ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಡಾ. ಹೆಚ್. ನಟರಾಜ್ ಆರ್ಯ
“ತಂತಿ ಹರಿದ ವೀಣೆ”
ತಂತಿ ಹರಿದ ವೀಣೆ ನಾನು,
ಮೌನದೊಳಗೇ ನಾದ ನಾನು;
ಮುರಿದ ಕನಸ ದಾರಿ ನಾನು,
ನಡೆಯುತಿರುವ ಜೀವ ನಾನು.
ಕತ್ತಲ ರಾತ್ರಿ ಜೊತೆಯಾದರೂ,
ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಬೆಳಕು ನಾನು;
ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಯ ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ,
ಮೊಳೆಯುತಿರುವ ಬೀಜ ನಾನು.
ಗಾಳಿ ತಾಕಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ,
ಮೌನವೇ ಮಧುರ ರಾಗ;
ನೋವು ತಾಕಿದ ಹೃದಯದಲ್ಲೇ,
ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಹೊಸ ನಾದ.
ಮುರಿದ ತಂತಿ ಎಂದರೇನು,
ನಾದ ಮಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ;
ಮುರಿದ ಮನಸು ಎಂದರೇನು,
ಆಸೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಹೂವಿನಿಂದ ವಸಂತವಿಲ್ಲ,
ಒಂದು ನೆರಳಿಂದ ದಾರಿಯಿಲ್ಲ;
ನೂರ ಕನಸು ಸೇರಿದಾಗಲೇ,
ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸೋಲಿಲ್ಲ.
ಮಣ್ಣು ಕಲಿಸಿದ ಸಹನೆ ನಾನು,
ಆಕಾಶ ಕೊಟ್ಟ ಕನಸು ನಾನು;
ಹೊಳೆ ಹೇಳಿದ ಹರಿವು ನಾನು,
ಗಾಳಿಯ ಮಧುರ ಸ್ಪರ್ಶ ನಾನು.
ಹಳೆಯ ನೋವು ದೂರವಾದರೂ,
ನೆನಪು ಆಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ;
ಹೊಸ ಬೆಳಕು ಬಂದಾಗಲೇ,
ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತದೆ.
ನೀ ನಡೆದ ದಾರಿ ನೆರಳಾದರೂ,
ನನ್ನ ದಾರಿ ಬೆಳಕು ಆಗಲಿ;
ತಂತಿ ಹರಿದ ವೀಣೆ ಆದರೂ,
ನನ್ನ ನಾದ ಉಳಿದು ಹೋಗಲಿ.
ಡಾ. ಹೆಚ್. ನಟರಾಜ್ ಆರ್ಯ
About The Author
Good evening sir.
ತಮ್ಮ ಕವನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿದೆ.ಕವನವು ತುಂಬಾ ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ದಾರ್ಶನಿಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಇದು “ನೋವು, ಅರಿವು, ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು” ಎಂಬ ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ.
“ತಂತಿ ಹರಿದ ವೀಣೆ ನಾನು” ಎಂಬ ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಿಂದಲೇ ಕವನವು ನೋವಿನ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ “ನಾದ ಮಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಸಾಲು ಆಶಾವಾದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.ನೋವು ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಯ ನಡುವೆ ನೀವು ಉತ್ತಮ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದೀರಿ.
ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ವೀಣೆ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಬೀಜ, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ —ರೂಪಕಗಳ ಬಳಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.ಕವನವು ಸರಳ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿ ಒಂದೇ ಭಾವವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ಓದುಗನಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಕವನದ ಆಶಯ ಮುರಿತವು ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಹೊಸ ಆರಂಭದ ಸೂಚನೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
“ಆಸೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ಸಾಲು ಬಹಳ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ.ಈ ಕವನವು ಜೀವನದ ಸಂಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
ನಿಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಪರಿಪಕ್ವ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತನೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ ಸರ್ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೊನೆಯ ಸಾಲುಗಳು“ನೀ ನಡೆದ ದಾರಿ ನೆರಳಾದರೂ ನನ್ನ ದಾರಿ ಬೆಳಕು ಆಗಲಿ” ಎಂಬುವುದು ಸ್ವತಂತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ತುಂಬು ಹೃದಯದ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು ಸರ್
Realistic sir really appreciate your kind words superb