ಕಾವ್ಯಸಂಗಾತಿ ಅನುರಾಧ ರಾಜೀವ್ ಗಜಲ್ ವಿಧಿಯ ಬರಹ ಸಹಿಸಿ ನಾಳೆಯಅರಸಿ ಸಾಗುವೆಯಾನಿದಿರೆ ಬಾರದೆ ಹೊರಳಿ ನೋವಲಿನರಳಿ ಬಾಗುವೆಯಾ ಸಹನೆ ಎನುವ ಮೂಲ ಮಂತ್ರವಜಪಿಸಿ ಬಳಲಿದೆಯಾದೇಹವ ದಂಡಿಸಿ ಮನದ ದುಗುಡಮರೆತು ಹೋಗುವೆಯಾ ಒಳ್ಳೆಯ ದಿನದ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇರಲಿನಿತ್ಯ ಬಾಳಿನಲಿತಳ್ಳದೆ ಮನುಜ ಆಸರೆ ನೀಡಲುನೆನೆದು ಮಾಗುವೆಯಾ ಸಮಯ ಒಂದೇ ತೆರದಿ ಬಾರದುಚಿಂತನೆ ಆಶಾದಾಯಕತಮವ ಕಳೆವ ನೇಸರ ಮೂಡಲುಆನಂದದಿ ತೂಗುವೆಯಾ ಬದುಕು ಬಂದಂತೆ ಸ್ವೀಕಾರ ಭಾವನೆದೃಢತೆ ರಾಧೆಯಲಿಮಧುರ ನೆನಪು ಅಳಿಸಿ ಯಾತನೆಕರಗಿ ಬೀಗುವೆಯಾ ಅನುರಾಧಾ ರಾಜೀವ್

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಹಸೀನಾ ಹೆಚ್.ಕೆ ಗಜಲ್ ಕತ್ತಲನು ಸೀಳಿ ಸಂಸಾರಕೆ ಸಿರಿ ಕಾಂತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣುಅಶಾಂತಿಯ ಗೋಡೆ ಮುರಿದು ಮನೆಗೆ ಭಾತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಸಂಕೋಲೆಗಳ ತೂರಿ ಸಮಾನತೆಯ ಬಾನಲಿ ಹಾರುತಿಹಳುಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲಿ ಬೆಳಕಾಗಿ ನೀತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಕಣ್ಣೀರಿನ ಕಡಲನ್ನೇ ಭೇದಿಸಿ ನಗುವಿನ ಖಜಾನೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆಜಗದ ಕಣ್ಣಾಗಿ ಸೌಜನ್ಯ ಕಲಿಸಿ ಶಾಂತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಅಬಲೆಯೆಂಬ ಕೀಳು ಮನಸುಗಳ ಯೋಚನೆ ಕಿತ್ತೆಸೆದವಳುಅಂಧಕಾರವ ಅಳಿಸಿ ಅರಿವಿನ ಕಣ್ತೆರೆಸಿ ಜ್ಯೋತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಕೇವಲ ರೂಪದ ಗೊಂಬೆಯಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣು ಜ್ಞಾನ ದೀವಿಗೆಯಿವಳುಹಸೀನಾ ಅರಿವಿನ ಕಿಡಿಯಾಗಿ ಮಾನವತೆಗೆ ರೀತಿಯಾದವಳು ಹೆಣ್ಣು ಡಾ.ಹಸೀನಾ ಹೆಚ್.ಕೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ. ಲತಾ ಎ ಆರ್ ಬಾಳೆಹೊನ್ನೂರು ಗಜಲ್ ಅಲೆಯ ತೆರನದಿ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಹೃದಯಕೆಸುಖದ ನೋವಲಿ ತೇಲಿಸಿದೆ ತನು ಮನದೇಹ ಎರಡು ಮನಸು ಒಂದು ನುಡಿದುಮುನಿಸು ತೋರಿ ಹೋದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಜೊತೆಯ ಪಯಣ ಸಾಗುವ ದಾರಿದೂರದೂರಿನ ಹೊಂಗನಸ ಸುರಿದು ಒಡಲಿಗೆನವ್ಯಗೀತೆಯ ಬರಹದಲಿ ಬರೆದಿಡುವ ಮಾತಸುಳ್ಳಾಗಿಸಿ ನಡೆದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಬರಡು ಮನದಿ ಭಾವನೆಯ ಚಿಗುರಿಸಿಮರದ ಚಿಗುರಿಗೆ ಹಸಿರು ಹೊದಿಸಿಹೂವು ಹಣ್ಣುಗಳ ಕನಸ ಮೂಡಿಸಿಮರುಭೂಮಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಹೋದೆ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಖುಷಿಯಿದೆ ಎಂದೇಣಿಸಿಬರುವಿಕೆಯ ಹಾದಿಗೆ ಹೂವ ಹಾಸಿಬೆಳದಿಂಗಳ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಕಾಯುವ ಕಾವ್ಯಲತಾಳ ಮರೆತುತೊರೆದೋದೆ ಬರದೇ ನೀನೆಲ್ಲಿಗೆ ದೂರಕೆ.ಡಾ. ಲತಾ ಎ ಆರ್ ಬಾಳೆಹೊನ್ನೂರು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಹಮೀದಾಬೇಗಂ  ದೇಸಾಯಿ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನೆದೆಯ ಅಂಗಳದಿ ಹಿಡಿ ಹೂಗಳನು ನಾನು *ಸುರಿದೆ*  ಕಟುಕ ನೀನು ನನ್ನ  ಮನದಲಿ ಮುಳ್ಳುಗಳನು  *ಮುರಿದೆ*   ಭರವಸೆಯ ಹಸ್ತವೆಂದು  ನಂಬಿ ಕೈ  ನೀಡಿದೆ ನಾನಂದುಜೇನುಲಿಯಲಿ  ವಂಚನೆಯ ವಿಷವನು  *ಕಾರಿದೆ*   ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳಿಗೆ  ನಗುತ ರಂಗು ತುಂಬುತ ಬಂದೆಪ್ರೀತಿಯ  ಚೂರಿಯಲಿ ಹೃದಯವನೇಕೆ  *ಇರಿದೆ* ತಂಗಾಳಿಯೇ ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಗಿದೆ  ಬದುಕಲಿ ಇಂದುಮರುಳ ಹುಚ್ಚು ಭಾವಗಳನು ನಾನೇ *ಜರಿದೆ*   ಕಂಗಳಲಿ ಮೂಡಿದ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲು ಮಾಸುತಿಹುದುಬೇಗಂಳ ಒಲವು ಕಾಣದ ವಿಧಿಯ  *ದೂರಿದೆ*ಹಮೀದಾಬೇಗಂ  ದೇಸಾಯಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ ಅನ್ನಪೂಣ೯ ಹಿರೇಮಠ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದಲಿ ಒಲವಿನ ಹಂಸೆಗಳ ಆಟ ಕಂಡೆನಿನ್ನ ಭಾವಬಿತ್ತಿಲಿ ಪ್ರೇಮದ ಅಕ್ಷರಗಳ ತೋಟ‌ ಕಂಡೆ ಮಂದಹಾಸದಿ ಮುಖಾರವಿ೦ದ ಅರಳಿ ನಗುತಿಹುದುನಿನ್ನಧರಗಳ ದಳದಲಿ ಹೂ ದುಂಬಿಗಳ ಕೂಟ ಕಂಡೆ ಪಿಸು ಮಾತುಗಳ ಪುಳಕವು ಮೈಮನ ಅರಳಿಸುತಿದೆಬಿಗಿದ ಬಾಹು ಬಂಧನದಲಿ ತೋಳುಗಳ ಕಾಟ ಕಂಡೆ ಹಗಲಿರುಳು ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದಂತ ಪ್ರೀತಿಯೇ ತುಂಬಿದೆದೇಹ ದೇಗುಲದ ತುಂಬಾ ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಮಾಟ ಕಂಡೆ ನಿನ್ನ ಗುಂಗಿನಲಿ ಹುಚ್ಚಿಯಾಗಿರುವೆ ಕೊಚ್ಚು ವಿರಹಮನ ಮಂದಾರದಲಿ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ಪುಟ ಕಂಡೆ ಸಲುಗೆಯ ಸರಸ ಸಾಮಿಪ್ಯವೇ ಸ್ವರ್ಗ ನನಗಿಂದುರತಿ ಮನ್ಮಥರ ಒಡನಾಟದಲಿ ಜೀವಿಗಳ ಹಠ ಕಂಡೆ ಅನುಳ ಮನ ಮಂದಾರವು ಅರಳಿದ ಸುಮವಾಗಿದೆಶಿವಪಾರ್ವತಿಯರ ಅನುರಕ್ತ ಹೃದಯಗಳ ತಟ ಕಂಡೆ ಡಾ ಅನ್ನಪೂಣ೯ ಹಿರೇಮಠ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಶಮಾ ಜಮಾದಾರ ಗಜಲ್ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಿನಲಿ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಅಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆಮನಸಿನಲ್ಲಿಯ ತಳಮಳಗಳ ಹೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕುಣಿಯೊಳಗಿಳಿಸಿ ಹೊರಟೆ ತಿರುಗಿಯೂ ನೋಡದೆ   ವಿರಹದ ಭಾವವಿಹೀನತೆಯನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಭೂಗರ್ಭದ ಶೀತಲತೆ ನೆನಪಿಸಿದೆ ನಿನ್ನ ಸಡಿಲಪ್ಪುಗೆಬೇಡವಾದ ಬೇಡಿಯ ಸಂಸಾರ ಹೂಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕೊನೆಯ ಉಸಿರಿನ ನಿರಾಳತೆಯ ಖುಷಿ ಹೇಳಲೆಂತುನೆನಪುಗಳ ಸಿರಿ ಸಂಪತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಬಾಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಕೂದಲೆಳೆಯಿಂದ ಶಮೆಯ ಕತ್ತು ಸೀಳಿದ ಕಥೆಯಿದುಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಶಹೀದಾಗಿ ಪ್ರೇಮವ ಆಳಬೇಕೆಂದಿರುವೆ ಶಮಾ ಜಮಾದಾರ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿ ಗಜಲ್‌ ಅನುರಾಗದ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದ್ದೆ ನಾ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾಗಿದ್ದ ಅವನುಎದೆಯಲಿ ಮೂತಿ೯ ಇಟ್ಟು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ನಾ ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಮೋಹವ ತೊರೆದು ದೂರಾಗಿ ಕನಸಲಿ ನಿತ್ಯ ಕಾಡಿದವನುವಿರಹ ದಾಹ ತಣಿಯಲು ಅಪ್ಪಲು ಬಯಸಿದ್ದೆ ನಾ ಮಾಯವಾಗಿದ್ದ ಅವನು ತ್ರಿಲೋಕ ಸುಂದರಿ ಎಂಬ ಅಹಂದಲಿ ಜಗವ ಗೆಲ್ಲಲು ಹೋದೆ ನಾಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿ ಮೋಹಿನಿಯಾಗಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾ  ನಿರಾಕಾರನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಸಪ್ತ ಪದಿಗಳ ತುಳಿದು ಸಂಸಾರಿಯಾಗಿ ಮಾಯೆಯ ಉಡುಗೆ ತೊಟ್ಟಿದ್ದೆ ನಾಬದುಕಿನ ಸುಳಿಯಲಿ ಬಂಧಿಸಲು ಆಶಿಸಿದ್ದೆ ನಾ  ಜಂಗಮನಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಕಾಡು ಮೇಡಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಸಂತಸದಲಿದ್ದೆ ನಾ ನಶೆಯಲಿ ಸೋಮಾರಿಯಾಗಿದ್ದೆ ನಾ ಕಾಯಕ ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಚೆಲುವ ಮಾಯೆಯಾಗಿ ನತಿ೯ಸುತಾ ಎಲ್ಲರನು ಮರುಳುಮಾಡಿದ್ದೆ ನಾವಿರಾಗಿಣಿ ಯಾಗಿ ಜಗದ ಬಂಧನ ಕಳಿಚಿದ್ದೆ ನಾ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುವಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಮೌಢ್ಯದ ಕಡಲಲಿ ಜಾರಿ ಮೇಲೇಳಲಾಗದೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ ನಾಅಂಧಕಾರ ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿದ್ದೆ ನಾ ಅರುವಿನ ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಭೆಯಾಗಿದ್ದ ಅವನುಪ್ರಭಾವತಿ ಎಸ್ ದೇಸಾಯಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ ಅವರ ಗಜಲ್ ಕತ್ತಲೆಗೊಂದಷ್ಟು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ನೀಡೋಣ ಬಾಬೆಳಕಿಗೊಂದಷ್ಟು ಕೆಲಸವ ಕೊಡೋಣ ಬಾ ಹೊರಗೋ ಒಳಗೋ ಕತ್ತಲನ್ನ ಕಳಿಬೇಕಂತಹೊಳಪಿಗೊಂದಷ್ಟು ಹಾಡು ಹಾಡೋಣ ಬಾ ಕತ್ತಲೆ ಕವಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಕವಿ ಕಂದೀಲಾಗಬೇಕಂತತಿಮಿರಕ್ಕೊಂದಷ್ಟು ತಿವಿದು ಕಾಡೋಣ ಬಾ ಎದೆಹಣತೆಯದು ಸದಾಕಾಲ ಬೆಳಗಬೇಕಂತಜತೆಯಾಗೊಂದಷ್ಟು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಇಡೋಣ ಬಾ ನಾ ಹೆಚ್ಚು ನೀ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದೆಲ್ಲ ಹುಚ್ಚಂತಕುಡಿಯಲ್ಲೊಂದಷ್ಟು ಸೊಕ್ಕ ಸುಡೋಣ ಬಾ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ವಾಣಿ ಭಂಡಾರಿ ಗಜಲ್ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಗರಿಕೆಯಂತೆ ಆದರೀಗ ನೋಡು ಸೋತು ಶವವಾಗಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ.ನೋವಿರದ ಊರೆಲ್ಲಿದೆ ಆ ನೋಟ ಆಟವೀಗ ನೋಡು ಜೀವ ಹಣ್ಣಾಗಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ. ಸಾವಿನ ಊರಿಗೆ ತೆರಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಕನಸಿಗಲ್ಲ ಒಲವು ಒಲವಾಗೇ ಮಣ್ಣಾಗುತಿದೆ ನೋಡಿಲ್ಲಿ.ಬದುಕೊಂದು ಪಾಠ ಶಾಲೆ ಮೊಹಬತ್ ಮುದುರಿ ಕುಸಿದಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ. ನನ್ನ ನಾನು ಅರಿತ ಮೇಲೆ ಯೌವ್ವನಕ್ಕೂ ಮುಪ್ಪು ಅಡರಿ ಹೆಪ್ಪಾಗಿರುವೆ.ವಿಳಾಸವಿರದ ದಾರಿ ನನ್ನದು ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯುಸಿರು ಜನ್ನತ್ ಗೆ ಚಲಿಸಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ. ಏನಿದ್ದರೇನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಮಣ್ಣೊಳಗೆ ಸಿಗುವಾಗ ನನ್ನಾಸೆಗೂ ಅಲ್ಲೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗಲಿ ಬಿಡುಈಜಲಾಗದ ಪಾಡು ಕಡಲ ಕಣ್ಣೀರು ಬಡಿದಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ. ಎಂತ ಗೋಳು “ವಾಣಿ” ನಿನ್ನ ಬಾಳು ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಒಲವೊಂದು ನಗುತಿದೆ ಬಾನಾಡಿ ಚೆಲ್ಲಿ.ಕನಸಿನ ಅರಮನೆ ಮುರಿದು ಉಸಿರು ತಣ್ಣಗಾಗಿದೆ ಈಗಲಾದರೂ ನನ್ನ ದಫನ್ ಗೆ ಬರುವೆಯಾ.  ವಾಣಿ ಭಂಡಾರಿ  ಶಿವಮೊಗ್ಗ           

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ ಗಜಲ್ ಯಾತಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮೌನ ಮಾತಿಗೆ ಇಳಿದಿದೆಏನೊಂದು‌ ಅರಿತಿಲ್ಲ ನನ್ನ ಮಾತು ಮೌನವ ತಳೆದಿದೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಂತೂ ಮಾತು ಮೌನಗಳದ್ದೇ ಕಾರುಬಾರು  ಮುದ್ದಿಸುವಾಗ ಸದ್ದೇ ಇಲ್ಲದೇ ಸವಿ‌ ಸಲುಗೆ ಬೆಳೆದಿದೆ ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗಂತೂ ಪ್ರೇಮಿಗಳೆಂದಿಗೂ ಹುಚ್ಚರೇಇಂದಲ್ಲ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಜಗದ ಹಗೆಯು ಉಳಿದಿದೆ ಮನಸೆರಡು ಒಪ್ಪಿದರೇನು ಕುರುಡರು ಒಪ್ಪಬೇಕಲ್ಲಜಗತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯನು ಜಾತಿ ಅಂತಸ್ತಿನಿಂದ ಅಳೆದಿದೆ ಮಹಾಂತ ಭರವಸೆಯ ಬುತ್ತಿ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿರುವನುಬರಿದೆದೆಯ ಬಾಂದಳದಿ ತಾರೆಯೊಂದು ಹೊಳೆದಿದೆ ಎಮ್ಮಾರ್ಕೆ