ನಾಲಿಗೆ ಸೀಳಿ ತಗೆದರೂ ಒಂದು ಮಾತು ಇಲ್ಲ
ಮಿದುಳೆಲ್ಲ ತಡಕಾಡಿ ಬರೆದರೂ ಒಂದಕ್ಷರ
ಆತ್ಮದ್ದು ಮೌನ ರೋಧನ
ಮೋಡ ಕಟ್ಟದೆ ಮುಗಿಲಿನಿಂದ
ಮರಭೂಮಿಗೆ ಮಳೆಯ  ಮುನ್ಸೂಚನೆಯೇ !
ಒಳಗೊಳಗೆ ಶಾಂತ ಸುನಾಮಿ 
ಪೆನ್ನು ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತ
ಮಿದುಳು ಖಾಲಿ ಕಾಗದ 
ಅಸ್ಖಲಿತ ಭಾವನೆಗಳ ಬಟಾ ಬಯಲು
ಮೋದಲಿನಂತೆ ಕೌದಿಯೊಳಗೆ ಕನಸು  ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ 
ಮೊಳಕೆಯೊಡಿತ್ತಿಲ್ಲ ಕಾಳು ಮಡಿಕೆಯೊಳಗೆ
ಪುಸ್ತಕದಲಿ ನವಿಲುಗರಿ ಈಗ
ಮರಿ ಹಾಕುವುದು ಮರೆತಿದೆ

ಬಸಿರಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳು
ಸ್ಪರ್ಶಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ
ಸಂವೇದನಾ ರಹಿತ ಹೃದಯ
ಒಲವ ಕ್ಷಾಮ ಕಾಡುತಿದೆ
ಖಾಲಿತ! ತಬ್ಬಲಿತನ!!