ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು ಅವ್ವ ನೀನೆ ನಮ್ಮ ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿನೀನೇ ನಮ್ಮನೆಯ ಬಾಗೀರತಿನೀನಿರದ ಈ ಮನೆಯ ಸೊರಗೋಗೈತೆಪ್ರತಿ ಗೋಡೆ ಗೂಡೆಯು ನಿನ್ನ ಕೂಗಿ ಕರೆದೈತೆ   ಅಮ್ಮಾ ನೀನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿ ಸಲಹು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ನೀನು ನಿನ್ನ ನಂಬಿದ ಯಾರು ಸೋಲಲಿಲ್ಲಾಮೋಸ ವಂಚನೆ ಭಾವ ನೀನು ತಿಳಿದವಳಲ್ಲಾಹಸಿದವರಿಗೆ ಇಕ್ಕುವುದು ಮರೆತವಳಲ್ಲ .ಆದರೂ ಈ ಮನೆಯು ಸೊರಗೋಯ್ತಲ್ಲಾ ಅವ್ವ ನೀನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿ. ದೇವ ದೇವರ ನೀ ಹುಡುಕಿ ಹೋದವಳಲ್ಲಾಹೋರಾಟದ ಬದುಕಾ ನೀ  ಎಂದೂ ದೂರಲಿಲ್ಲಾಬೆವರಿಳೆಯೇ ದುಡಿದರೂ ಸೋತೇ ಎನಲಿಲ್ಲಾಒಂಟಿಯಾದರೂ ನೀನು ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲಾ ನಿನ್ನಾಸೆ ಏನೆಂದು ,ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲಾಇಂಥಾದ್ದು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದವಳಲ್ಲಾಉಳಿಸುಳಿಸಿ ಪರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾನಮ್ಮ ಏಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲಾಅವ್ವ ನೀನೆ ನಮ್ಮ ನಡೆಸಿದಾ ಶಕ್ತಿ . ಬೇಕಾದ್ದೆ ಇದ್ರೂ ನೀ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲಾನಮ ಜೊತೆಗಿರುವಾ ಭಾಗ್ಯವಾ ದೇವ ಕೊಡಲಿಲ್ಲಾಧರ್ಮಕ್ಕೆಲ್ಲಿದೆ  ಕಾಲ ನೀವೇ ಹೇಳೀರೆಲ್ಲಾನನ್ನ ತಾಯಂತಾ ಭಾಗೀರಥಿಯು ಈ ಮನೆಗೆ ಬರಲಿಬೆಳಕಾಗಿ ನನ್ನ ತೌರು ಎಂದೂ ಬೆಳಗಲಿ   ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ನಾಮದೇವ ಕಾಗದಗಾರ “ಮುಖವಾಡಗಳ ಸಂತೆ”             ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಸಮಾಜದ ಕತ್ತಲುಹೋಗಲಾಡಿಸಲು ಎದೆ ಹಣತೆಯಾಗಬೇಕು;ಹಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆ,ಜಾತ್ಯತೀತ ಎಣ್ಣೆ ಇದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ   ​***ಹಳ್ಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಘಮ ಮರೆತಾಗಿದೆ,ಸೂಪರ್ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಒಳಗೆ,ಸಾವಯವದ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಜಗತ್ತಾಗಿದೆ!   ​***ಗಗನಚುಂಬಿ ಕಟ್ಟಡಗಳ ಸಾಲು;ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಇಣುಕುವ ಚಂದಿರನಿಗೂಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಒಂದು ಪಾಲು!  ​***ನೂರು ಗ್ರೂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಗೆಳೆಯರು;ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸುವಾಗಒರೆಸಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ! ​***ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಗೂ ಭಾವನೆಗಳ ಲೇಪನ;ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರ ಯಂತ್ರ,ಚೇತನ ಕಳೆದುಹೋಗಿದೆ! ​***ಸ್ಟೇಟಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಕದರು;ರಸ್ತೆಯ ಕಸವನು ದಾಟುವಾಗ ಮಾತ್ರಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಣ್ಣಿನ ಪದರು   ನಾಮದೇವ ಕಾಗದಗಾರ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಹಮೀದಾಬೇಗಂ  ದೇಸಾಯಿ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಅಂಗಳದಿ ಹಿಡಿ ಹೂಗಳನು ನಾನು *ಸುರಿದೆ*  ಕಟುಕ ನೀನು ನನ್ನ  ಮನದಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳನು  *ಮುರಿದೆ*   ಭರವಸೆಯ ಹಸ್ತವೆಂದು  ನಂಬಿ ಕೈ  ನೀಡಿದೆ ನಾನಂದುಜೇನುಲಿಯಲಿ  ವಂಚನೆಯ ವಿಷವನು  *ಕಾರಿದೆ*   ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ  ನಗುತ ರಂಗು ತುಂಬುತ ಬಂದೆಪ್ರೀತಿಯ  ಚೂರಿಯಲಿ ಹೃದಯವನೇಕೆ  *ಇರಿದೆ* ತಂಗಾಳಿಯೇ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿದೆ  ಬದುಕಲಿ ಇಂದುಮರುಳ ಹುಚ್ಚು ಭಾವಗಳನು ನಾನೇ *ಜರಿದೆ*   ಕಂಗಳಲಿ ಮೂಡಿದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಮಾಸುತಿಹುದುಬೇಗಂಳ ಒಲವು ಕಾಣದ ವಿಧಿಯ  *ದೂರಿದೆ*ಹಮೀದಾಬೇಗಂ  ದೇಸಾಯಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಎಮ್.ಎಚ್.ಹಾಲ್ಯಾಳ ಗಜಲ್ ನೋಡಲ್ಲಿ ಚೆಲುವೆ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲು, ನಿನಗಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ,ನಕ್ಷತ್ರ ಲೋಕ ಕಯ್ಯಾರ ಹಿಡಿದು, ಮುಡಿಗಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ.. ಮುಂಜಾನೆ ವೇಳೆ ಮೊಗ್ಗೆಲ್ಲ ಅರಳಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮವು ನೋಡು,ಆ ಹೂವನಿಳಿಸಿ ನಿನ್ನ ಮುಡಿಗೆ ಏರಿಸಲು, ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ.. ಮಕರಂದ ಕದ್ದ ಮರಿ ದುಂಬಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ಜೇನು ಕಸಿದು ತರಲೆ,ಸುಳಿ ಸುಳಿದು ಬರುವ ತಂಗಾಳಿ ಕರೆದು, ಒಲವಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ.. ಮರದೆಲೆಯ ಹರಿದು ತುತ್ತೂರಿ ಮಾಡಿ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಾನು ಊದಿ,ಮಾಮರದ ತುಂಬ ಇಳಿ ಬಿದ್ದ ಹಣ್ಣು, ಸವಿಗಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ.. ಜುಳು ಜುಳನೆ ಹರಿವ ನೀರಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಹಾಯಾಗಿ ನಾನು ಮಲಗಿ,ನಾ *ಶಾಂತಿದೂತ* ಶಾಂತತೆಯ ಶಬ್ದ, ನಿನಗಾಗಿ ತಂದು ಕೊಡಲೆ.. ಎಮ್.ಎಚ್.ಹಾಲ್ಯಾಳ. ಕೋಳೂರು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ ಅನ್ನಪೂಣ೯ ಹಿರೇಮಠ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದಲಿ ಒಲವಿನ ಹಂಸೆಗಳ ಆಟ ಕಂಡೆನಿನ್ನ ಭಾವಬಿತ್ತಿಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಅಕ್ಷರಗಳ ತೋಟ‌ ಕಂಡೆ ಮಂದಹಾಸದಿ ಮುಖಾರವಿ೦ದ ಅರಳಿ ನಗುತಿಹುದುನಿನ್ನಧರಗಳ ದಳದಲಿ ಹೂ ದುಂಬಿಗಳ ಕೂಟ ಕಂಡೆ ಪಿಸು ಮಾತುಗಳ ಪುಳಕವು ಮೈಮನ ಅರಳಿಸುತಿದೆಬಿಗಿದ ಬಾಹು ಬಂಧನದಲಿ ತೋಳುಗಳ ಕಾಟ ಕಂಡೆ ಹಗಲಿರುಳು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದಂತ ಪ್ರೀತಿಯೇ ತುಂಬಿದೆದೇಹ ದೇಗುಲದ ತುಂಬಾ ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಮಾಟ ಕಂಡೆ ನಿನ್ನ ಗುಂಗಿನಲಿ ಹುಚ್ಚಿಯಾಗಿರುವೆ ಕೊಚ್ಚು ವಿರಹಮನ ಮಂದಾರದಲಿ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ಪುಟ ಕಂಡೆ ಸಲುಗೆಯ ಸರಸ ಸಾಮಿಪ್ಯವೇ ಸ್ವರ್ಗ ನನಗಿಂದುರತಿ ಮನ್ಮಥರ ಒಡನಾಟದಲಿ ಜೀವಿಗಳ ಹಠ ಕಂಡೆ ಅನುಳ ಮನ ಮಂದಾರವು ಅರಳಿದ ಸುಮವಾಗಿದೆಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರ ಅನುರಕ್ತ ಹೃದಯಗಳ ತಟ ಕಂಡೆ ಡಾ ಅನ್ನಪೂಣ೯ ಹಿರೇಮಠ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಶಮಾ ಜಮಾದಾರ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಅಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆಮನಸಿನಲ್ಲಿಯ ತಳಮಳಗಳ ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕುಣಿಯೊಳಗಿಳಿಸಿ ಹೊರಟೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೆ   ವಿರಹದ ಭಾವವಿಹೀನತೆಯನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಭೂಗರ್ಭದ ಶೀತಲತೆ ನೆನಪಿಸಿದೆ ನಿನ್ನ ಸಡಿಲಪ್ಪುಗೆಬೇಡವಾದ ಬೇಡಿಯ ಸಂಸಾರ ಹೂಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಿನ ನಿರಾಳತೆಯ ಖುಷಿ ಹೇಳಲೆಂತುನೆನಪುಗಳ ಸಿರಿ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಬಾಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದ ಶಮೆಯ ಕತ್ತು ಸೀಳಿದ ಕಥೆಯಿದುಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಶಹೀದಾಗಿ ಪ್ರೇಮವ ಆಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಶಮಾ ಜಮಾದಾರ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ “ಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗಿನ ಬದುಕು” ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕಿಟಕಿಯಾಚೆ ಇಣಕಿದೆಹೊರಗಡೆ ವಿಚಿತ್ರ ಪ್ರಪಂಚ,ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕೇನಿಸಿವಾಮನನಂತೆ ಮೂರು ಕಾಲಿಡುವಬದಲು ಒಂದೆ ಕಾಲಿಟ್ಟೆ, ಬರಿಸುಳ್ಳು, ಮೋಸ, ನಯವಂಚಕತನತೋರುವ ಮುಖವಾಡಗಳು,ಡಂಭಾಚಾರದ ಆಡಂಬರದ ಬದುಕು,ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತೀಗ“ಹೊರಗೆ ಜನ ಸರಿಯಿಲ್ಲ ಹುಷಾರು ಮಗ”ಎಂದಿದ್ದು,ಚಿತ್ತದಲ್ಲೀಗ ಕೋಲ್ಮಿಂಚಿನಂತೆಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಬದುಕುವಹಕ್ಕಿರುವುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡೆ,ಕಿಟಕಿಯ ಸರಳುಗಳ ಹಿಂದೆ,ಏಕಿರಬೇಕು ನಾನು ಬಂಧಿಯಾಗಿ,ಹೊರಹೊರಡುತ್ತೇನೆ ಚಿಂತೆಗಳ ಸರಿಸಿಬುದ್ಧನಂತೆಯೆ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ, ಇಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಯನು ಹಿಂದಕ್ಕಿಡದಿರು ಎಂದಿದ್ದಳುಮಾತಾಯಿ ಹಡೆದವ್ವ,ನಡೆದೆಯಿದ್ದೇನೆವೀರನಂತೆ,ಶೂರನಂತೆಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ,ಸಾಧಿಸಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ, ಯಾರು ಒಳ್ಳೆಯವರು..? ಯಾರು ಕೆಟ್ಟವರು…?ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೆಂದೂ ಭಾವಿಸಲುಕೈಬೆರಳಿನಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮವಿಲ್ಲ,ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆಗಳ ಬಿತ್ತುವವರ ಮಧ್ಯೆಬದುಕಿನ ಬಂಡಿ ನಡೆವುದ ಕಂಡುಒಳಗೊಳಗೆ ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಕಿಟಕಿಯಾಚೆಗಿನ ಬದುಕ ನೆನೆದು… ಶಂಕರಾನಂದ ಹೆಬ್ಬಾಳ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಕೃಷ್ಣೆಯ ಕಡೆಗಣಿಸದಿರಿ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ ಕಾವೇರಿಯಂತೆಯೇ ಕೃಷ್ಣೆಯುಈ ಕರ್ನಾಟದವಳೇ ತಾನೇ,ತವರು ಒಂದೇಯಾದರೂನುತಾರತಮ್ಯ ಏತಕೋ ಕಾಣೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ರೈತರಿಗೆಜೀವನದ ನದಿ ಕೃಷ್ಣೆಯೇ,ಜೀವನದಿ ಎಂದೆನಿಸಿಕೊಳ್ವದುಮಾತ್ರ ಆ ಕಾವೇರಿಯೇ ಆದೇಶವಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತಿಲ್ಲಆಲಮಟ್ಟಿ ಡ್ಯಾಂನ ಎತ್ತರ,ಹೊಲಗದ್ದೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನೀರಿಲ್ಲದೇಇಲ್ಲಿನ ಅನ್ನದಾತರು ತತ್ತರ ರಾಜಕೀಯ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಎದ್ದು ಕಾಣುತಿದೆ ಕೊರತೆ,ಆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೆಣ್ಣೆಯು ಈ ಕಣ್ಣಿಗೆಸುಣ್ಣವು ಇದೆಂತಹ ಅಳತೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಅನುದಾನ ನಿಧಾನಮತ್ತೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಮುಗ್ಗಟ್ಟು,ಉತ್ತರದ ಆಶೋತ್ತರ ಈಡೇರಲುನಾಯಕರಲ್ಲಿರಬೇಕು ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಈ ಕರುನಾಡು ಕೃಷ್ಣೆಗೂ ಕೂಡತವರೂರೇ ಮರೆಯದಿರಿ,ಕೃಷ್ಣೆ ವಿಷಯದಲಿ ಮಲತಾಯಿಧೋರಣೆಯ ತಳೆಯದಿರಿ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು “ಸತ್ತ ನಂಬಿಕೆ” ದೈವ ಸನ್ನಿಧಿಗಾಗಿ  ಹೊರಟ ಪಾದಗಳುದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಹೋದವುಕರ್ಪೂರದ ಹೊಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಕ ಹುಡುಕಿದವರುಕಾಲನ ಕತ್ತಲೆಗೆ  ನಡೆದುಬಿಟ್ಟರು  ದರ್ಶನದ ಸಾಲೇ ಸಾವಿನ ಸುರಂಗವಾಗಿಹೂವಿನ ಅಂಗಡಿಯ ಮುಂದೆಸಾವಿನ ಸಂತೆ ತೆರೆಯಿತು ಇತ್ತ ಬೆಳಕಿನ ಮನೆಯ ಮಗಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕೆಡವಲ್ಪಟ್ಟ ,ಬಂದೂಕುಹಣದ ಕೋಟೆಯನೂ ಕಾಯದುಹೆಸರಿನ ಛಾಯೆಯನೂ ಉಳಿಸದು . ಭಕ್ತರ ಕಾಯುವ ದೇವರೂ ಮೈಮರೆತಸುರಕ್ಷತೆಯ, ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಡೆಗಣಿಸಿತುದೇವರು ,ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಎರಡಷ್ಟೇ ಸೋತು ಸತ್ತದ್ದಲ್ಲಾಸತ್ತಿದ್ದು ನಂಬಿಕೆಯು  ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇನ್ನೂ ಹದವಾಗುವುದುದಾರಿ ಅಗಲ ಮಾಡುವವವರು  ರೊಕ್ಕ ನೋಡ್ತಾರೆಇಂದು,ಮಾಡುವ ಕರ್ತವ್ಯವು ಕಾಸು ಕೇಳುತ್ತದೆಕುಸಿದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ಕಲಿಯದ ಗುಂಪಿನ ನಡುವೆ ಜೀವಗಳು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿವೆಸಹನೆ ಕಲಿಯದ ದಾರಿಯ ನಡುವೆ ಕನಸುಗಳೂ ಸುಂಕ ಕೇಳಿವೆ ನಾವು ದೇವರ ಯಾಕೆ ನಂಬುತ್ತೇವೆ?ಭಯದಿಂದಲೋ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೋಆದಿಯಿಂದ ಬಂದ ಆಚಾರದಿಂದಲೋಉತ್ತರವಿಲ್ಲದ  ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮರುಳು ಉತ್ತರ ಹುಡಕಲಾಗದು ನಂಬಿಕೆ ಸತ್ತಾಗ ದೇವರು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲಮನುಷ್ಯ ಸಾಯುತ್ತಾನೆದೇವರು ಗುಡಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ, ಕರುಣೆಯಲ್ಲಿಪ್ರೇಮದ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ,ನಿಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿಹದವರಿತ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ಎಂಬರಿವು ಯಾವಾಗ ? ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ. ದಾನಮ್ಮ ಝಳಕಿ “ಹೋರಾಡಿ ಸೋತೆ” ಹೃದಯದೊಳಗೆ ಸಾವಿರ ಕನಸು ಹೊತ್ತು,ನೋವಿನ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಹಾದಿಯಲಿ ನಡೆದು,ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿಗಳ ಮೌನದಲಿ ಕರಗಿ,ನನ್ನವರಿಗಾಗಿಯೇ ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆತು ಬಿರುಗಾಳಿಯ ನಡುವೆ ದೀಪವಾಗಿ ಉರಿದೆ, ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತೆ,ಸೋಲಿನ ನೆರಳಿಗೂ ಸವಾಲೆಸೆದೆ,ಗೆಲುವಿನ ಕನಸಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯವ ಕೊಟ್ಟೆ. ಆದರೆ ಕೊನೆಗೆ ಉಳಿದದ್ದೇನು?ಸುಟ್ಟ ಕನಸುಗಳ ಬೂದಿಯ ಹೊರತುನಂಬಿದ ಕೈಗಳೇ ಕೈಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ,ಯಾರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲಿ ಸಾಂತ್ವನದ ಬೆಳಕು? ನೋವು ನುಂಗಿ ನಗುವುದ ಕಲಿತೆ,ಒಳಗಿನ ಬಿರುಗಾಳಿಗೆ ಮೌನದ ಹೊದಿಕೆ ಹೊದೆದೆ,ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರ ಕಥೆಯ ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲದೆ,ನಾನೇ ನನಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಗೆಲ್ಲಲೇಬೇಕೆಂದು ಹೋರಾಡಿದೆ ನಾನು,ಸೋಲಬಾರದೆಂದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿದೆ,ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸೋತವಳಾದರೂ,ನನ್ನವರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನೇ ತೆತ್ತೆ ಇಂದು ದಣಿದಿವೆ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, ಮೌನವಾಗಿವೆ ಮನದ ಮಾತುಗಳು,ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ಕಣ್ಣೀರಾದರೂ,ಆತ್ಮಗೌರವ ಇನ್ನೂ ತಲೆಬಾಗಿಲ್ಲ ಹೌದು, ಹೋರಾಡಿ ಸೋತೆ ನಾನು,ಆದರೆ ಸೋಲಿಗೆ ಶರಣಾಗಿ ಅಲ್ಲ;ನನ್ನವರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡಿ ಸೋತೆ,ನನ್ನ ನೋವನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಮುಚ್ಚಿ ಸೋತೆ ಒಂದು ದಿನ ಈ ಮೌನವೇ ಮಾತಾಡಬಹುದು,ಈ ಕಣ್ಣೀರೇ ನನ್ನ ಕಥೆ ಹೇಳಬಹುದು,ಆಗ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಬಹುದುನಾನು ಸೋತದ್ದು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ,  ನನ್ನವರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ ಡಾ. ದಾನಮ್ಮ ಝಳಕಿ