಡಿಶಶಿ ತೆರಳಿದ ಮೋಡದ ಹಿಂದೆ.. ಮಾಟಗಾತಿ ಆಡಿಸಬೇಡವೇ   ‌        ಅಂಗಳದ ಚಪ್ಪರದಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ            ‌ಅರಳು ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ   ಜಯಶ್ರೀ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ. .

ಜಯಶ್ರೀ.ಭ.ಭಂಡಾರಿ.. ಅವರ ಕವಿತೆ “ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ “ Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ಡಾ.ಸುಮಂಗಲಾ ಅತ್ತಿಗೇರಿ ಅವರಕವಿತೆ” ಪಂಜರ ಗಿಳಿ”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಸುಮಂಗಲಾ ಅತ್ತಿಗೇರಿ ” ಪಂಜರ ಗಿಳಿ” ಮಂಗ್ಯಾನಂತಾ ಮನಸ್ಸಿನ್ಯಾಗ ಏನೇನೋ ಗುದುಮುರುಗಿಇತ್ತಾಂದ ಅತ್ತಾಗ,ಅತ್ತಾಂದ ಇತ್ತಾಗ,ಜಿಗದಾಡತಾವು ಭಾವಗಳುಬೇಡ ಅಂದ್ರು ಬಿಡದೆಬೆಂಬತ್ತಿ ಬಂದು ಕಾಡತಾವುಮನದ ತಿಳಿಗೊಳ ಕಲಕತಾವು  ಬದುಕಿನ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಓದಿ,ಅರ್ಥೈಸಿ, ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆಆದರೂಹೊಂದಿಸಿ ಬರೆಯುವ ಟಾಸ್ಕ್ ಮಾತ್ರಆಗಾಗಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ ! ನುಂಗಲಾಗದೆ.. ಉಗುಳಲಾಗದೆ..  ತಾನಾಯಿತು ತನ್ನ ಪಾಡಾಯಿತು ಎಂದಿದ್ದ ಗಿಳಿಮರಿಗೂಅವರಿವರು ಹಾಕಿದಶಾಪವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿತೆ?ಇಲ್ಲಾ ದೃಷ್ಟಿ ತಾಗಿತೆ? ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದ ಗಿಳಿಮರಿಯನ್ನೇಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರದ ಪದವಾಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವೇ?  ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳದ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆಕೊನೆಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಗಿಳಿ ಮರಿ ಬಯಸಿದ್ದು ಕೇವಲ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಹಿತನುಡಿಜೊತೆಗೆಒಂದು ಹಿಡಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಷ್ಟೇ ಸುತ್ತ ಹೆಣೆದಪಂಜರದ ಸರಳುಗಳುತನ್ನ ಹಿತ ರಕ್ಷಣೆಗೆಂದುಭಾವಿಸಿದ್ದ ಗಿಳಿಮರಿಗೆಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲತನ್ನನ್ನು ಬಂದಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಡಾ.ಸುಮಂಗಲಾ ಅತ್ತಿಗೇರಿ

ಡಾ.ಸುಮಂಗಲಾ ಅತ್ತಿಗೇರಿ ಅವರಕವಿತೆ” ಪಂಜರ ಗಿಳಿ” Read Post »

ಅಂಕಣ ಸಂಗಾತಿ, ಜಯದೇವಿ ತಾಯಿ ಲಿಗಾಡೆ ಜೀವನ

ಧಾರಾವಾಹಿ ಸಂಗಾತಿ–43 ಸವಿತಾ ದೇಶಮುಖ ಜಯದೇವಿತಾಯಿ ಲಿಗಾಡೆ ಜೀವನಗಾಥೆ ಡಾ.ಜಯದೇವಿ ತಾಯಿ- ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳಗು ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬೆಳಕನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದ ಜಯದೇವಿತಾಯಿಯವರ ಬದುಕು  ಸಂಬಲ ಮಹಿಳೆಯರ ಜೀವನಗಾಥೆ,. ಬದುಕನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾನ ಚೇತನದ ಸಾಹಸಗಾಥೆ. .ನಾಡಿನ ಏಕೀಕರಣದ ಹೋರಾಟದ ಕಣದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವರ ಲೇಖನಿ ಎಂದಿಗೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಹೋರಾಟದ ಕಿಚ್ಚು ಅವರ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜ್ಯೋತಿ ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮಾಜದ ನೋವುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ, ಮಹಿಳೆಯರ ಬದುಕಿಗೆ ಧ್ವನಿಯಾಗುವ, ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಬನ್ನಿ ತಾಯಿಯವರು ರಚಿಸಿದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕ್ರತಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ಅವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಕೃತಿ *ಜಯಗೀತಾ* (ಜೂನ್ ೧೯೫೨)‘ಜಯಗೀತ’ ನು ಜಯದೇವಿ ತಾಯಿಯವರ ಅಂತರಂಗದ ಭಾವನೆಗಳ ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದೆ.ಜಯದೇವಿತಾಯಿಯವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕವನ ಸಂಕಲನವಾದ ‘ಜಯಗೀತ’ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾವಲೋಕವನ್ನೇ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ೪೦ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಈ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕವಿತೆಯೂ ಅವರ ಹೃದಯದ ಆಳದಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿದ ಅನುಭವದ ಭಾವ ಕುಸುಮದಂತಿದೆ.ಜೀವನದ ನೋವು, ಅನುಭವದ ಸಂಕಟ, ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳು, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಚಿಂತನೆ, ಆತ್ಮಸಾಧನೆಯ ಹಂಬಲ ಹಾಗೂ ಜೀವವು ಪರಮಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ ಲೀನವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಂತರಿಕ ಅಭಿಲಾಷೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿವೆ. ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿನ ನೋವಿನ ನಿಟ್ಟುಸಿರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಆತ್ಮದ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕೂ ಇದೆ. ಲೌಕಿಕ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನುಭೂತಿಯೆಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಯಣ ಇಲ್ಲಿ ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದಿದೆ. ‘ಜಯಗೀತ’  ಜಯದೇವಿತಾಯಿಯವರ ಹೃದಯದ ಮಿಡಿತ, ಅಂತರಂಗದ ಆತ್ಮಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಅನುಭವಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ ಅರಳಿದ ಭಾವಸೌರಭ. *ಕನ್ನಡಿಗರ ಹಂಪಿ ಕೊಂಪಿಯಾಗಿಹುದಿಗಾಅಲೆ ಅಲೆದು ನೋಡುವಷ್ಟು ಅಳಿದುಳಿದ ಹಂಪೆ*.. ಹಂಪಿಯ ಅವಶೇಷಗಳು ಜಯದೇವಿತಾಯಿಯವರ ಕಾವ್ಯಭಾವ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಗತವೈಭವ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನದ ದಯನೀಯ ಸ್ಥಿತಿಯ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ವೈಭವ, ಕಲೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದ ಹಂಪಿ ಇಂದು ಅವಶೇಷಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಕವಯಿತ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸು ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡಿಗರೇ, ನಿಮ್ಮ ಗತವೈಭವದ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ಹಂಪಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಇಂದು ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾ ಬರುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು? ಒಮ್ಮೆ ಅರಮನೆಗಳ ವೈಭವದಿಂದ, ದೇವಾಲಯಗಳ ಘಂಟಾನಾದದಿಂದ, ಕಲೆಯ ಸೊಬಗಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಂಪಿ ಇಂದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ಅಳಿದುಳಿದ ಅವಶೇಷಗಳಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ನೋವು ಅವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ಅಭಿಮಾನದ ದುಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ಕಳಕಳಿಯೂ ಹೌದು. ತಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಗತವೈಭವವನ್ನು ನೆನೆದು, ವರ್ತಮಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುವ ಕವಯಿತ್ರಿ, ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ನೋವನ್ನು ಹಂಪಿಯ ವಿರೂಪಾಕ್ಷನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.ವಿರೂಪಾಕ್ಷನನ್ನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕನ್ನಡಿಗರ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು ಕಣ್ಣೀರಿಡುವ ಅವರ ಕಾವ್ಯಭಾವ ಓದುಗರ ಮನಸ್ಸನ್ನೂ ಆರ್ದ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಹಂಪಿ ಕೇವಲ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಳವಾದರೆ ಅದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಗತವೈಭವದ ನೆನಪು, ಕಳೆದುಹೋದ ಘನತೆಯ ಸಂಕೇತ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ನಾಡಿನ ಆತ್ಮಗೌರವದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಮೂಡಿಬರುತ್ತದೆ.ಹಂಪಿಯ ಕಲ್ಲುಗಳು ಮೌನವಾಗಿರಬಹುದು….ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಅವಶೇಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಗತವೈಭವದ ಕಥೆಯಿದೆ. ಆ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೌನದಲ್ಲಿಯೇ ಕನ್ನಡಿಗರ ನೋವನ್ನು ಆಲಿಸಿ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷನ ಮುಂದೆ ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುವ ಜಯದೇವಿತಾಯಿಯವರ ಹೃದಯದ ಆರ್ದ್ರತೆ ಈ ಕವಿತೆಯ ಜೀವಾಳವಾಗಿದೆ. *ನಮ್ಮವರು ಇನ್ನೂರು ಅವರವರು ಮೂನ್ನೂರು ಒಂದು ಪ್ರಹರ ಕಾಳಗದಿ ಮಡಿದ ವಾರ್ತೆಯನುಓದಿ ಕರುಳು ಕೊರಗುತಿದೆಯಲ್ಲ ಹಾ !ಕೇಡು ಐನೂರು ಜನಗಳು *ಎಂದು   ರಜಾಕಾರರ ಹಾವಳಿಯಿಂದ ನಾಡಿನ ಜನರು ಅನುಭವಿಸಿದ ಭೀಕರ ನೋವು, ಸಾಮೂಹಿಕ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಅಮಾಯಕ ಜೀವಗಳ ದಾರುಣ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಹೃದಯದ ಆಕ್ರಂದನ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ.ರಜಾಕಾರರ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದವರ ಲೆಕ್ಕವೇ ಇಲ್ಲ. ಜನರು ಹೆಣವಾಗಿ ಬಿದ್ದರೆಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಆ ತಾಯಿಯ ಕರುಳು ಕಿತ್ತುಬಂದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಯಾರನ್ನು ಕೊಂದರು ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಿಂತಲೂ, ಮಣ್ಣಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆಯೇ ರಕ್ತದ ಮಡುವಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ದೃಶ್ಯವೇ ಅವಳನ್ನು ಕಂಗೆಡಿಸುತ್ತದೆ. ಐನೂರು ಕುಟುಂಬಗಳ ಕನಸುಗಳು, ನೂರಾರು ತಾಯಂದಿರ ಮಡಿಲುಗಳು, ಹೆಂಡತಿಯರ ಬಾಳುಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯಗಳು, ಯಾರೋ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರೋ ಗಂಡನನ್ನು, ಇನ್ನು ಯಾರೋ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಆಧಾರವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.  ಇತಿಹಾಸದ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಪುಟಗಳೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತವೆ. ಆ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವುದು  ಸಾವಿನ ಹಿಂದೆ ಉಳಿದ ಸಾವಿರಾರು ಜೀವಗಳ ಅಳಿಸಲಾಗದ ನೋವು. ರಜಾಕಾರರ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೆ ನಲುಗಿದ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಕರಾಳ ಅಧ್ಯಾಯವಿದು. ಈ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರು ಕಾಲದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಹೋಗುವ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯುವ ಇತಿಹಾಸದ ಸಾಕ್ಷಿ. *ಜಗದ ಮಬ್ಬಿನ ಮೇಲೆಮಠ ಮಾನ್ಯಗಳ ಕಟ್ಟಿ, ಪಂಥಗಳ ಹೂಡಿ ಭಾವಿಕರಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಆಚಾರ ಗುಡಿಗಟ್ಟಿಕರ್ಮಠದ ಕಳಸಿತ್ತು ಕುಳಿತಿಹರುಕಣ್ಬಡುತ ಪಾಪಿ ಮಹಾ ಪಾಪಿಗಳು.*…. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಕರ್ಮಠತೆ  ಕವಿಯ ಅಂತರಂಗದ ಆಕ್ರೋಶ ಕವಿಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮಡುಗಟ್ಟಿರುವ ನೋವು, ಅಸಹನೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರಬಲ ಆಕ್ರೋಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಂಡಿದೆ.  ಧರ್ಮವೆಂಬುದು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕಿಗೆ ದಾರಿ ದೀಪವಾಗಬೇಕು, ಮಠಮಾನ್ಯಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬೇಕು, ಪಂಥಗಳು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಸೆಯಬೇಕು. ಆದರೆ ಧರ್ಮದ ನಿಜವಾದ ಆಶಯವನ್ನೇ ಮರೆತು, ಮಠಮಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ, ಪಂಥಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ, ಭಾವಿಕರ ಮುಗ್ಧ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಕವಿಯತ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸು ಕುದಿಯುತ್ತದೆ.ಜಗತ್ತಿನ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಞಾನದ ಮಬ್ಬು ಕವಿದಿರುವಾಗ ಅದನ್ನು ಸರಿಸಿ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಬೇಕಾದವರು ಧರ್ಮದ ಹೊಣೆ ಹೊತ್ತವರೇ ಅಲ್ಲವೇ….ಆದರೆ ಅವರೇ ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭ್ರಮೆಯ ಪರದೆ ಎಳೆದು, ಕರ್ಮಠತೆಯನ್ನೇ ಧರ್ಮದ ಕಳಶವನ್ನಾಗಿ ಧರಿಸಿ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಕವಿಯತ್ರಿಗೆ ಸಹಿಸಲಾಗದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಭಾವಪರವಶರಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಮನನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವ ಕವನ ಮೂಡಿ ಬರ್ತದೆ *ನಿನ್ನ ಬಜಿಸಲೆಂದುಉಲಿಯುವೆ ಜಯಗೀತ ಒಂದೊಂದು ನನ್ನ ಜೀಯಾನಿನ್ನ ಬರುವಿಕೆಯ ಬಯಕೆ-.ಮನದಿ ನೆನೆ ನೆನೆದು ಅಳ-ಹೋಗಿ ಹಾಡಿ ಬಿಡುವೆ!!* ಸಿದ್ಧರಾಮನ ಬರುವಿಕೆಯ ಹಂಬಲ  ಭಕ್ತಿಯ ಪರವಶತೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಡಿದ ಕವಿಹೃದಯಹಿಂದಿನ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ಮಠ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವನ್ನು ಕತ್ತಲೆಗೆ ತಳ್ಳುವವರ ವಿರುದ್ಧ ಕಿಡಿಕಾರಿದ ಕವಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಿನ್ನವಾದ ಭಾವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನ ಆಡಂಬರ, ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಕಂದಾಚಾರಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ ಅದೇ ಹೃದಯ, ಈಗ ನಿಜವಾದ ಶರಣನಾದ ಸಿದ್ಧರಾಮನನ್ನು ಕಾಣಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಕವಿಯತ್ರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂದರ ಮುಖ.  ಸಿದ್ಧರಾಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ  ಮನಸ್ಸು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿದೆ. ಆತನ ಮಹಿಮೆ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಕಾಯಕನಿಷ್ಠೆ, ದಾಸೋಹ ಭಾವನೆ ಮತ್ತು ಜನಪರ ಕಾಳಜಿಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ಜಯಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡಲು ಕವಿಯತ್ರಿಯ ಅಂತರಂಗ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಒಬ್ಬ ಶರಣನನ್ನು ಹೊಗಳುತ ಶರಣತತ್ವದ ಮೂಲಕ ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಕಾಣುವ ಭಾವವಾಗಿದೆ.ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧರಾಮನು ಮತ್ತೆ ಈ ನಾಡಿಗೆ ಬರಬಾರದೇ? ಆತನ ಕಾಯಕದ ಕಿರಣಗಳು ಮತ್ತೆ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಬಾರದೇ? ಆತನ ಕರುಣೆ, ಸಮಾನತೆಯ ಸಂದೇಶ, ಜನಸೇವೆಯ ಆದರ್ಶಗಳು ಮತ್ತೆ ಮನುಷ್ಯರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಬಾರದೇ? ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಕವಿಯತ್ರಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಸಿರಿನಲ್ಲೂ ಬೆರೆತಿದೆ. ಭಾವನೆಗಳು ಕಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹರಿಯುತ್ತವೆ. ಸಿದ್ಧರಾಮನ ನೆನಪು ಕವಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ, ಆತನ ಬರುವಿಕೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿನಲ್ಲೇ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯುತ್ತದೆ…ಆ ಕಣ್ಣೀರೇ ಹಾಡಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಮ ಪೂಜೆ ಹೃದಯದ ಆರ್ತನಾದ, ಆತ್ಮದ ಹಂಬಲ, ಆದರ್ಶದ ಅನ್ವೇಷಣೆ.ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ….ಸಿದ್ಧರಾಮನನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ, ಕವಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವದು… ಕಾಯಕ, ದಾಸೋಹ, ಕರುಣೆ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ಮಾನವ ಕಲ್ಯಾಣದ ಧರ್ಮ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಮನಿಗಾಗಿ ಕವಿಯ ಹಂಬಲವೆಂದರೆ ಗತಕಾಲದ ಒಬ್ಬ ಶರಣನನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಯಷ್ಟೇ …ಸಿದ್ಧರಾಮನಂತಹ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಪುನರಾಗಮನಕ್ಕಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವ ಹೃದಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ.ಸಿದ್ಧರಾಮನು ಮತ್ತೆ ಬರಲಿ ಎಂಬುದು ಕವಿಯತ್ರಿಯ ಬಯಕೆ….ಸಿದ್ಧರಾಮನ ತತ್ವಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಲಿ ಎಂಬುದೇ ಕವಿತೆಯ ಅಂತರಾಳದ ಆಶಯ. *ಏಳಿ ಜಾಗೃತಗೊಳ್ಳಿ ಜಗದ ಮಕ್ಕಳೇ ಏಳಿಉಕ್ಕುತಿಹ ಉಪಟಳವ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲೇಳಿ ದೊರೆತನವು ತಾವೊಂದು, ಹಿರಿತನವು ಮತ್ತೊಂದು ಮರುವೇ ಎಂದೊಂದು ಭೂತಗಳ ಬಡಿದು….* ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಕವಿಯತ್ರಿಯು … ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಸಮುದಾಯವನ್ನೇ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಕಿಚ್ಚಿದೆ, ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಂಬಲವಿದೆ, ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಾಜದ ಕನಸಿದೆ.ಈ ಕವಿತೆಯ ಆಶಯವನ್ನು ಒಂದೇ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ……ಮೌನವಾಗಿರುವುದು ಶೋಷಣೆಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಿದಂತೆ, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುವುದು ಬದಲಾವಣೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಅಧಿಕಾರದ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಹಿರಿತನ ದೊಡ್ಡದು. ಅನ್ಯಾಯದ ವಿರುದ್ಧ ಜನರು ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಸಮಾನತೆಯ ಸಮಾಜ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯ.ಇಲ್ಲಿ ಜನಮನದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟದ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಲೇಖನಿ ಒಂದು ಜಾಗೃತಿಯ ಜ್ಯೋತಿಯಾಗಿ, ಅವರ ಕವಿತೆ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಕರೆಯಾಗಿ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. *ಸಿರಿತನರ ಕುವರಿ ಸಿರಿವಂತರ ಸತಿಯಾಗಿಸಿರಿತನದ ಶೃಂಗಾರವೆಲ್ಲವನು ಮುಗಿಸಿದೆಸಿರಿತನ, ದೊರೆತನ ಹಿರಿಯತನಎನ್ನನಾವರಿಸಿದೆ ಶ್ರೀಲೋಲನಾದರ್ಶನವು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಇಲ್ಲ  ಓ…ಸಿಧ್ಧರಾಮ ಓಂ ನನ್ನ ಸಿದ್ಧರಾಮ ಅಂತ ಪರಿತಪಿಸುತ…“ಓ… ಸಿದ್ಧರಾಮ, ಓಂ ನನ್ನ ಸಿದ್ಧರಾಮ”* ಎಂಬ ಆರ್ತ ಉದ್ಗಾರದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಮರು ಒಬ್ಬ ಶರಣನಾಗಿ ಕವಿಯತ್ರಿ ಯ ಮನಸ್ಸು ಅರಸುತ್ತಿರುವ ಆದರ್ಶ, ಆತ್ಮಶಾಂತಿಯ ಸಂಕೇತ, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬೆಳಕು. ಆತನನ್ನು ಕಾಣುವ ಹಂಬಲದಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ಹೃದಯ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಶರಣನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವೇ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ.ಈ ಕವಿತೆಯ ಅಂತರಂಗದ ಸೌಂದರ್ಯವೇನೆಂದರೆ, ಸಿರಿತನದ ಬದುಕನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಮನಸ್ಸು ಕೊನೆಗೆ ಶರಣತತ್ವದ ಸಿರಿತನವನ್ನು ಅರಸುತ್ತದೆ. ಹೊರಗಿನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಗಿಂತ ಒಳಗಿನ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಜೀವನದ ಮಹಾಸತ್ಯವನ್ನು ಕವಿ ಇಲ್ಲಿ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಅರಮನೆಯ ವೈಭವಕ್ಕಿಂತ ಶರಣನ ಪಾದದ ಧೂಳಿ ದೊಡ್ಡದು,ಬಂಗಾರದ ಆಭರಣಕ್ಕಿಂತ ಭಕ್ತಿಯ ಭಾವವೇ ಅಮೂಲ್ಯ,ದೊರೆತನದ ಹಿರಿಮೆಗಿಂತ ಆತ್ಮದ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಈ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸುತ್ತದೆ.ಸಿರಿತನ ಬದುಕನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬಹುದು,ಆದರೆ ಶರಣನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಇದೇ ಈ ಕವಿತೆಯ ಭಾವಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ತಾತ್ವಿಕ ಗಾಂಭೀರ್ಯ. ಕವಿಯತ್ರಿಯ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾವತೀವ್ರತೆ ಇದೆ, ವಿಚಾರದ ಗಾಂಭೀರ್ಯವಿದೆ, ಭಾಷೆಯ ಲಾಲಿತ್ಯವಿದೆ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯಿದೆ. ನೋವನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಕರುಳಿನ ಮಿಡಿತವಾಗುತ್ತಾರೆ.. ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಖಂಡಿಸುವಾಗ ಅಗ್ನಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಸುವಾಗ ಪರವಶತೆಯ ಭಾವ ಗಂಗೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ‘ಜಯಗೀತ’ ಕವನ ಸಂಕಲನ ಓದುಗನನ್ನು ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು….. ಓದಿದ ನಂತರವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಜಗಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ.  ಕೆಲವು ಕವನಗಳು ಕಣ್ಣೀರು ತರಿಸುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಕೋಪವನ್ನು ಕೆರಳಿಸುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಂದೇಳಿಸುತ್ತವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಮರುಚಿಂತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಒಬ್ಬ ಕವಿಯ ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಾರ್ಥಕತೆ, ಇದೇ ‘ಜಯಗೀತ’ದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಸೊಗಸು. ‘ಜಯಗೀತ’ದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದು ಅದರ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಭಾವಸ್ಪಂದನದಲ್ಲಿ. ಕವಿತೆಗಳು ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದರಂತೆ ಓದುಗನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ಭಾವದಿಂದ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ, ವಿಚಾರದಿಂದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ, ಅನುಭವದಿಂದ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಓದುತ್ತಾ

Read Post »

ಕಾವ್ಯಯಾನ

ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ ಅವರಕವಿತೆ”ಹಣ್ಣೆಲೆಯ ಮುತ್ತು”

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ “ಹಣ್ಣೆಲೆಯ ಮುತ್ತು” ಎಸೆದ ಚೆಂಡ ಹೆಕ್ಕಿ ತರುವನಡುಗುವ ಆ ಮುಪ್ಪಿನ ಕೈಗಳು,ಒಲವಿನ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗೆ ಸೋತುಎಂದೂ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಬೇಸರಿಸವು! ದೂರದೂರಕೆ ಚೆಂಡು ಸಾಗಿದರೂ,ಸುಕ್ಕುಗಳ ನಡುವಿನ ನಗುವುಆಯಾಸಕೆ ಅರೆದ ದಿವ್ಯ ಮದ್ದಿನಂತೆವಿಧಿಯ ಶಾಪಕೆ ಕದ್ದು ಕೂರದು! ಪುಟಿಯದ ಚೆಂಡ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ,ಬದುಕಲೇಬೇಕು ಸಂಕೋಲೆಗಳ ದಾಟಿ.ಎದೆಯಾಳದ ಅನುಭವದ ಮಾತುಗಳುನಿತ್ಯ ಜೀವನಕೆ ಪೋಣಿಸಿದ ಮುತ್ತುಗಳು! ಅನುದಿನದ ಈ ಪರಿಪಾಠಕೆ ಬಳಲದೇಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಬಿಡದೇ ಎಣಿಸಿ,ಎಳೆಯ ಕೈಗಳ ಹಣ್ಣಾಗಿಸುವ ಯತ್ನದಿಮೂಡಿದ ಆ ಕನಸೇ ನಿತ್ಯವೂ ಹಿತವು! ಹೆಕ್ಕಿ ತರುವ ಆ ಚೆಂಡುಅವಕಾಶಗಳ ದಾರಿಯ ಸಂಧಿಸಲು,ನೆರಳಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದೊಂದೇಒಲವ ಸವಿಯ ಪವಿತ್ರ ಹಾರೈಕೆ! ————–ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ      

ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ ಅವರಕವಿತೆ”ಹಣ್ಣೆಲೆಯ ಮುತ್ತು” Read Post »

You cannot copy content of this page

Scroll to Top