ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಹಸೀನಾ ಹೆಚ್.ಕೆ ಗಜಲ್ ಕತ್ತಲನು ಸೀಳಿ ಸಂಸಾರಕೆ ಸಿರಿ ಕಾಂತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣುಅಶಾಂತಿಯ ಗೋಡೆ ಮುರಿದು ಮನೆಗೆ ಭಾತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಸಂಕೋಲೆಗಳ ತೂರಿ ಸಮಾನತೆಯ ಬಾನಲಿ ಹಾರುತಿಹಳುಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ ನೀತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಡಲನ್ನೇ ಭೇದಿಸಿ ನಗುವಿನ ಖಜಾನೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆಜಗದ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಸೌಜನ್ಯ ಕಲಿಸಿ ಶಾಂತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಅಬಲೆಯೆಂಬ ಕೀಳು ಮನಸುಗಳ ಯೋಚನೆ ಕಿತ್ತೆಸೆದವಳುಅಂಧಕಾರವ ಅಳಿಸಿ ಅರಿವಿನ ಕಣ್ತೆರೆಸಿ ಜ್ಯೋತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಕೇವಲ ರೂಪದ ಗೊಂಬೆಯಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಜ್ಞಾನ ದೀವಿಗೆಯಿವಳುಹಸೀನಾ ಅರಿವಿನ ಕಿಡಿಯಾಗಿ ಮಾನವತೆಗೆ ರೀತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಡಾ.ಹಸೀನಾ ಹೆಚ್.ಕೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ

ಧಾರಾವಾಹಿ-47 ಡಾ.ವಿಶ್ವನಾಥ್‌ ಎನ್‌ ನೇರಳೆ ಕಟ್ಟೆ ಅರ್ಜುನ ಉವಾಚ ನಮ್ಮ ಸೇನೆ ಮಡಿಯಿತು; ಮಣಿಯಿತು, ಮಣಿಪುರದ ಅರಸನಿಗೆ “ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ಕಾಣಬೇಕಿತ್ತು ನೀನು. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಕಂಡು ರಾಜಕಾರ್ಯವನ್ನು ಕೆಡಿಸಿದೆ. ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೋಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನೀಗ ನನಗೆ ಮೈದುನ. ಸರಸ ಭಾವದಿಂದಲೇ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ. ಕಂಗೆಡದಿರು” ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿ ಬಾಣಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಬಭ್ರುವಾಹನನನ್ನು ಚುಚ್ಚುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ. ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದಾಕ್ಷಣವೇ ನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳು ಸಿಡಿದವು ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಮೇಲೆ.“ಸಂಗ್ರಾಮವಿದು. ಇಲ್ಲಿ ಸರಸ ಭಾವಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಿಲ್ಲ. ಭಾವನಿರಲಿ, ಮೈದುನನಿರಲಿ, ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಳಿದ ಮೇಲೆ ಸಮರವೊಂದೇ ಗುರಿ. ಬಿಲ್ಲು ಬಾಣಗಳಿಗೆ ಸಂಬAಧದ ಋಣವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಬಭ್ರುವಾಹನ ಸಿಡಿಸಿದ್ದು ಸಹಸ್ರ ಶರಗಳನ್ನು, ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ.ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣತನಯ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಬಾಣಗಳು ಭೀಕರವಾಗಿ ತೋರಿದವು. ದಿಕ್ಕು, ಆಗಸ, ಭೂಮಿ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲಿವೆ? ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಪತ್ತೆಮಾಡಲಾಗದಂತೆ, ಸೂರ್ಯ- ಚಂದ್ರರನ್ನು ಗುರುತುಹಚ್ಚಲಾಗದಂತೆ ಹೊಮ್ಮಿದವು ಚಿಮ್ಮಿದವು ಬಾಣಗಳು. ಸುರಾಸುರರ ಕದನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವೀರರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಈ ಬಗೆಯ ಬಾಣಾಘಾತ ಆಗಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಶರಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ.ಅವನ ಬಾಣಪ್ರಯೋಗದಿಂದ ಕತ್ತಲು ಕವಿಯಿತು. ಆ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಬಿಲ್ಲುಬಾಣಗಳ ಕಾಂತಿಯದು ಕಂಡುಬAದಿತು. ಕವಿದ ಇರುಳನ್ನು ಕಿತ್ತೋಡಿಸುವಂತೆ ಪರಸ್ಪರ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕಿಳಿದವು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಬಾಣಗಳು.ಆಗ ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಬತ್ತಳಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬಾಣಗಳು ಈಗ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಶರೀರದಲ್ಲಿ. ತುಸು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣಸುತನ ಕರದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶರಗಳು ಈಗ ಮಣಿಪುರದರಸನ ಮೈಯ್ಯಲ್ಲಿ.ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಸಹಿಸದವನಾದ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ. ಕುಸುಮಾಸ್ತçವನ್ನೇ ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ, ಮೂರೂ ಲೋಕಗಳು ನಡುಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ. ಕುದುರೆ ಸವಾರರ ಶಿರಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದವು. ಕುದುರೆಗಳು ಮಡಿದವು. ಆನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದವರು ಇಳೆಯ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು. ಆನೆಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹೊರಳಿ ಬಿದ್ದವು. ರಥ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವರ ದೇಹಗಳು ಸೀಳಿಹೋದವು. ರಥದ ಮೇಲಿದ್ದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವರ ಶರೀರವೂ ಇಬ್ಭಾಗವಾಯಿತು. ಇಂಥದ್ದೊAದು ಭೀಕರ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡಿತು ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಪ್ರಯೋಗಿತ ಬಾಣ.ಭೂಮಿಯಂತೆ ಒಂಭತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಒಡೆದುಹೋಯಿತು ಆ ಯುದ್ಧಭೂಮಿ. ಯಮಪುರಿಯಂತೆ ನರಕಸದೃಶವಾಗಿ ತೋರಿತು. ಸಾಗರದ ನೀರು ಉಕ್ಕಿದಂತೆ ಅಲ್ಲೋಲ ಕಲ್ಲೋಲ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನಪ್ಪಿತು ರಣರಂಗ. ಜೀವನಚಕ್ರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾತಕಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಶಿವಗಣಗಳೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಭೂತ ಬೇತಾಳಗಳ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಕೈಲಾಸಸಮಾನವಾಯಿತು. ರಕ್ತಮಾಂಸಗಳಿAದ ಕೂಡಿದ್ದ ರಣಭೂಮಿ ಅಸುರಲೋಕವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿತು.ಹೆಣಗಳ ಭಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದವು ಯಕ್ಷ ರಾಕ್ಷಸ ಭೂತ ಬೇತಾಳ ಗಣಗಳು. ಭಯಂಕರವಾಗಿ ತೋರಿತು ಕದನರಂಗ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ. ಶವಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಬಂದಿದ್ದ ಕೆಲವು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಮುರಿದುಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲುಗಳನ್ನು ಕಹಳೆಗಳಂತೆ ಊದಿದವು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಸತ್ತ ಆನೆಗಳ ದಂತವನ್ನು ಮುರಿದು, ತಲೆಬುರುಡೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿ, ಅದಕ್ಕೆ ನರಗಳನ್ನು ತಂತಿಗಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದವು, ಹಾಡಿದವು. ಮೃತ ಕುದುರೆಗಳ ಕಾಲಿನ ಗೊರಸುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುತೆಗೆದು, ಅವುಗಳನ್ನೇ ತಾಳಗಳನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜೋರಾಗಿ ಬಡಿಯುತ್ತಾ ಲಯವನ್ನಿತ್ತು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದವು ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಪಿಶಾಚಿಗಳು. ಸತ್ತ ಆನೆಗಳ ಶಿರಗಳನ್ನೇ ಚರ್ಮವಾದ್ಯಗಳನ್ನಾಗಿಸಿ ಧ್ವನಿ ಹೊಮ್ಮಿಸಿದವು ಉಳಿದ ಪಿಶಾಚಿಗಳು. ಈ ಹಾಡು, ತಾಳ, ಲಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕುಣಿಯತೊಡಗಿದವು ಅನಿತೂ ಪಿಶಾಚಿಗಳು. ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಬಭ್ರುವಾಹನರ ಮೆರೆದಾಟಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದ ರಣರಂಗವದು ಪಿಶಾಚಿಗಳ ನಾಟ್ಯರಂಗವಾಗಿ ತೋರಿತು ಆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ.ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಲೇ, ರಕ್ತಪ್ರವಾಹವನ್ನು ಹರಿಸುತಲಿದ್ದ ಹರಿಸುತನ ಪರಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಕ್ರೋಧಕ್ಕೊಳಗಾದ ಬಭ್ರುವಾಹನ. ನಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದೆಡೆಗೆ ನುಗ್ಗಿಬಂತು ಅವನ ರಥ. ಅದೆಷ್ಟೋ ಸೈನಿಕರು ಆಹುತಿಯಾದರು ಅವನ ಕ್ರೋಧಕಿಡಿಗೆ.ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಆನೆಗಳು ಬೆಟ್ಟಗಳಂತೆ ತೋರಿದವು. ಮಡಿದಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳು ಬಂಡೆಗಲ್ಲುಗಳAತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು. ಕಡಿದಿದ್ದ ಕೈ ಕಾಲು ದೇಹಗಳು ಮರಗಳಾಗಿ, ಮರದ ತುಂಡುಗಳಾಗಿ ಗೋಚರಿಸಿದವು. ರಕ್ತಪ್ರವಾಹವೇ ನದಿಯಾಗಿ, ಒಡೆದಿದ್ದ ತಲೆಬುರುಡೆಗಳೇ ದೋಣಿಗಳಾಗಿ ಮೂರ್ತಗೊಂಡಿದ್ದವು ಅದೊಂದು ಸಮಯದಲ್ಲಿ.ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನ ಸಾರಥಿ, ಕುದುರೆಗಳು, ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿದ ಬಭ್ರುವಾಹನ, ರಥವನ್ನೂ ಪುಡಿಗೈದ. ಹೊಸದು ರಥವನ್ನೇರಿ ನಿಂತ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ. ಅದೂ ಚೂರಾಗಿಹೋಯಿತು ಬಭ್ರುವಾಹನನ ಬಿರುಸು ಬಾಣಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ. ಮತ್ತೊಂದು ರಥ ಬಂತು. ಅದಕ್ಕೂ ಇದೇ ಗತಿ. ಇನ್ನೊಂದು ರಥ ಬಂತು. ಇದಕ್ಕೂ ಅದೇ ಸ್ಥಿತಿ. ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಏರಿದ ಎಪ್ಪತ್ತು ರಥಗಳ ಹುಡಿಯೆಬ್ಬಿಸಿದ ಮಣಿಪುರದ ದೊರೆ.ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಯುದ್ಧವದು ಸಾಕು ಎನಿಸಿತೇನೋ ಅವರಿಗೆ! ಗಗನಕ್ಕೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಕದನ ಹೂಡಿದರು. ಸಿಡಿಲ ರಭಸದಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳು ಸಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಆಯುಧಗಳಿದ್ದ ಚೀಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ನೆನಪಾಯಿತು. ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಾಯುಧದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಪರ್ವತ ಕೆಡೆದುಬೀಳುವಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದುಬಿದ್ದರು ಘನಶೂರರು.ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವದು ಸಾಲದಾಯಿತು ಮಣಿಪುರದರಸನನ್ನು ಮಣಿಸಲು. ಅನುಸಾಲ್ವ ಮತ್ತೆ ಬಭ್ರುವಾಹನನನ್ನು ಕೆಣಕಲು ಹೋದ. ವ್ಯಥೆಗೀಡಾದ. ಯೌವನಾಶ್ವ ಸೋಲು ಕಂಡ. ನೀಲಧ್ವಜ ಬಾಣದ ಏಟಿನ ಊಟವನ್ನುಂಡ.ನಮ್ಮ ಕಡೆಯ ಬಹುತೇಕ ಮಂದಿ ಬಭ್ರುವಾಹನನೆದುರು ಸೋತುಹೋದರು. ಗೆಲುವಿನ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೈಮರೆತು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ಆ ಆನಂದವನ್ನು ನೋಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ ನನಗೆ.ನಮ್ಮ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಬಾಕಿಯಿದ್ದವರು ನಾನು, ಹಂಸಧ್ವಜ, ಸುವೇಗ ಮತ್ತು ವೃಷಕೇತು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರು ಈಗ ಅವನನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ನಾನೇ ಯುದ್ಧರಂಗಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊAಡೆ. ಬಭ್ರುವಾಹನನ ತಲೆಗೇರಿರುವ ಮದವನ್ನು ಇಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊAಡೆ. ಆದರೆ ಅದಾಗಲೇ ಉತ್ಸಾಹ ತೋರಿದ ಹಂಸಧ್ವಜ ರಾಜ. ಡಾ.ವಿಶ್ವನಾಥ್‌ ಎನ್‌ ನೇರಳೆ ಕಟ್ಟೆ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಮಾಜಾನ್‌ ಮಸ್ಕಿ “ತಿರುವುಗಳ ಬದುಕು” ಗೆಳೆಯನೀ ದೂರವಾದರೇನುಅರಿವಿನ ಹಾದಿಜೊತೆಯಾಯಿತುಸರಿದ ಕಪ್ಪು ಛಾಯೆಬೆಳದಿಂಗಳ ತಂಪಿನಲ್ಲಿತಾವರೆ ಅರಳಿದಂತೆ ನೀ ನನ್ನ ತೊರೆದು ಹೋದೆಬದುಕು ಸೆಳೆಯಿತುಮೋಹದ ಮಿಂಚುಕರಗಿಮಳೆ ಸುರಿದುಹಸಿರಿಗೆ ಉಸಿರಾದಂತೆಸುಳ್ಳು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಸರಿಪ್ರೀತಿಯ ಸವಿ ನೀಡಿದೆಕ್ಷಣ ಕಾಲ ಬಯಸಿದ್ದೆಲ್ಲ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದರೆಬದುಕಿಗೆ ಬೆಲೆ ಎಲ್ಲಿಬದುಕು ಬವಣೆ  ಅಲ್ಲಸರಳತೆಯೂ ಅಲ್ಲಬಯಸಿದಂತೆ ಬದುಕುಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ….. ಮಾಜಾನ್ ಮಸ್ಕಿ

ವೈಚಾರಿಕ ಸಂಗಾತಿ “ಒಂದೇ ರಾಮಾಯಣವೇ”? ಡಾ.ಯಲ್ಲಮ್ಮ ಕೆ. *ಒಂದೇ ರಾಮಾಯಣವೇ?*ಮಹರ್ಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮೂಲತಃ ಬೇಟೆಯಾಡುವ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ. ಆದರೆ ತಾಮಸಾ ನದಿಯ ದಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿ ಕ್ರೌಂಚ ಪಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಬೇಟೆಗಾರನ ಬಾಣ ಕೊಂದಾಗ, ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಿಯ ವೇದನೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಬಡಿದಿತು. ಆ ಶೋಕದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಪದ್ಯವೇ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ‘ಆದಿಕವಿ’ಯಾದರು. *ಬೇಟೆಗಾರನಿಂದ ಮಹರ್ಷಿಗೆ*ಬೇಟೆಯಾಡುವಾಗ ಜೀವವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಜ ವೃತ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜೋಡಿ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದ ದೃಶ್ಯ ಅವರಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಿತು. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವ ವಿಸರ್ಜನೆಗೊಂಡು, ಕರುಣೆ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ವಿಶಾಲ ದೃಷ್ಟಿ ಮೂಡಿತು.ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪರಿವರ್ತನೆಯಲ್ಲ; ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಯಿಂದ ಉದಾತ್ತತೆಯ ಕಡೆಗಿನ ಪಯಣ. ಬೇಟೆಗಾರನ ಸಹಜ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು, ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಮೂಲಕ ಮಹರ್ಷಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು.ಶೋಕದಿಂದ ಶ್ಲೋಕಕ್ಕೆ“ಮಾ ನಿಷಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ತ್ವಮಗಮಃ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ” ಎಂಬ ವಾಕ್ಯ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರ ಕೋಪ ಮತ್ತು ದುಃಖದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಶಾಪವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಕಾವ್ಯದ ಜನ್ಮವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ದುಃಖ, ಅಂದರೆ ಶೋಕ, ಕಾವ್ಯರೂಪವಾದ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಂಡ ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಭಾರತೀಯ ಕಾವ್ಯಮೀಮಾಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ.ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಯ ಮನಸ್ಸು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದುಃಖದಿಂದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಮಾನವೀಯ ಅನುಭವದ ಕಡೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಯೋಗ, ಅನ್ಯಾಯದ ವೇದನೆ ಮತ್ತು ಜೀವಕಾರುಣೆ—ಇವು ರಾಮಾಯಣದ ಆಂತರಿಕ ಚೈತನ್ಯವಾದವು.ರಾಮಾಯಣ: *ಭಾರತೀಯ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆವಾಲ್ಮೀಕಿ* ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದು ಕೇವಲ ರಾಮನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಧರ್ಮ, ಕರ್ತವ್ಯ, ಪ್ರೀತಿ, ತ್ಯಾಗ, ನ್ಯಾಯ, ವಿಯೋಗ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದು ಜೀವನದರ್ಶನವನ್ನು ಸಾರಲು. ಅದರಲ್ಲಿ ರಾಮ, ಸೀತೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಹನುಮಂತ, ರಾವಣ, ವಾಲಿ, ಸುಗ್ರೀವ—ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮಾನವ ಮನಸ್ಸಿನ ವಿವಿಧ ಮುಖಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತಾರೆ.ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಮಾಯಣ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಜನಾಂಗ, ಪ್ರದೇಶ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದ ಸೀಮಿತ ಗ್ರಂಥವಲ್ಲ. ಅದು ಭಾರತೀಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಾಮೂಹಿಕ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಕಾವ್ಯ, ನಾಟಕ, ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಶಿಲ್ಪ, ನೃತ್ಯ, ರಂಗಭೂಮಿ, ದೂರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳವರೆಗೆ ರಾಮಾಯಣದ ಪ್ರಭಾವ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ. *ಒಂದೇ ರಾಮಾಯಣವೇ?*ಭಾರತದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣದ ಅನೇಕ ಪಾಠಭೇದಗಳು ಮತ್ತು ಪುನರ್ನಿರೂಪಣೆಗಳಿವೆ. ಆದರೂ ಅವೆಲ್ಲದರ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಮಾನವೀಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ: ಮಾನವ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಾಳಬೇಕು? ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣವು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಚಲಿತವಿದ್ದು, ವಾಯವ್ಯ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪಾಠಪ್ರಭೇದಗಳಿವೆ.ಆದ್ದರಿಂದ “ಒಂದೇ ರಾಮಾಯಣವೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಹೀಗಿದೆ: ಪಾಠ, ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಮಾಯಣಗಳಿವೆ; ಆದರೆ ಮಾನವೀಯತೆ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಬೋಧೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಒಂದೇ ರಾಮಾಯಣ. *ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಸಂದೇಶ*ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರ ಜೀವನವು ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಅವನ ಹುಟ್ಟು, ವೃತ್ತಿ ಅಥವಾ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬಾರದು; ಅದು ಅವನ ಆತ್ಮಪರಿವರ್ತನೆ, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬೇಕು. ಬೇಟೆಗಾರನಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆದಿಕವಿಯಾಗಿ, ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪ್ರಸಂಗ ಇದಕ್ಕೆ ಶಾಶ್ವತ ಸಾಕ್ಷಿ.ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣವಿದೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕದ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲ; ಅದು ಭಾರತೀಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೈತಿಕತೆ, ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮತ್ತು ಜೀವನಮೌಲ್ಯಗಳ ನಿರಂತರ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿ. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ ಆದ್ದರಿಂದ ಒಂದು ಮಹಾಕಾವ್ಯ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಭಾರತೀಯ ಜೀವನದ ಶಾಶ್ವತ ದರ್ಪಣ.           ಡಾ.ಯಲ್ಲಮ್ಮ ಕೆ.

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ. ಲತಾ ಎ ಆರ್ ಬಾಳೆಹೊನ್ನೂರು ಗಜಲ್ ಅಲೆಯ ತೆರನದಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಹೃದಯಕೆಸುಖದ ನೋವಲಿ ತೇಲಿಸಿದೆ ತನು ಮನದೇಹ ಎರಡು ಮನಸು ಒಂದು ನುಡಿದುಮುನಿಸು ತೋರಿ ಹೋದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಜೊತೆಯ ಪಯಣ ಸಾಗುವ ದಾರಿದೂರದೂರಿನ ಹೊಂಗನಸ ಸುರಿದು ಒಡಲಿಗೆನವ್ಯಗೀತೆಯ ಬರಹದಲಿ ಬರೆದಿಡುವ ಮಾತಸುಳ್ಳಾಗಿಸಿ ನಡೆದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಬರಡು ಮನದಿ ಭಾವನೆಯ ಚಿಗುರಿಸಿಮರದ ಚಿಗುರಿಗೆ ಹಸಿರು ಹೊದಿಸಿಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳ ಕನಸ ಮೂಡಿಸಿಮರುಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಹೋದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯಿದೆ ಎಂದೇಣಿಸಿಬರುವಿಕೆಯ ಹಾದಿಗೆ ಹೂವ ಹಾಸಿಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಕಾಯುವ ಕಾವ್ಯಲತಾಳ ಮರೆತುತೊರೆದೋದೆ ಬರದೇ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ.ಡಾ. ಲತಾ ಎ ಆರ್ ಬಾಳೆಹೊನ್ನೂರು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ರಮೇಶ್ ಅಂಬಳಿ “ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಸೃಷ್ಟಿ” ಸೃಷ್ಟಿಯ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯದಿರುಸೃಷ್ಟಿಯ ಜೊತೆ ಗುದ್ದಾಡದಿರುಸೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಜೀವಾ,ಜೀವನಾಸೃಷ್ಟಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಜೀವಿಸುವುದನ್ನಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮ,ಸೃಷ್ಟಿಯು ಮುನಿಸಿದರೆ ಸರ್ವನಾಶವಾದೀಯಾ ನಿನ್ನ ಆಶೆಗಳ ಪೂರೈಕೆಗೆ ನಡೆಸದಿರುಸೃಷ್ಟಿಯ ನಾಶ,ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳ ಸೇರಿಸದಿರು ದೇವರಈ ಸೃಷ್ಟಿಯಲಿ,ದೇವರ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದೀಯಾ, ನಿಲ್ಲಲು ನೆಲೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡೀಯಾನಿನ್ನ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯಲಿಸಿಗುವ ಆಹಾರ, ನಿನ್ನ ಬಳಕೆಗೆ ಬೇಕಾಗುವವಸ್ತುಗಳಾ, ಕಳಕೊಂಡು ಪರದಾಡಬೇಡಾ, ಬೆರೆತು ಬಾಳು ನೀ ನಿನ್ನವರ ಸಂಗಡಾಮರೆಯಬೇಡಾ ನಿನ್ನ ಮನುಷ್ಯ ಜಾತಿಗಳಾಮರೆತು ಬಿಡು ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯಾ ಕೋಪಾತಾಪಗಳಾಮೆರೆಯಬೇಡಾ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟ ಬಂದಂತೆ ಯುದ್ಧದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗುವುದು ಭೂಮಿಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳಿಗೂ ತರುವೆಯಾ ನೀ ಕುತ್ತುಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಆಹಾರ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವಈ ಭೂಮಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವದು ಫಲವತ್ತತೆಯಾ ನೀ ಮಾಡುವ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದನಾಶವಾಗುವದು ಸರ್ವ ಸೃಷ್ಟಿಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಇಲ್ಲವಾದ ಮೇಲೆನಿನಗೆಲ್ಲಿದೇ ಜೀವಿಸಲು ನೆಲೆ, ಓ ಮನುಜಾ…!ರಮೇಶ್ ಅಂಬಳಿ

ಕಥಾ ಸಂಗಾತಿ ಬಿ.ಟಿ.ನಾಯಕ್‌ “ವಿಧಿ ಪಯಣ” ಗುಜರಾತಿನ ವ್ಯಾಪಾರಿ ರತ್ನ ಪ್ರಭು ದಾಸ್ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಉದ್ಯಮಿ ಅಮಲಾ ನಾಯರ್ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಂಬೈನ ಒಂದು ಬಿಸಿನೆಸ್ ಸೆಮಿನಾರನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.  ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಉಂಟಾಯಿತು.  ಅನಂತರ, ಅವರ ಒಳ ಮನಸ್ಸುಗಳು ತವಕದಿಂದ  ಆರ‍್ಷಿತಗೊಂಡವು.  ಅವರಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಷಣವೇ  ಪ್ರೇಮ ಅಂಕುರವಾಯಿತು. ಅದು ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಮುಗಿಯಲಿಲ್ಲ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಧಿಸಲು ತವಕ ಗೊಂಡವು.  ಈ ಪ್ರೇಮಾನುರಾಗಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಲು ಅಮಲಾ ಮುಂದಾದಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಭುದಾಸರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ, ತಾವಿಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಸಂಧಿಸೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.  ಆಗ ಆತ ಕೂಡ ಅದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದನೋ  ಏನೋ, ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅಮಲಾಗೆ ಹೈದರಾಬಾದಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದನು.  ಅಲ್ಲಿಯ ಶಾಹಿ ಹೋಟೆಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೇಮ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಗ್ಗೂಡಿ, ಒಂದು ನಿರ‍್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದು, ತಮ್ಮ ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಮತ್ತು ಅವರವರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಜೋಡಿಗೆ ಶುಭ ಹಾರೈಸಿದರು.  ಆಮೇಲೆ, ಅವರ ದಾಂಪತ್ಯ ಜೀವನ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸುಮಧುರದಿಂದ  ಚಾಲನೆಗೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಯಿತು.   ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು , ಗುಜರಾತ್ ಮತ್ತು ಕೇರಳದಲ್ಲಿಯ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಆನ್ಲೈನನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದರು. ಆನಂತರ ಅವರಿಬ್ಬರ ಒಡಂಬಡಿಕೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕತೆಯನ್ನು  ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು,  ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು, ಒಂದೇ ಸೂರಿನೆಡೆಗೆ ತಂದು ಕೊಂಡರು.  ಹಾಗಾಗಿ ಅವರಿಗೆ  ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಇರುವ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು  ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಪರಿಶ್ರಮ ಹೊರಟು ಹೋಗಿ, ಒಂದೆಡೆಯಲ್ಲೇ  ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ತಮ್ಮ ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಸವಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ಅವರಿಬ್ಬರ ಆದರದ ಪ್ರೇಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮೆರುಗು ಮೂಡಿತು.  ಅದು ಏನೆಂದರೆ, ಅಮಲಾಳ ರ‍್ಭದಲ್ಲಿ ರತ್ನ ಪ್ರಭುದಾಸರ ವಂಶದ ಕುಡಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವರ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲೇ  ಇಲ್ಲದ ಹಾಗಾಯಿತು.  ಅವರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಈ ಶುಭ ಸಮಾಚಾರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಹರುಷಗೊಂಡರು.  ಆದರೆ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರಿಸದ ವಿಧಿಯ ಆಟವೇ ಬೇರೆ ಎಂಬುದು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಅದು ತನ್ನದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಮಲಾಳ ಜೀವದಾಟವನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದಾಗ, ಅಮಲಾಳಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪ್ರಸವವಾದರೂ, ಮುದ್ದಾದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು, ಹೊರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅಮಲಾಳ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿತು. ಈ ದುರ‍್ಘಟನೆಯಿಂದ ರತ್ನ ಪ್ರಭುದಾಸ್ ಅವರಿಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಆಘಾತವಾಯಿತು. ಅವರು ಬಹಳೇ ನೊಂದುಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲದೆ, ಜನಿಸಿದ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು ತಾಯಿ ಇಲ್ಲದ ತಬ್ಬಲಿಯಾಯಿತು. ಆಗ ಅನಿವಾರ‍್ಯವಾಗಿ  ರತ್ನ ಪ್ರಭು ದಾಸ್ ಮಗುವನ್ನು ಪಾಲನೆ ಮಾಡಲು ಬಹಳೇ ಹೆಣಗಾಡತೊಡಗಿದರು.  ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಅವರ ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಘಾತಕವಾಗಿ  ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ, ಅವರು ಒಬ್ಬ ಆಯಾ ಅಹಲ್ಯಾಳನ್ನು ನೇಮಕಮಾಡಿ, ಆಕೆಗೆ ಕೈತುಂಬಾ ಸಂಬಳ ಮತ್ತು ಆಕೆಯ  ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು.  ಆ ಮಗು ಅಹಲ್ಯಾ ಬಳಿಯೇ ಇದ್ದು, ಆಕೆಯೇ ತನ್ನ ತಾಯಿ ಎಂದುಕೊಂಡು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿತು. ಅಹಲ್ಯಾ ತೀರಾ ಆಸೆ ಬುರುಕಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.  ಅದು ರತ್ನ ಪ್ರಭುದಾಸರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ಮಗುವಿನ ಪಾಲನೆಗೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಯೋಜನೆ ಸರಿ ಹೊಂದದೆಂದು, ಮರು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನರ‍್ಧರಿಸಿದರು.  ಆಗ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಅಖಿಲಾ ಶ್ರೀವಾತ್ಸವ ಕಂಡರು.  ರತ್ನಪ್ರಭುದಾಸರು ಅಖಿಲಾಗೆ ತಮಗೆ ಜೀವನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಲು ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕೋರಿದರು.  ಆಗ ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಮದುವೆ ಆಯಿತು.  ಆದರೆ, ಅಖಿಲಾಳ ಒಳ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಬೇರೆ ಆಗಿತ್ತು. ಆಕೆಗೆ ರತ್ನಪ್ರಭುದಾಸರ  ಧನ ಸಂಪತ್ತು ಬೇಕಿತ್ತೇ ವಿನಃ ಆ ಮಗು ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಂದು ದಿನ ಆಕೆ ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು;‘ನೋಡಿ, ಆ ಮಗು ನನ್ನ ಬಳಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.  ಹಾಗಾಗಿ, ಅಷ್ಟಿಷ್ಟೋ ಹಣ ಕೊಟ್ಟು, ಅದರ ಕಾಳಜಿ ಮಾಡಲು, ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರಲು ಕೆಲವು ದಿನ ಬಾಲಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೋಣ’ ಎಂದಳು. ಆಗ ರತ್ನ ಪ್ರಭು ದಾಸರಿಗೆ ಬಹಳೇ ದುಃಖವಾಯಿತು. ಅವರು ಆಗ ಏನೂ ಹೇಳದೇ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಅಲ್ಲದೆ, ‘ತಾನು ಮರು ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಬಾರದಿತ್ತು’ ಎಂಬ ಅರಿವು ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಮೂಡಿತು.  ಅವರು ಸುಧರ‍್ಘವಾಗಿ  ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ನೆನಪಾದದ್ದು, ಅಮಲಾಳ ಸಮೀಪದ ಸಂಭಂದಿಯಾದ ಮೀರಾ ಕೋಕಿಲನ್. ಆಗ ತಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅಲೆಪ್ಪಿಗೆ ಹೋದರು  ಅಲ್ಲಿ ಮೀರಾ ಕೋಕಿಲನ್. ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ತಮ್ಮ ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಂಡಾಗ ಆಕೆ ಅನಿವರ‍್ಯವಾಗಿ ಮೋಹನ್ ಕುಮಾರಿಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪಡೆದಳು. ಆಕೆ ಎಷ್ಟು ಹಣ ಕೇಳಿದರೂ ಕೊಡುತ್ತೇನೆಂದು ಪ್ರಭು ದಾಸ್ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಕೆ ಆಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ವಿಧವೆಯಾದುದ್ದರಿಂದ, ತನ್ನ ಭವಿತವ್ಯಕ್ಕೆಮಗು ಆಸರೆಯಾಗಬಹುದೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಳಷ್ಟೇ ! ಈಗ ಪ್ರಭು ದಾಸ್ ತನ್ನ ಫರ‍್ಮಾ ವ್ಯಾಪಾರ ಉದ್ದಿಮೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತಾರ ಮಾಡಿದರು. ಹಾಗಾಗಿ, ಅವರು ದುಬಾಯಿಗೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರಸಂಗ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆ ಸಮಯ ಹತ್ತಿರವಾದಾಗ ಅವರ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿ ಅಖಿಲಾಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡೇ ದುಬಾಯಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಯಾವಾಗಲಾದರೋ ಒಮ್ಮೆ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಯ ನೆನಪಾಗಿ ದೂರವಾಣಿ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.   ಇತ್ತ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ  ಪ್ರಭುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಅವಳು ಈಗ ಎರಡನೆಯ ರ‍್ಷದ ಡಿಗ್ರಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಳು.  ಅವಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹಣದ ತೊಂದರೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಆಕೆಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಆಕೆಯ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜಮಾ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ತಾವಾದರೋ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಆಕೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಆರಾಮವಾಗಿ ಇದ್ದರು. ಅವರ ವ್ಯಾಪಾರದ ಉದ್ಯೋಗ ಕೂಡಾ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗಿತ್ತು.  ಮೀರಾ ಕೋಕಿಲನ್ ಮಸಾಲೆ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಸಗಟು ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಕೋಕಿಲನ್ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಂದಲೇ ಇದ್ದರು. ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಗಾಗಿ ಅವಳ ತಂದೆ ಒಂದು ಲಾಡ್ಜಿಂಗ್ ಮತ್ತು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಇರುವ ಹೋಟೆಲನ್ನು ಆಕೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ರ‍್ಗ ಮಾಡಿದ್ದರುಅದರ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಕ ಆದ್ಯನ್ ಪಣಿಕ್ಕರ್ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಯಾವ ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆಯೇ ವ್ಯವಹಾರ ಮಾಡಿ ಲಾಭವನ್ನು ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂದಾಜು ತಿಂಗಳೊಂದಕ್ಕೆ ಐವತ್ತು ಸಾವಿರ ಹೇಗೋ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.  ಹಾಗಾಗಿ, ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ತನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಟ್ಟು ಪದವಿಯನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈಗ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಗೆ ತನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯಿಂದ ತನಗಿಂತ ಒಂದು ರ‍್ಷ ಅಭ್ಯಾಸದ ಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದ ಸದಾಶಿವ್ ತಾಂಬ್ರೆ ಎಂಬ ಯುವಕನ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಅವನು ತುಂಬಾ ಸಭ್ಯವಂತ ಮತ್ತು ಶೀಲವಂತನಾಗಿದ್ದನೆಂದು ಬಹಳೇ ಸ್ನೇಹಿತರು ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಈಕೆ ಕೂಡಾ ಆತನ ಜೊತೆಗೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಮ್ಮೆ ಆಕೆಗೆ ಆತನ ಜೊತೆಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತು. ಆಗ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಶೀಲಾಳ ಮೊರೆ ಹೋಗಿ, ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಹೇಳು ಎಂದಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಕೇಳಿದಳು;‘ಏನು ಕಣೇ ಲವ್ವಾ ?’‘ಹಾಗೇನೂ ಇಲ್ಲ.  ಆತನಿಗೆ ನಾನೂ ಕೂಡಾ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿ ಇರಬೇಕೆಂದನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡ ಬೇಕೆಂದರೆ ಮುಜುಗರ. ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್ ಆದರೆ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲವಲ್ಲ ?; ಎಂದಳು. ‘ಸರಿ’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆತನ ಮನ ಒಲಿಸಿ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಕಳಿಸಿದಳು.  ಆ ಪ್ರಕಾರ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ತನ್ನ ಹೋಟೆಲ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ದಿನದಂದು ಲಘು ಭೋಜನದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದಳು. ಅಲ್ಲದೇ, ಒಂದು ರೂಮನ್ನು ಅಲಂಕೃತಗೊಳಿಸಿ ಆರ‍್ಷಣೀಯವಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಳು. ಕೆಲವು ಸಮಯದ ನಂತರ,  ಸದಾಶಿವ ಆ ದಿನ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ.  ಸ್ವಾಗತಕಾರರಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ತಾನು ಮೋಹನಕುಮಾರಿಯವರ  ಸ್ನೇಹಿತ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವರು ಆತನನ್ನು ಮೋಹನಕುಮಾರಿಯ ಬಳಿ ಕರೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ ಆಕೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಗೊಂಡಳು. ಆತನನ್ನು ತಾನೇ  ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಾ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ‘ಬನ್ನಿ ಸದಾಶಿವ, ಇದೇ ನನ್ನ ಹೋಟೆಲ್.  ಇದರಲ್ಲಿ ಲಾಡ್ಜ್ ಮತ್ತು ರೆಸ್ಟೋರೆಂಟ್ ಎರಡೂ ಇವೆ. ಮೇಲೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿ ನೋಡೋಣವಾ ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ‘ಬೇಡ.. ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳೋಣ’ ಎಂದ.  ‘ನೋ.. ನೋ.. ನಿಮಗಿಲ್ಲಿ ಸರಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲೊಂದು ರೂಮು ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಸಲುವಾಗಿ ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ’ ಎಂದಳು. ‘ಬೇಡ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ, ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷ ಮಾತಾಡಿ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದ. ‘ಅಯ್ಯೋ, ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ ? ಇದು ನಮ್ಮ ಹೋಟೆಲ್. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳು ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆರಾಮಾಗಿ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯೋಣ ‘ ಎಂದಳು.‘ಅದೆಲ್ಲಾ ಏನೂ ಬೇಡ.  ನಾನು ಬರುವಾಗ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.  ನನಗೆ ಅವ್ಯಾವುದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದ. ‘ನೀವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೆ ನನಗೆ ಬೇಜಾರು ಆಗುತ್ತೆ’ ಎಂದಳು. ‘ಹೌದು, ನೀವು ಇಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ ? ಏನು ವಿಷಯ ?’ ಎಂದು ಕಾತುರದಿಂದ ಕೇಳಿದ. ‘ಏನಿಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮಂಥಹವರು ನನಗೆ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದೇ ನನಗೆ ಇಚ್ಛೆ’ ಎಂದಳು. ‘ಅರೆ ! ಇದೇನಿದು. ಈಗಾಗಲೇ ಅದು ಆಗಿದೆಯಲ್ವೇ ?’‘ಅದು ಬರೀ ಹಾಯ್.. ಹಾಯ್. ಅಷ್ಟೇ’‘ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕಲ್ವೇ ? ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿದಾಗ ಸಂತೋಷ ಮೂಡ ಬೇಕು’.‘ಬಹುಶಃ  ಅದು ನಿಮಗೆ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಹತ್ತಿರಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸ್ನೇಹತ್ವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.’  ‘ಅಲ್ಲೇ ಕಾಲೇಜು ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿಅದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲವೇ ?’‘ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಪ್ರತಿಬಂಧಗಳಿವೆ. ಇಲ್ಲಿಯಾದರೋ  ಮುಕ್ತ ಖಾಸಗಿ ವಾತಾವರಣ ಇದೆ.’‘ಮೋಹನಾ..ಹಾಗೆ ಏಕೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ. ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ, ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳೂ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗಲೇ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ’ ಎಂದ. ನಾನು ಇನ್ನೂ ದೂರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿಮಗೆ ರ‍್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ’‘ಅಂದರೇ ಏನು ?’‘ಏಕೋ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಲಿದೆ ‘ ಎಂದಳು. ಆಗ ಆತ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡು;‘ಅದೇನು ಹಾಗೆ ಹೇಳೋದು ? ಎಷ್ಟೇ ಆಗಲಿ ನಾವು ನೀವು ಹತ್ತಿರದವರಲ್ಲ ಮತ್ತು ಸಂಭಂದಿಗಳಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಎಂಥಹದೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರೆ ಹೇಗೆ ?’‘ನಾನು ಸರಿಯಾಗೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನ ಮನ್ನಸ್ಸು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ನೀವು ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡಬೇಕು’‘ಬೇಡ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ, ಏನೋ ಹೇಳಬೇಡಿ.  ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ನಾನು ಮತ್ತು ನೀವು ವಿದ್ಯರ‍್ಥಿಗಳೆ.  ನಾವು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಕಡೆಗೆನೇ ಲಕ್ಷ್ಯ ಕೊಡಬೇಕು.  ಅದೇ, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಗುರಿ ಅಲ್ವೇ ?.  ಈ ರೀತಿ ನೀವು ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನನಗಂತೂ ಇದು ಅನುಚಿತ ಎಂದನಿಸುತ್ತೆ’‘ಇಲ್ಲ.ಇಲ್ಲ..ನೀವು ಒಪ್ಪಲೇ ಬೇಕು’ ಎಂದು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕ ತೊಡಗಿದಳು. ‘ಅಯ್ಯೋ.. ಇದಕ್ಕೇಕೆ ಕಣ್ಣೀರು ? ನೀವು ಅಷ್ಟು ಅಶಕ್ತರಾ  ?’‘ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿಯಾದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ಅಶಕ್ತತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಮತ್ತೆಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕಿದಳು. ‘ಇದೇನಿದು.. ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿದ್ದು, ನೀವು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವುದನ್ನು ನೋಡಲಿಕ್ಕಾ ? ಎಂದು ಲೊಚ ಗುಟ್ಟಿದ. ಆಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಗ್ಲಾಸ್ ನೀರು ಕುಡಿದು ಕೊಂಚ ಮಟ್ಟಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು. ಆಮೇಲೆ ಸದಾಶಿವ ತನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿ;‘ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ, ನೀವು ನನ್ನ ಹಿನ್ನೆಲೆ ತಿಳಿಯದೆಯೇ ಅದ್ಹೇಗೆ ನರ‍್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿರೀ ?ನಾನು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರರಷ್ಟು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ. ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಾನೊಬ್ಬ ಕೆಳ ರ‍್ಗದವನು. ನನಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕೇ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನರ‍್ಥಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ?. ನೀವಾದರೋ ಶ್ರೀಮಂತರು ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಕುಲದವರು ಎಂದು ಶೀಲಾ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ. ಹಾಗಾಗಿ,  ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ಮುಜುಗರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ತಂದೆಯವರನ್ನು ಸಂರ‍್ಕಿಸಿ  ಒಳ್ಳೆಯ ಮನೆತನದ ಹುಡುಗನನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ. ನಮ್ಮಂಥಹ ದುರಾದೃಷ್ಟ ಹೊತ್ತವನನ್ನು ತಲೆ ಎತ್ತಿ ನೋಡುವುದೂ ಕೂಡಾ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ.’ ಎಂದ‘ಸದಾಶಿವ, ಅದೆಂಥಹ ತೆರೆದ ಹೃದಯ ನಿಮ್ಮದು. ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಕೊಂಡಿರೀ. ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಮೆಚ್ಚೋದು.’‘ಸರಿ, ಈಗ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನೂ ಮಾತು ಬೇಡ. ನಿಮ್ಮ ಆಶಯದಂತೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.  ಅಷ್ಟು ಕಂಡಾದರೂ ಖುಷಿ ಪಡಿ’ ಎಂದು ಆತ ಎಂದಾಗ,ಇಬ್ಬರೂ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದರು.  ಅವರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲೇಜು ವಾತಾವರಣದ ಬಗ್ಗೆನೇ ಮಾತಾಡಿದರು. ಸುಮಾರು ಒಂದೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಬಳಿಕ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿಂದ ತೆರಳಿದರು .   ಮುಂದೊಂದು ದಿನ  ಸದಾಶಿವನ ಸಂಬಂಧಿಗೆ ಕಾಯಿಲೆ ಉಲ್ಬಣವಾದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾಗ, ಒಂದೆರಡು ದಿನಗಳ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟು ಹೋದ.  ಅಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳಿದ.  ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತ ಬಂದಿದ್ದು ಆತನ ತಂದೆ ತಾಯಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿಸುಮಾರು ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆದು,  ಮತ್ತೇ ಅಭ್ಯಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಯಗೊಂಡ ಮರಳಿ ಹೊರಟು ಬಂದು ಕಾಲೇಜಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದ.  ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಆಕೆ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಲೇ ಇಲ್ಲ. ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಶೀಲಾಳಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತಾಳೋ ಏನೋ ಎಂದು ಆಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದ.  ಆಮೇಲೆ ಶೀಲಾ ಕಂಡಾಗ,  ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿಯನ್ನೇ ಕಂಡ ಹಾಗೆ ಆತನಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಅದೇಕೆ ಹೀಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತನಗೆ ತಾನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡ.  ಶೀಲಾಳನ್ನು ಕಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ; ‘ಏನು ಶೀಲಾ,  ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತೆ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ಎಲ್ಲಿ ?’ ಎಂದ. ‘ಅಯ್ಯೋ…. ಸದಾಶಿವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ದರ‍್ಘಟನೆ  ಆಗಿದೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಊರಿಗೆ ಹೋದ ದಿನದಂದೇ ಮೋಹನ ಕುಮಾರಿ ಕಾರು ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ಈಡಾದಳು. ಆಕೆಗೆ ತೀವ್ರ ರಕ್ತ ಸ್ರಾವವಾಗಿ ಎರಡು ಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ನಿನಗಾಗಿ ಜೀವ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳೋ ಏನೋ, ಪದೇ ಪದೇ  ನಿನ್ನನ್ನೇ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಲಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತಂದೆ ತರ‍್ತಾಗಿ  ದುಬಾಯಿನಿಂದ ಬಂದರು.  ಆಕೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಿಂದ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆಕೆಯ ತಲೆಗೆ ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಗೆ ಬಲವಾದ ಪೆಟ್ಟೇನೂ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಕತ್ತರಿಸಿದ ಎರಡೂ ಕಾಲಿನ ರಕ್ತ ಸ್ರಾವಕ್ಕೆ ಆಕೆ ರ‍್ಧ ಜೀವ ತೆತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.  ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೆಲ್ಲರೂ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು.  ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದು ಮಾತಾಡಿ,  ನನಗೆ ಮರುದಿನ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿದಳು. ಆಕೆಯ ಆಪೇಕ್ಷೆಯಂತೆ ಮರು ದಿನ ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದೆ, ಆಗ ನನಗೆ ಒಂದು ಲಕೋಟೆ ಕೊಟ್ಟಳು.  ಅದು  ನನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇದೆ, ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ತಾಳು’ ಎಂದು ಆ ಲಕೋಟೆ ಕೊಟ್ಟಳು.  ಆಗ ಸದಾಶಿವನಿಗೆ ಆಘಾತವಾಯಿತು.  ನಾನು ಅವಳ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ಜೊತೆ  ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದಾಗ, ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದವು.  ಆದರೆ, ಒಮ್ಮಿಂದೊಮ್ಮೆಲೆ ಈ ದುಸ್ಥಿತಿ ಬಂದದ್ದು ಹೇಗೆ ?ಎಂದು ಮನದಲ್ಲೇ ಯೋಚಿಸಿದ. ‘ಆಮೇಲೆ ಏನಾಯಿತು ?. ಇದ್ದಾಳೇಯೇ ?’ ಎಂದಾಗ;‘ಅವಳೀಗ ಇಲ್ಲ . ದರ‍್ದೈವದಿಂದ  ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯೇ  ಅವಳು ತೀರಿಕೊಂಡಳು.’ ಎಂದಳು. ಆಕೆ ಹಾಗೆ  ಹೇಳಿದಾಗ ಸದಾಶಿವ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದ !  ಆಮೇಲೆ ಅವನು  ದುಃಖಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಅವನ  ದುಃಖಕ್ಕೆ ತಡೆಯೇ ಇಲ್ಲದಾಯಿತು. ಶೀಲಾ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು. ಅವನು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ರ‍್ಜರಿತಗೊಂಡಿದ್ದ. ಆಮೇಲೆ,ಮೆಲ್ಲಗೆ ಲಕೋಟೆ ಕಡೆ ಆತನ ದೃಷ್ಟಿ ಹೋದಾಗ, ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಆತನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು.  ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದಾಗ ಆತ ಆಶ್ರ‍್ಯಗೊಂಡ ! ಅದರಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದು ಯಾವುದೇ ಪತ್ರವಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದುದು  ‘ಉಯಿಲು’ ಅಂದರೆ, ಮರಣ ಶಾಸನವಿತ್ತು. ಆಕೆ ತನ್ನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಹೋಟೆಲನ್ನು ಸದಾಶಿವನ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ  ಬರೆದಿದ್ದಳು.  ಆದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಅದು ಅಪಥ್ಯವಾಯಿತು.  ಹೇಗೋ ಆಕೆ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂಗವಿಕಲೆಯಾಗಿದ್ದರೂ  ಸರಿ, ಆಕೆ ತನ್ನ  ಜೊತೆ ಬಾಳಬಹುದಿತ್ತುಎಂದು ನೋವಿನಿಂದ ಅವನ ಒಳ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಆತನ ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಭೇಟಿಯಿಂದ, ಆತನಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ಆಕೆ ಅವನಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದಳು. ಆದರೆ, ವಿಧಿ ಬರಹ ಎಷ್ಟು ಕಟುವೆಂದರೆ,  ಜನ್ಮ ತಳೆದಾಗ ಮೋಹನಾ ತಾಯಿ ಭಾಗ್ಯ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ , ಜೀವಿತದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಒಲವು  ಮೂಡಿಸಿ ಕೊಂಡು, ತಾನೇ ಇಲ್ಲವಾದಳು ! ಬಿ.ಟಿ.ನಾಯಕ್

ಅಂಕಣ ಸಂಗಾತಿ-42 ಸುಜಾತಾ ರವೀಶ್ ವೃತ್ತಿ ವೃತ್ತಾಂತ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಈ ಬಾರಿ ಪಾಲಿಸಿ ಸೇವಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನದು ಮುಂದಿನ ಸಿಂಗಲ್ ವಿಂಡೋ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಇತರ ಪಾಲಿಸಿ ಸೇವಾ ವಿಷಯಗಳ ಕೆಲಸ ಎಂದು ಹೇಳಿದನಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ನನಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಗೋವಿಂದರಾಜು ಎನ್ನುವವರು ಇದ್ದರು. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಖಂಡಿತವಾದಿ ಸ್ವಭಾವದವರು ಹಾಗೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರು ಕೂಡ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಕೆಲವರು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದಷ್ಟು ದಿನ ಒಂದು ಬಾರಿಯಾದರೂ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಮಾತಿನ ಚಕಮಕಿ ಆಗಲಿ ಅಸಮಾಧಾನವಾಗಲಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸಹ ನಿಮ್ಮೊಬ್ಬರ ಬಳಿಯೇ ನಾನು ಜಗಳವಾಡದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳುವಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಂದಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.ನಾರಾಯಣ ಸರ್ ಅವರು ಕೆಲಸ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೊತ್ತಿದ್ದವರು ಹಾಗೂ ತುಂಬಾ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಸಹ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೂ ಸಹ ನಮ್ಮ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಫ್ರಾಡ್ ಆಗಿತ್ತು.  ಪಾಲಿಸಿ ಸರೆಂಡರ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಏಜೆಂಟ್ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪು ಬೇರೆ ಪಾಲಿಸಿದಾರರಿಗೆ ಸರೆಂಡರ್ ಪಾವತಿ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಆ ಹಣ ಮರುಪಾವತಿ  ಆದರೂ ಸಹ ಆ ಐದಾರು ತಿಂಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ್ ಸರ್ ಹಾಗೂ ಆ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಬ್ಬ  ಉನ್ನತದರ್ಜೆ ಸಹಾಯಕಿ ಮತ್ತು ಅಸಿಸ್ಟೆಂಟ್ ಅವರಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಟೆನ್ಶನ್ ನಮಗೂ ತುಂಬಾ ಬೇಸರ ಹಾಗೂ ಗಾಬರಿ ಉಂಟು ಮಾಡಿದ್ದಂತೂ ನಿಜ. ಸಿಬ್ಬಂದಿಯವರು ಎಲ್ಲವನ್ನು ರೂಲ್ಸ್ ಪ್ರಕಾರವೇ ಮಾಡಿದ್ದರು ಸಹ ಈ ತಪ್ಪು ನಡೆದಿದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ದುರದೃಷ್ಟಕರ. ಇದೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಫೋನ್ ಗಳ ಆಗಮನವಾಗಿತ್ತು ನನ್ನ ಕೈಗೂ ಒಂದು ಆಂಡ್ರಾಯ್ಡ್ ಫೋನ್ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಹ ಟೈಪ್ ಮಾಡಬಹುದು ವಾಟ್ಸಪ್ ಮತ್ತು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗಳು ಬಂದಮೇಲೆ ನನ್ನ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿಕ್ಕು ದೊರೆಯಲು ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತುಷಾರ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಕವಲ್ಲ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಒಂದು ಕವನ ಬರೆದು ಪೋಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ ಮುಂದಿನ ಮಾಸದ ಸಂಚಿಕೆ ನೋಡಿದರೆ ನನಗೆ ತೀರ್ಪುಗಾರರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ದೊರೆತಿತ್ತು ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡಿದ ಖುಷಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ಹವ್ಯಾಸವಾದ ರಂಗೋಲಿ ಗಳನ್ನು ಫೇಸ್ಬುಕ ಹಾಗೂ ವಾಟ್ಸಾಪ್ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಗೆಳತಿಯರಾದ ಉಮಾ ಗೀತಾ ಸುಧಾ ಅವರುಗಳ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಸಿಕ್ಕಿದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ಗೆಳತಿಯರ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗುಂಪನ್ನು ಆರಂಭ ಮಾಡಿ ನಿರಂತರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಇರಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೆವು. ಒಬ್ಬ ಪ್ರೇಮ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಈಗ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಮತ್ತು ಅವರ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಇದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಿರುವಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ಪಿಯುಸಿ ಗೆಳತಿ ಯೋಗಲಕ್ಷ್ಮಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಅವಳಿಂದ ಈಗಾಗಲೇ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಿಯುಸಿ ಗ್ರೂಪಿನ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಬಳಗಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಪ್ರವೇಶ ದೊರಕಿತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ವಿಷಯ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ಸಂಪರ್ಕದ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಕಡೆ ಕಸಿನ್ಸ್ ಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಚಿಂತಾಮಣಿ ಬಳಗ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದ್ದು ದಿನಂಪ್ರತಿ ಕಸಿನ್ಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಂವಹನ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿನ ಅಡುಗೆ ಗುಂಪುಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಮೇಲಂತೂ ಮಾಡಿದ ಅಡುಗೆಗಳ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದು ರೆಸಿಪಿ ಕಳಿಸಿ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ಜೀವನ ಒಂದು ಸಂತೋಷ ಕರ ತಿರುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು. ವಿವಿಧ ಬಳಗಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತರ ಹಾಗೂ ನನ್ನ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಗಳಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಶುಭಾಶಯ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಕಳಿಸುತ್ತಿದೆ ಒಂದೊಂದು ದಿನವಂತು ಎಲ್ಲಾ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೂ ಸೇರಿ 4.5 ಜನಗಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಇದ್ದರು ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ ಅದೇ ನನ್ನ ಕವನ ಬರೆಯುವ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ನಾಂದಿಯಾಯಿತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯ ಕವನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುವಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಡಿತ್ತು.ಇದರೊಂದಿಗೆ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಹುಚ್ಚು ಸಹ ಮೊದಲು ಕ್ಯಾಮರಾದಲ್ಲಿ ರೀಲ್ ಹಾಕಿ ತೆಗೆಸಿ ತುಳಸಿ ಫ್ರಂಟ್ ಹಾಕಿಸಬೇಕಿತ್ತ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚುವುದು ಸಹ ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಗೆಳತಿಯರ ಒಂದು ಫ್ರೀ ಯೂನಿಯನ್ ಸಹ ನಡೆದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ವಾಹನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗೆಳತಿಯರು ಬಂದರು ಮೈಸೂರಿನ ಗೆಳತಿಯರು ಸೇರಿದ್ದರು ನಾನೇ ಮಸಾಲೆ ದೋಸೆ ಅಂದಿನ ತಿಂಡಿಗೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಈಗಲೂ ಗೆಳತಿಯರು ಅದನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಉಂಟು.ಪಿಯುಸಿ ಬಳಗದ ರೀ ಯೂನಿಯನ್ ಸಹ ನಡೆದಿದ್ದು ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಸಂಜೆ ಮೈಸೂರಿನ ಬಳಿಯಲೇ ಇರುವ ಸಹಪಾಠಿ ಸತ್ಯ ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಂತರ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ವಾಪಸ್ ಆಗಿದ್ದೇವೆ ಮಾರನೆಯ ದಿನ ನಮ್ಮ ಶಾರದಾ ವಿಲಾಸ್ ಕಾಲೇಜಿನ ನಮ್ಮ ತರಗತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ನಮ್ಮ ಜಿಯೋಗ್ರಫಿ ಲೆಕ್ಚರರ್ ಆಗಿದ್ದ ಹಕ್ಕವರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಅಂದಿನ ದಿನವನ್ನು ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ಕಳೆದು ಸಹ ನೆನಪಿನ ಗಂಟುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸವಿಯಾದ ಬುತ್ತಿ. ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆ ನಮ್ಮ ಡಿಗ್ರಿ ಸಹಪಾಠಿಯಾಗಿದ್ದ ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರು ಆಫೀಸಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು ಅವರ ಬಳಿ ಸಹ ನಮ್ಮ ಡಿಗ್ರಿ ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಕೆಲವರ ನಂಬರ್ ಇತ್ತು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಗೆಳತಿಯರ ನಂಬರ್ ಇತ್ತು ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ನಾನೇ ನಮ್ಮ ಬನ್ಮಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಗುಂಪನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ ಆ ಗುಂಪಿನಿಂದಲೂ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯ ಒಂದು ರಿಯೂನಿಯನ್ ಸಮಾರಂಭ ನಡೆದದ್ದು. ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಶುಭಾಶಯ ಕವನಗಳಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೀರ್ಘ ಕವನಗಳು ಅದರಲ್ಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನ ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಗಿನ ಕವನಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಹೀಗೆ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದು ಬಹಳವೇ ಪ್ರಶಂಸೆ ಗಳಿಸಿತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಹೇಳುವಾಗ ನನ್ನ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವು ಬೆಳೆಯಿತು. ಫೇಸ್ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಸಾಹಿತ್ಯ ಬಳಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯತೊಡಗಿದ್ದೆ. ಪಾಲಿಸಿಗಳನ್ನು ಆಲ್ಟ್ರೇಶನ್ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಮೋಡ್ ನಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾವತಿಯ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಕೆಲಸ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ನಾನೇ ಹೀಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಾಲೇಜಿನ ಲೆಕ್ಚರರ್ ಒಬ್ಬರು ಈ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೊಂದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ ಸಂಬಳ ಕಡಿತದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪಾಲಿಸಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದಿದ್ದರು. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಆಗ ತಾನೇ ಈ ಪದ್ಧತಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ ಕೆಲವೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಇದ್ದವು ಅವರ ಅವರು ಈ ಹಿಂದೆ ನಾಕು. ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಪಾವತಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಅದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಹಳೆಯ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳದೆ ಅವರ ಪಾಲಿಸಿಯನ್ನು ನಗದು ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವು ಆನಂತರದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋದಾಗ ಈ ರೀತಿ ಅವರ ಹಳೆಯ ಬಾಕಿ ಇದ್ದುದನ್ನು ಆಡಿಟ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಹಿಡಿಯಲಾಗಿತ್ತು. ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಅವರ ಫೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ನಮೂದಿಸುವುದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ದೆಹಲಿಗೆ ಹೋಗಿಬಿಡುವೆ ಕೆಲಸ ಆದ ನಂತರ ದಯವಿಟ್ಟು ತಿಳಿಸಿ ಎಂದು ಸಹ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಅವರ ನಂಬರ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಅವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿದೆ ಹಾಗಾಗಿ ಈಗ ಈ ರೀತಿಯ ಬಾಕಿ ಬಂದಾಗ ಅವರನ್ನೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಹೀಗಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಆತ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ವಾರಕ್ಕೆ ಮೈಸೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಆಗ ಬಂದು ಹಣ ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಉಸಿರು ಬಂದ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ 2000ಗಳ 5 ಕಂತು ಎಂದರೆ ಸುಮಾರು 10,000 ಅವರು ಬಂದು ಕಟ್ಟದಿದ್ದಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು ಆದರೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಮುಂದಿನ ವಾರ ಬಂದಿದ್ದರು ನಾನು ಅಂದು ಏನೋ ಅನಿವಾರ್ಯದಿಂದ ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದೆ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸರ್ ಬಳಿ ಬಂದು ಕೌಂಟರ್ನಲ್ಲಿ ಹಣ ಕಟ್ಟಿ ಮೇಡಂ ಅವರು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಸಹಿತ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು ಈಗ ಈ ರೀತಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಂದಾಗ ನಾವು ಸ್ಪಂದಿಸದಿದ್ದರೆ ಏನು ಚೆಂದ ಎಂದು ಹೇಳಿದರಂತೆ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸರ್ ಆಗಿದ್ದ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರಂತೂ ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿಯೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದು ಎಂದು ಬಹಳ ಸಾರಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಲಂಚ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಗಲ್ ವಿಂಡೋದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಯಾರು ಸಿಟಿಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಯಾರೋ ಹಿರಿಯರು ಬಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಜೆಂಟಿದೆ ಯಾರು ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಪೇಚಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು ನೋಡಿ ನಾನೇ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು ಅವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟೆ. ಈ ರೀತಿ ಆಗಸಗ ಆಗುತ್ತಿದುದರಿಂದ ಆ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಸ್ಟ್ಯಾಫ್ ಮೀಟಿಂಗ್ ನಡೆದಾಗ ಶಾಖಾಧಿಕಾರಿ ರಾಜಶೇಖರ್ ಅವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿ ಆ ಪಾಲಿಸಿದಾರರು ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಬಳಿ ಪ್ರಶಂಸಿ ಸಿದ್ದರಂತೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಎದುರಿಗು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ್ದರು. ನನಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ತೃಪ್ತಿಗಿಂತ ಪಾಲಿಸಿ ಸೇವಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಹೆಚ್ಚಿನ ಖುಷಿ ಹಾಗೂ ತೃಪ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು. ರಾಜಶೇಖರ್ ಅವರಿಗೆ ಒಂದೇ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಹೋದರು ನಂತರ ಬಂದ ಶಾಖಾಧಿಕಾರಿಗಳು ರಾಜ ಕುಮಾರ್ ಅವರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೇ ಈಗಾಗಲೇ ಶಾರದಾದೇವಿ ನಗರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಜೀವ ವಿಮಾ ನಿಗಮದ ಸೈಟಿನಲ್ಲಿ ಎಸ್ಟಿಸಿ ಅಂದರೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವ ವಿಭಾಗ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದು ಅದರ ಪಕ್ಕದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಶಾಖೆ 5ನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಯೋಜನೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಯೋಜನೆಗೆ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆ ಹಾಕುವ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯಿತು.  ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ  ಆ ಸಮಾರಂಭದ ಜಾಗದ ಬಳಿ ನಾವು ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಗೆಳತಿಯರು ಹೋಗಿ ರಂಗವಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಬಂದೆವು ಒಂದು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟಿ ಪೂರ್ತಿ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ನಮಗೆ ಸ್ವಂತ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದಲ್ಲ ಎಂಬ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು. ರಾಜಕುಮಾರ್ ಅವರು ಸಹ ನಮ್ಮ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದು ಒಂದೇ ವರ್ಷ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳಿಗೆ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದರು. ಕಚೇರಿ ಸೇವಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಗಣಕೀಕರಣ ಆದ ನಂತರ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ಆ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ಬದಲಾವಣೆ ಬಯಸಿದೆ ಅದರಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬದಲಾವಣೆಯು ಸಿಕ್ಕಿತು.ಅಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯ ವೈಖರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದಿನ ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ ಅಲ್ವಾ? ಮುಂದುವರೆಯುವುದು ಸುಜಾತಾ ರವೀಶ್ಮೈಸೂರು

ನೆನಪಿನ ಸಂಗಾತಿ “ದಾಂಪತ್ಯ ಗೀತೆ” ಆದಪ್ಪ ಹೆಂಬಾ ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ. ನನ್ನವಳನ್ನು ನಾನು ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು  ಸಾವಿರದೊಂಬೈನೂರಾ ತೊಂಬತ್ತೆಂಟರ ಆಷಾಢ ಏಕಾದಶಿ ದಿನದಂದು.  ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ, ಅಂದ್ರೆ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿಯೇ ನೋಡಿದ್ದು. ಆವಾಗ ನಾವೆಷ್ಟೇ ಮುಂದುವರಿದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ತೋರಿಸುವ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕು,   ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಬೇಕು.  ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮಪ್ಪ ನಮಗೆ ನೀಡಿದ್ದರು, ಅನ್ನೋದಷ್ಟೆ ಖುಷಿಯ ವಿಚಾರ. ಇದೇ ಮನಸ್ಥಿತೀಲಿ ಆ ಏಕಾದಶಿ ದಿನ ಗದುಗಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಬೆಟಗೇರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನವರು ಒಂದು ಕನ್ಯೆ ತೋರಿಸಲು ನನ್ನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಹಳ್ಳಿಗರಾದ ನಮಗೆ ಗದಗು ದೊಡ್ಡದಾದ ಮತ್ತು ಚೆಂದದ ಪಟ್ಟಣದಂತೆ ಕಂಡಿತ್ತು. ನಾ ಮೊದಲು ಬಿದ್ದದ್ದು ಅಲ್ಲೆ…………. ಪಟ್ಟಣದ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಕಣ್ರೀ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೆಟಗೇರಿಯ ನನ್ನವಳ ತವರು ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದರು ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನವರು. ಹಳೆಯದಾದರೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾದ ಮನೆ. ನಮ್ಮ ಅತ್ತೆ ಮಾವನವರಿಂದ ಸ್ವಾಗತ ದೊರೆಯಿತು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಏನನ್ನೋ ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪನವರು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಬೇಕಿರುವ ಮಾವನವರು ಮೊದಲೇ ಪರಿಚಿತರಿದ್ದರಲ್ಲವೇ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿ, ಅದೂ….ಇದೂ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಕುಳಿತರು. ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆನ್ನುವ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನೊಳಗೆ ತವ ತವಕಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಅವರ ಮಾತು ಮುಗಿಯಲೊಲ್ಲದು ಇತ್ತ ನನ್ನ ಚಿತ್ತದ ಚಡಪಡಿಕೆ….. ಹೇಗಾಗಿರಬೇಡ. ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ತವಕ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ ಅಥವಾ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಮುಗಿದವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನನ್ನವಳ ನೋಡುವ ಮೊದಲ ಅವಕಾಶ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು! ಅವರ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದಹಳದಿ ಮತ್ತು ಗುಲಾಬಿ ಬಣ್ಣದ ಸುಂದರ ಸಮತೋಲಿತ ಮಿಶ್ರಣ ಹೊಂದಿದ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯಲ್ಲೊಂದು ನೀಳ್ಜಡೆಯ ಚೆಂದದ ಹುಡುಗಿಯೊಂದು ಬಂತು. ನಾನು ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು ಅವಳ ರೇಷ್ಮೆಯಂದದ ನೀಳ್ಜಡೆಯನ್ನು, ಹೊಳೆವ ಕಂಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗುವಿನ ಹಿಂದಿನ ದಾಳಿಂಬೆ ಸಾಲುಗಳನ್ನು. ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ನಾನು ಬಿದ್ದೋದೆ. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರು.“ಏನವಾ….. ತಂಗಿ ನಿನ್ ಹೆಸರೇನು?”“ಭಾರತೀ……”“ಹೆಸರೇಳಂದ್ರ ಹಿಂಗೇಳ್ಬಾರ್ದಮ ಹೆಸರು ತಂದೆ ಹೆಸರು ಅಡ್ಡ ಹೆಸರು ಹೇಳಬೇಕಮ್ಮಾ”“ಭಾರತಿ ಬಸವರಾಜ ಗಿಡ್ನಂದಿ”……. ಹೀಗಂದ ಅವಳ ಇನಿದನಿ ನನ್ನ ಕರ್ಣಪಟಲದ ತುಂಬಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತು….. ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತೇನು ಕೇಳಿದರೋ……. ಅವಳೇನು ಹೇಳಿದಳೋ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು ಅವಳ ಇನಿದನಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಗುಂಯ್ ಗುಡುತ್ತಿದೆ ಅಷ್ಟು ಸಾಕು. ಮದುವೆ ಅಂತಾದರೆ ಇವಳನ್ನೇ, ಅಂತ ನಿರ್ಧರಿಸಿತು ನನ್ನ ಮನ. ಹೌದಪ್ಪಾ….. ಅವರು ನಿನಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಲು ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲಾಂದ್ರೆ? ಏನ್ಮಾಡ್ತಿ?ಛಾನ್ಸೇ ಇಲ್ಲ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಯಾರೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾರರು ಎಂಬ ಧೃಡತೆ, ಇದಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನನಗೆ ಸರಕಾರಿ ನೌಕರಿ ಇತ್ತು! ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ತಗೋಳದನ್ನು ಮುಗಿಸಿದರು. ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಒಳಗೆ ಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ಖರೆನೆ ಅವರ ಮನೆಯೊಳಗಿನ ಕರೆಂಟ್ ಹೋದಂತಾಯ್ತು. ಮತ್ತೆ ಆ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೌನದ ಸುತ್ತ ಅವರ ಮಾತುಗಳು. ಹೋಗಿದ್ದ ಕರೆಂಟ್ ಮತ್ತೆ ಬಂತು. ಅದೇ ಹುಡುಗಿ ಒಂದು ಟ್ರೇ ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಂಡಿ ತಂದಿದ್ದಳು. ಸೊಗಸಾದ ಅವಲಕ್ಕಿ ವಗ್ಗರಣೆ! ವಾಹ್….. ಅದರ ರುಚಿ! ಅವಲಕ್ಕಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾ ಆ ಹುಡುಗಿ ನನಗೆ ಕೊಡುವಾಗ ಸ್ಬಲ್ಪ ಬಾಗಿದ್ದಳು ಅವಳ ನುಣುಪು ನೀಳ್ಜಡೆ ಸರಕ್ಕನೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಾಟ್ಯ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಆ ಕೇಶ ನೃತ್ಯದ ಜೊತೆ ಅವಳ ಸೊಗಸಾದ ನಗುವಿನ ನೋಟದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತ ದುಂಡುಮಲ್ಲಿಗೆ ಘಮ!  ನಾನು ಕಳೆದು ಹೋಗಲು ಇನ್ನೇನು ಬೇಕು? ನನ್ನೆದೆ ಢವ ಢವ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಇವಳೇ ಫಿಕ್ಸು…. ಇವಳೇ ಫಿಕ್ಸು ….. ಅನ್ನತೊಡಗಿತ್ತು. ಹುಡುಗಿ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕೊಟ್ಟು ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಸೇರಿತು. ಮತ್ತೆ ಕರೆಂಟ್ ಹೋಯಿತು. ಛೇ…. ಅವಲಕ್ಕಿ ರುಚಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೆಂಗೂ ಚಹ ಕೊಡಲು ಬರಬೇಕಲ್ಲ….? ಅದೇ ಆಸೆಯಿಂದ  ಅವಲಕ್ಕಿ ಯನ್ನು ಗಬಗಬನೆ ತಿಂದೆ. ನಮ್ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ,“ಎಷ್ಟು ಜಲ್ದೀ ಅವಲಕ್ಕಿನ ತಿಂದ್ಯೋ….” ಅಂದ್ರು. ನನ್ನ ಅವಸರ ಅವರಿಗೇನು ಗೊತ್ತು. ಸುಮ್ನೆ ನಾನು, “ಹಿ…ಹಿ…ಹಿ” ಅಂತ ಹಲ್ಲು ಕಿಸಿದೆ. ನನಗೆ ಚಹ ತರುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟ್ ಬರಬೇಕಿತ್ತು, ಆದ್ರೆ ಈ ಬಾರಿ ಪವರ್ ಕಟ್….. ಕರೆಂಟ್ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮತ್ತೆ ಚಹಾ ತಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ್ರು. ಸಿಹಿ ಚಹಾ ಸಪ್ಪೆ ಸಪ್ಪೆ. ನನ್ನ ಮುಖವೂ…..ಮುಂದೇನಾಯಿತು ಸಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಹೇಳುವೆ. ಆದಪ್ಪ ಹೆಂಬಾ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು ಅವ್ವ ನೀನೆ ನಮ್ಮ ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿನೀನೇ ನಮ್ಮನೆಯ ಬಾಗೀರತಿನೀನಿರದ ಈ ಮನೆಯ ಸೊರಗೋಗೈತೆಪ್ರತಿ ಗೋಡೆ ಗೂಡೆಯು ನಿನ್ನ ಕೂಗಿ ಕರೆದೈತೆ   ಅಮ್ಮಾ ನೀನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿ ಸಲಹು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮಾ ನೀನು ನಿನ್ನ ನಂಬಿದ ಯಾರು ಸೋಲಲಿಲ್ಲಾಮೋಸ ವಂಚನೆ ಭಾವ ನೀನು ತಿಳಿದವಳಲ್ಲಾಹಸಿದವರಿಗೆ ಇಕ್ಕುವುದು ಮರೆತವಳಲ್ಲ .ಆದರೂ ಈ ಮನೆಯು ಸೊರಗೋಯ್ತಲ್ಲಾ ಅವ್ವ ನೀನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಡೆಸಿದ ಶಕ್ತಿ. ದೇವ ದೇವರ ನೀ ಹುಡುಕಿ ಹೋದವಳಲ್ಲಾಹೋರಾಟದ ಬದುಕಾ ನೀ  ಎಂದೂ ದೂರಲಿಲ್ಲಾಬೆವರಿಳೆಯೇ ದುಡಿದರೂ ಸೋತೇ ಎನಲಿಲ್ಲಾಒಂಟಿಯಾದರೂ ನೀನು ಯಾರಿಗೂ ಹೊರೆಯಾಗಲಿಲ್ಲಾ ನಿನ್ನಾಸೆ ಏನೆಂದು ,ಎಂದೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲಾಇಂಥಾದ್ದು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿದವಳಲ್ಲಾಉಳಿಸುಳಿಸಿ ಪರರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಾನಮ್ಮ ಏಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಚಿಂತಿಸಲಿಲ್ಲಾಅವ್ವ ನೀನೆ ನಮ್ಮ ನಡೆಸಿದಾ ಶಕ್ತಿ . ಬೇಕಾದ್ದೆ ಇದ್ರೂ ನೀ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲಾನಮ ಜೊತೆಗಿರುವಾ ಭಾಗ್ಯವಾ ದೇವ ಕೊಡಲಿಲ್ಲಾಧರ್ಮಕ್ಕೆಲ್ಲಿದೆ  ಕಾಲ ನೀವೇ ಹೇಳೀರೆಲ್ಲಾನನ್ನ ತಾಯಂತಾ ಭಾಗೀರಥಿಯು ಈ ಮನೆಗೆ ಬರಲಿಬೆಳಕಾಗಿ ನನ್ನ ತೌರು ಎಂದೂ ಬೆಳಗಲಿ   ವನಜಾಕ್ಷಿ ಬೆಟ್ಟದಾಲೂರು