ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ “ಬೆರೆತು ಕಲಿಸೋಣ ಮತ್ತು ಕಲಿಯೋಣ” ಶಿಕ್ಷಕನೆಂದರೆ ಜ್ಞಾನದ ಕಾರಂಜಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಪಾತ್ರೆಗಳು; ಅಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ‘ಒಮ್ಮುಖ ಹರಿವು’ ಎಂದೇ ನಾನು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯೆಂಬ ಜ್ಞಾನದೀವಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ನನ್ನ ಈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಭಾವನೆ ಎಷ್ಟು ತಪ್ಪಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವಾಯಿತು. ಒಮ್ಮೆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಜಮೈಕಾ ದೇಶದ ಕಥೆಯೊಂದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. “ಜಮೈಕಾ ಎನ್ನುವುದು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕ ಖಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ದ್ವೀಪ ರಾಷ್ಟ್ರ…” ಎಂದು ನಾನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಿಂತು, “ಸರ್, ನಾವು ದಿನವೂ ಕೇಳುವ ಪ್ರಪಂಚದ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗದ ಓಟಗಾರ ಉಸೇನ್ ಬೋಲ್ಟ್ ಇದೇ ದೇಶದವರಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ. ಆ ಕ್ಷಣ ನಾನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದೆ! ಪಾಠದ ಭೂಗೋಳಕ್ಕೆ ಕ್ರೀಡಾಲೋಕದ ಜೀವಂತ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ವಿಚಾರ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹೊಳೆದೇ ಇರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಕ್ಕಾದೆ. ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಜ್ಞಾನಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಜಮೈಕಾದ ಧ್ವಜ ಹಿಡಿದು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿರುವ ವೇಗದ ಓಟಗಾರನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಾದ ಅಪರಿಮಿತ ಆನಂದವನ್ನು ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕ್ಲಿಷ್ಟವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ನೆರವಾದ ಆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಮನದಲ್ಲೇ ಧನ್ಯವಾದ ಸಲ್ಲಿಸಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೊಬ್ಬರ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಸ್ಮಯ ಕಾದಿತ್ತು. ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಯೊಬ್ಬಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎದ್ದು ನಿಂತು “ಪೊಮೇಟೋ” (Pomato) ಸಸ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಳು. “ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಟೊಮೇಟೊ ಫಲ ನೀಡುತ್ತಾ, ಭೂಮಿಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೂಗಡ್ಡೆಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಕಸಿ ಸಸ್ಯವಿದು” ಎಂದು ಆಕೆ ವಿವರಿಸಿದಾಗ, ಇಡೀ ತರಗತಿ ತೆರೆದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನೇ ಬೆರಗಿನಿಂದ ನೋಡಿತು! ತಕ್ಷಣವೇ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿ ಆ ಸಸ್ಯದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗ, ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಗಾಧ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಸತ್ಯದರ್ಶನ ನಮಗಾಯಿತು. “ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ, ನಾನೇ ತರಗತಿಯ ಸರ್ವಜ್ಞ” ಎಂಬ ಅಹಂಭಾವನೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನಲ್ಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಸುಳಿದು ಹೋಗುವುದುಂಟು. ಆದರೆ ನನ್ನ ತರಗತಿ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಈ ಘಟನೆಗಳು ನನ್ನ ಆ ಭಾವನೆಯನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಸಿದವು! ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲೂ ಜ್ಞಾನದ ಅಪಾರ ಕೌತುಕ ಹಾಗೂ ವಿಸ್ಮಯದ ಲೋಕವೇ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೇವಲ ಬೋಧಕರಾಗಿ ನಿಲ್ಲದೆ, ಅವರ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕಿವಿಗೊಡುವ ಸಹ-ಕಲಿಕೆದಾರರಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣವು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ತರಗತಿಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಶಿಕ್ಷಕ ಎಷ್ಟೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ; ಮಗು ಕೇಳುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅಥವಾ ನೀಡುವ ಅಪರೂಪದ ಮಾಹಿತಿ ನಮಗೇ ಹೊಸ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.  ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ‘ಕಲಿಸುವುದು’ ಅಲ್ಲ, ಅದು ‘ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಕಲಿಸುವ’ ಸುಂದರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ತನ್ನ ಸರ್ವಜ್ಞತೆಯ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಕಳಚಿಟ್ಟು, ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಜಾಗೃತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಾಗಿ ಉಳಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆತನ ಬೋಧನೆಗೆ ನೈಜ ಅರ್ಥ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನ ಎನ್ನುವುದು ಯಾರ ಒಬ್ಬರ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ, ಅದು ಹಂಚಿಕೊಂಡಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗುವ ಅಗಾಧ ಸಾಗರ ಎಂಬುದನ್ನು ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನನಗೆ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿರಂಜನ ಕೆ ನಾಯಕ

ಬದುಕಿನ ಸಂಗಾತಿ ಜಯಶ್ರೀ. ಜೆ. ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ “ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಆಯಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕವಲ್ಲ, ,,,,,,,,,? “ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕ ಒಲಿವರ್ ಗೋಲ್ಡ್ ಸ್ಮಿತ್ ಅವರ ‘ದಿ ವಿಕಾರ್ ಆಫ್ ವೇಕ್ ಫೀಲ್ಡ್’ ಕೃತಿಯ ಒಂದು ಸುಂದರ ರೂಪಾಂತರ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಮುಗ್ಧ ಪಾದ್ರಿ ತನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಅರಮನೆಯಂತಹ ಭವ್ಯ ಸೌಧದಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಬಡತನದ ಸಣ್ಣ ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಆಯಸ್ಸು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಲೇ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆತ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ತ್ಯಾಗ, ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಮೂಲಕ ನೊಂದವರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ. ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆತ ಸೋತವನಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಬದುಕಿನ ಸಂಜೆವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಆತ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ: “ನನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಲೆಕ್ಕ ಮುಗಿಯುತ್ತಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಬಡವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೂಡಿಸಿದ ಕಿರುನಗೆಯ ಅನುಭವ ನನ್ನನ್ನು ಚಿರಂಜೀವಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.” ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಬದುಕಿನ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದು ಕಾಯದ ಆಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಲ್ಲ, ಚೇತನದ ಅನುಭವದ ಆಳದಲ್ಲಿ. ಕಾಲದ ಅಲೆಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಾರಿಹೋಗುವ ಮರಳಿನ ಕಣಗಳಂತೆ. ಮಾನವನ ಆಯಸ್ಸು ಕೇವಲ ಒಂದು ಉಸಿರಿನ ತಂಗಾಳಿಯಷ್ಟೇ ವೇಗವಾಗಿ ಮರೆಯಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ, ಆ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಭಾವನೆಗಳ ಮುತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತುಂಗಕ್ಕೆ ಏರುವ ಅನುಭವಗಳ ಶಿಖರವೇ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಅಳತೆಗೋಲು. ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವ ಆಯಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕವಲ್ಲ; ಅದು ಚೈತ್ರಮಾಸದ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ ಅನುಭವಗಳ ಅದ್ಭುತ ಮೊತ್ತ.  ಬಾಲ್ಯದ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಮುಗ್ಧತೆ  ನಾವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ವರ್ಷಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಬದುಕು ಅಡಗಿರುವುದು ಬಾಲ್ಯದ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ಆನಂದದಲ್ಲಿ. ತಾಯಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದಾಗ ಸಿಗುವ ಆಕಾಶದಂತಹ ನೆಮ್ಮದಿ, ಮಳೆಯ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಮೂಡುವ ರೋಮಾಂಚನ ಕೇವಲ ಅನುಭವದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಅಬ್ರಹಾಂ ಲಿಂಕನ್ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದರು: “ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ವರ್ಷಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಹೇಗೆ ಬದುಕಿದಿರಿ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ.”ಬೆಳಗಿನ ಮುಂಜಾನೆ ತಂಪಾದ ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಬರಿಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ಸಿಗುವ ಸ್ಪರ್ಶದ ಸುಖ, ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಗುವಿನಂತೆ ನಗುವ ಕ್ಷಣಗಳು ಬದುಕಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕೇವಲ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಬದುಕುವ ಬದಲು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಣ್ಣ ಅನುಭವವನ್ನೂ ಆನಂದಿಸುವುದೇ ಜೀವಂತಿಕೆಯ ಸಂಕೇತ. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ನೀರಸ ಆಯಸ್ಸಿಗಿಂತ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಅನುಭವ ನಮ್ಮ ಚೇತನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಸವಿಯುವ ಒಳಗಣ್ಣು ನಮಗಿರಬೇಕು. ಸೋಲು ಮತ್ತು ಗೆಲುವಿನ ಸಮಚಿತ್ತ  ಜೀವನ ಎಂಬ ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿ ತರಂಗಗಳಂತೆ ಏಳುಬೀಳುಗಳು ಸಹಜ. ವ್ಯಾಪಾರದಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲೋ ಸೋತಾಗ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಆಯಸ್ಸು ವ್ಯರ್ಥವಾಯಿತೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ಸೋಲು ನೀಡುವ ಪಾಠ ಜಗತ್ತಿನ ಯಾವುದೇ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೂ ಕಲಿಸಲಾರದು. ಹೆನ್ರಿ ಡೇವಿಡ್ ಥೋರೋ ನುಡಿದಂತೆ: “ಬದುಕಿನ ಸಂಪತ್ತು ಎಂದರೆ ನೀವು ಕರಗಿಸಿದ ಸಮಯವಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ.” ಒಬ್ಬ ಕೃಷಿಕ ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆ ಒಣಗಿದಾಗ ಧೃತಿಗೆಡದೆ, ಮುಂದಿನ ಮಳೆಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಸನು ಮಾಡುವ ದೃಢ ವಿಶ್ವಾಸದ ಅನುಭವವೇ ಆತನ ಶಕ್ತಿ. ದೈನಂದಿನ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಸವಾಲಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಸೋಲಿನ ಕಹಿಯನ್ನೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕು. ಬದುಕು ಕೇವಲ ಉಸಿರಾಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಚಂಡಮಾರುತ ಎದುರಿಸಿ ನಿಲ್ಲುವ ಹಡಗಿನ ಧೈರ್ಯ. ಅನುಭವಗಳ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಂದ ಚಿನ್ನವೇ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವತಾರೆಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಸಂಬಂಧಗಳ ಸಿಹಿ–ಕಹಿ  ನಾವು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳು ನೀಡುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವವೇ ಬದುಕಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವ. ಹೆಲೆನ್ ಕೆಲರ್ ಜಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಲಾಗದಿದ್ದರೂ ಹೇಳಿದ್ದರು: “ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಲಾಗದು, ಕೇವಲ ಹೃದಯದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು.”ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬ ಬಂದು ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ‘ನಾನಿದ್ದೇನೆ’ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಆ ಒಂದು ಸ್ಪರ್ಶ, ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯ ಮಮತೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಅನುಭವ. ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೌನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವಾಗ ಅವರ ಆಯಸ್ಸಿನ ಲೆಕ್ಕ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ; ಕೇವಲ ಅನುಭವಗಳ ಸಿಹಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಪರಮೋಚ್ಚ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಜೀವಾಳ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನೋದಯಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಕಾಡುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಓಡುವ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯ ಗೋಚರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಅಂತರಂಗ ಪ್ರಶಾಂತವಾಗುತ್ತದೆ. “ಪ್ರಕೃತಿಯೇ ಪರಮ ಗುರು, ಅದರ ಮೌನದಲ್ಲೇ ಬದುಕಿನ ರಹಸ್ಯ ಅಡಗಿದೆ” ಎಂಬ ಹಿರಿಯರ ನಾಣ್ಣುಡಿಯಂತೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಅನುಭವ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಒಂದು ಸಂಜೆ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆಕಾಶವು ಕೆಂದಾವರೆಯಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು, ಕಾಡಿನ ಕೋಗಿಲೆಯ ಗಾನವನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು ಬದುಕಿನ ಪರಮ ಸುಖ. ದಿನದ ಆಯಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಆ ಸಂಜೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಮುದ್ರೆ ಒತ್ತುತ್ತದೆ. ದುಡಿಮೆಯ ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ನಗುವ ಹೂವನ್ನು ಸವಿಯುವ ಅನುಭವವೇ ಬದುಕಿನ ಸಂಜೀವಿನಿ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಣುವು ನಮಗೆ ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಮೂಕವಾಗಿಯೇ ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲೆಯ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲತೆಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಿಗುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅನುಭವಗಳು. ಕೇವಲ ಅನ್ನ ತಿಂದು ಬದುಕುವುದು ಮೃಗಸಮಾನ. ಆದರೆ ಕಲೆಯ ಆಸ್ವಾದನೆ ನಮ್ಮನ್ನು ದೇವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತದೆ. “ಕಲೆಯಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯ ಕೊಂಬಿಲ್ಲದ ಪಶು ಇದ್ದಂತೆ” ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಅನ್ವರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನವಿಡೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ದಣಿದ ತಂದೆ, ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಹಳೆಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆಲಿಸುವಾಗ ಆತನ ಸಕಲ ಆಯಾಸವೂ ಮಂಜಿನಂತೆ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂಗೀತ ನೀಡುವ ಆನಂದದ ಅನುಭವ ಆತನ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಸೃಜನಶೀಲತೆಯು ನಮ್ಮ ಒಳಮನಸ್ಸನ್ನು ಬೆಳಗುವ ಜ್ಞಾನದ ಹಣತೆ. ಚಿತ್ರಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಕುಂಚದಿಂದ ಮೂಡಿಸುವ ಬಣ್ಣಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ ಕೇವಲ ಚಿತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಆತನ ಆತ್ಮದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಕಲೆಯ ಸೌರಭವು ಬದುಕಿನ ಒರಟುತನವನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸಿ ಬೆಣ್ಣೆಯಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಅಮೃತ ಧಾರೆ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕುವವನು ಬದುಕಿದ್ದೂ ಸತ್ತಂತೆ. ಆದರೆ ಇತರರಿಗಾಗಿ ಬದುಕುವವನು ಮರಣದ ನಂತರವೂ ಚಿರಂಜೀವಿಯಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ. “ಪರೋಪಕಾರವೇ ಪುಣ್ಯ, ಪರಪೀಡನೆಯೇ ಪಾಪ” ಎಂಬ ನಾಣ್ಣುಡಿಯೇ ಬದುಕಿನ ಪರಮ ಧ್ಯೇಯವಾಗಬೇಕು. ತ್ಯಾಗದ ಮೂಲಕ ಸಿಗುವ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಸಾಟಿಯೇ ಇಲ್ಲ.ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ ತನಗೆ ಬರುವ ಅಲ್ಪ ಆದಾಯದಲ್ಲೇ ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡಿಸಿ, ಆ ಮಗುವಿನ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯ ಬೆಳಕನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅನುಭವಿಸುವ ತೃಪ್ತಿ ಅಪಾರ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಅಪರಿಚಿತನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಆತನ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದಾಗ ಮೂಡುವ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ ಬದುಕಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾಧನೆ. ಆಯಸ್ಸಿನ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಮುಗಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳ ನೆನಪು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಹಸಿರಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇತರರ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಒರೆಸುವ ಕೈಗಳೇ ದೇವರ ಪವಿತ್ರ ರೂಪ. ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಅಮರ ಕಾವ್ಯ ಧಾರೆ “ಓ ದೇವರೆ, ನಿನ್ನೀ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮಾಯೆಯಲಿ,ಆಯಸ್ಸಿನ ಎಣಿಕೆಯಲಿ ಕರಗದಿರಲಿ ಮನವು.ಅನುಭವದ ಅಮೃತವನು ಜಿನುಗಿಸು ಒಡಲಲಿ,ಅದರಿಂದಲೇ ಸಾರ್ಥಕವಾಗಲಿ ಜನ್ಮವು!” ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಈ ಸಾಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮನುಷ್ಯನು ದೇವರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾ, “ಓ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ಕೇವಲ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾ ಆಯಸ್ಸನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವ ಮಾಯೆಗೆ ನನ್ನನ್ನು ತಳ್ಳಬೇಡ. ಬದಲಾಗಿ, ನನ್ನ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯ ಅನುಭವದ ಅಮೃತ ಧಾರೆಯನ್ನು ಜಿನುಗಿಸು. ಆ ಸತ್ತ್ವಭರಿತ ಅನುಭವಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ನನ್ನ ಈ ಮಾನವ ಜನ್ಮವು ಸಾರ್ಥಕತೆಯ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯ” ಎಂದು ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಬದುಕು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಉಸಿರಾಟದ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮವು ಸವಿಯುವ ರಸಾನುಭವಗಳ ಅದ್ಭುತ ಕಾವ್ಯ. ಜಯಶ್ರೀ. ಜೆ. ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ

ಸಮ್ಮಾನ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಶಶಿಕಾಂತ್‌ ಪಟ್ಟಣ ರಾಮದುರ್ಗ “ಮಹಾ ಮಾನವತಾವಾದಿ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ನವಿ ಪಿಳ್ಳೆ ಇವರಿಗೆ 2026 ರ ನೊಬೆಲ್   ಶಾಂತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ” *ಮಹಾ ಮಾನವತಾವಾದಿ ಭಾರತೀಯ ಮೂಲದ ನವಿ ಪಿಳ್ಳೆ ಇವರಿಗೆ 2026 ರ ನೊಬೆಲ್  ಶಾಂತಿ ಪುರಸ್ಕಾರ* ನವನೇತೆಮ್ “ನವಿ” ಪಿಳ್ಳೆ (Navanethem “Navi” Pillay) ಅವರು 85 ವರ್ಷದ  ಭಾರತೀಯ ತಮಿಳು ಮೂಲದ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೋರಾಟಗಾರ್ತಿ. ಇವರು ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾನೂನನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅಪಾರ ಕೊಡುಗೆಗಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿ 2026ರ ಸಾಲಿನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗೆ ಭಾಜನರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳ ಮುಖ್ಯ ವಿವರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ: ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆ • ಜನನ: 23 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1941 ರಂದು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಡರ್ಬನ್‌ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. • ತಂದೆ: ಇವರ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ ನಾಯ್ಡು (Narrainsamy Naidoo). ಇವರು ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಬಸ್ ಚಾಲಕರಾಗಿದ್ದರು. ಬಡತನದಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸಲಹಲು ಬಸ್ ಚಾಲನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.• ತಾಯಿ: ಇವರ ತಾಯಿಯ ಹೆಸರು ಶಾಂತಮ್ಮ ನಾಯ್ಡು (Santhama Naidoo). ಇವರು ಗೃಹಿಣಿಯಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಪತಿ ಗ್ಯಾಬಿ ಪಿಳ್ಳೆಒಬ್ಬ ಮಗ  ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದ ಇವರಿಗೆ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ.ಇವರ ಪೋಷಕರು ಭಾರತೀಯ ತಮಿಳು ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರು.• ಆರಂಭಿಕ ಹೋರಾಟ: ವರ್ಣಭೇದ ನೀತಿಯ (Apartheid) ಕಠಿಣ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಇವರು, ಜನಾಂಗೀಯ ತಾರತಮ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡರು. ಪ್ರಮುಖ ಹುದ್ದೆಗಳು ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆಗಳು • ಮೊದಲ ಬಿಳಿಯೇತರ ಮಹಿಳಾ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶೆ: 1994 ರಲ್ಲಿ ನೆಲ್ಸನ್ ಮಂಡೇಲಾ ಅವರು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದಾಗ, ನವಿ ಪಿಳ್ಳೆ ಅವರನ್ನು ದೇಶದ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಮೂಲಕ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತಲುಪಿದ ಮೊದಲ ಬಿಳಿಯೇತರ ಮಹಿಳೆ ಎಂಬ ಇತಿಹಾಸ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.• ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೈಕಮಿಷನರ್: ಇವರು 2008 ರಿಂದ 2014 ರವರೆಗೆ ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ (UN) ಮಾನವ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೈಕಮಿಷನರ್ ಆಗಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.• ರುವಾಂಡಾ ನರಮೇಧ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿ: ರುವಾಂಡಾ ನರಮೇಧದ ಆರೋಪಿಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯ (ICTR) ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಾಚಾರವನ್ನು ನರಮೇಧದ ಒಂದು ಕ್ರೂರ ಅಂಗ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಇವರು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದರು.• ಪ್ರಸ್ತುತ ಜವಾಬ್ದಾರಿ: ಸದ್ಯ ಇವರು ಮ್ಯಾನ್ಮಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರೋಹಿಂಗ್ಯಾ ನರಮೇಧದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ (ICJ) ತದರ್ಥ (Ad hoc) ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 2026ರ ನೊಬೆಲ್ ಶಾಂತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಯುದ್ಧ ಅಪರಾಧಗಳು, ಮಾನವೀಯತೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಅಪರಾಧಗಳು ಮತ್ತು ನರಮೇಧಗಳಿಗೆ ಕಾರಣರಾದವರನ್ನು ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಣೆಗಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಅವರು ನಡೆಸಿದ ನಿರಂತರ ಕಾನೂನು ಹೋರಾಟವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಓಸ್ಲೋದ ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ನೊಬೆಲ್ ಸಮಿತಿಯು ಈ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಅಲ್ಬೇನಿಯಾ ಮೂಲದ ಮದರ ಥೆರೇಸಾ ಅವರ ನಂತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ದಕ್ಕಿದ ನೊಬೆಲ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಇದಾಗಿದೆ.ನೂರು ವರುಷ ಬಾಳಲಿ ನವಿ ಪಿಳ್ಳೆ ಡಾ ಶಶಿಕಾಂತ ಪಟ್ಟಣ ರಾಮದುರ್ಗ ಪುಣೆ

ವ್ಯಕ್ತಿ ಸಂಗಾತಿ ಗೊರೂರು ಅನಂತರಾಜು “ಟೆಂಟ್ ಸಿನಿಮಾದಿಂದ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗಕ್ಕೆ ಆಟೋ ನಾಗರಾಜ್.” ಬಂಗಾರದ ಮನುಷ್ಯ ಚಿತ್ರದಿಂದ ಡಾ. ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲೇ ಜೀವಿಸಿ ವ್ಯವಸಾಯ ಮಾಡುವ ರೈತರಿಗೆ ರೋಲ್ ಮಾಡಲ್ ಆದರು. ಆಟೋರಾಜ ಸಿನಿಮಾದಿಂದ ಆಟೋ ಚಾಲಕರಿಗೆ ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್ ಆದವರು ಶಂಕರ್ ನಾಗ್. ನಾನೀಗ ಬರೆಯ ಹೊರಟಿದ್ದು ಆಟೋ ನಾಗರಾಜ್ ಕಥೆ. ಇವರು ಮೂಲತ; ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆ ಮಳವಳ್ಳಿ ತಾಲೂ ಕಿನ ಮೇಗಲಪುರದವರು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ. ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಘಟ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ ಫೇಲಾದವರು ಮುಂದೆ ಓದುವ ಆಸಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವರು. ಓದು ಬಿಟ್ಟು ಕೆಲಸ ಹುಡುಕುವರು. ಅಂತೆಯೇ ನಾಗರಾಜ್ ಹೆಚ್.ಐ,ಎಸ್, ಎಂಬ ಸಿನಿಮಾ ಟೆಂಟಿನÀಲ್ಲಿ ಟಿಕೇಟ್ ಹರಿದುಕೊಡುವ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಹಲಗೂರು ದೊಡ್ಡಿ ಮಂಡ್ಯ ಸುತ್ತುವ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಕಮ್ ಕ್ಲೀನರ್ ಆದರು. ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಟನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಸಿನಿಮಾ ಟೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಟಿಕೇಟ್ ಕೊಡುವಾಗಲೇ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ. ಬಸ್ ಟಿಕೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಡ್ರೆöÊವರ್‌ಗೆ ರೈಟ್ ಹೇಳಿ ನೈಟೆಲ್ಲಾ ನಟನೆಯ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಸಿನಿಮಾ ಗುಂಗಿನಲ್ಲೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆಟೋ ಸ್ಟಾö್ಯಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಟೋ ತೊಳೆಯುತ್ತಾ ಆಟೋ ಡ್ರೆöÊವರ್ ಆಗುತ್ತಾರೆ. ತುಮಕೂರು ಮಹಾದೇವಯ್ಯ ಆಟೋ ಖರೀದಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ರಿಕ್ಷಾ ಓಡಿಸಿದ್ರೂ ಚಿನ್ನಾ ರಿಚ್ ಆಗಿ ಸಾಕ್ತೀನಿ ನಿನ್ನಾ..ಎಂದು ಆಟೋ ಹಿಂದೆ ಬರೆಸಿ ಐದು ವರ್ಷ ಯಾವುದೇ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕದೇ ಆಟೋ ಓಡಿಸಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಿರಲು ಒಮ್ಮೆ ಇವರು ಕಂಠೀರವ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಬಾಡಿಗೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶೂಟಿಂಗ್ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ದೇಶಕರು ಓಂ ಸಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ಜನರನ್ನು ಹಿಂದೆ ಕಳಿಸಲು ಸಹಾಯಕರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಈ ತಳ್ಳಾಟದಲ್ಲಿ ನಾಗರಾಜ್ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದು ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವ ಮತ್ತೇ ಮೇಲೆದ್ದು ಇದೇ ಓಂ ಸಾಯಿ ಪ್ರಕಾಶ್ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಂತೆ ಆಟೋಗಳಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಪೋಸ್ಟರ್ ಅಂಟಿಸಿ ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸಿನಿಮಾ ರಂಗದ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿ ಪೋಷಕ ನಟರಾಗಿ ಅವಕಾಶ ಗಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ೨೦ ವರ್ಷಗಳ ಗತ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ೬೦ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ದರ್ಶನ್ ಅಭಿನಯದ ಸಾರಥಿ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ತೂಗುದೀಪ ದಿನಕರ್ ನಟನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ಹಾಡಿಗೆ ೪೦೦ ಆಟೋಗಳು ಬೇಕಾಗಿ ಇಷ್ಟೂ ಆಟೋ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡಿದ ಸಂಘಟಕರು ಈ ಆಟೋ ನಾಗರಾಜ್.ಈ ಪಾದ ಪುಣ್ಯಪಾದ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇವರದು ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಫಿಲಂ ಫೆಸ್ಟಿವೆಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಪಾದ ಪುಣ್ಯಪಾದ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಲ್ ಆಫ್ ಮೈಸೂರು ಶಾಪಿಂಗ್ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್ನ ಐನಾಕ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಇತ್ತು. ಇದೊಂದು ಆನೆಕಾಲು ರೋಗಿಯ ಕಥೆ. ಈ ಸಿನಿಮಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಿಗೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ರೋಗ ಬಂದಾಗ ರೋಗಕ್ಕಿಂತ ಮಾನಸಿಕ ಯಾತನೆಯೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅಂತಹ ವೇಳೆ ಎದೆಗುಂದದೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಎದುರಿಸಬೇಕೆಂಬ ಸಂದೇಶ ನೀಡುವ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕ ಸಿದ್ಧು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ. ಇವರ ನಿರ್ದೇಶನದ ದಾರಿ ಯಾವುದಯ್ಯ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಸಿನಿಮಾಕ್ಕೆ ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಷ್ಟಿçÃಯ, ಅಂತಾರಾಷ್ಟಿçÃಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿವೆ. ಸಿದ್ದು ಈ ಮೊದಲೇ ನನಗೆ ಪರಿಚಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಇವರ ಕರೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅಂದು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಮಾರನೇ ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯೇ ಆಟೋ ನಾಗರಾಜು ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಹೇಳಿ ಖುಷಿ ಹಂಚಿಕೊAಡಿದ್ದರು. ಇವರ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರದ ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದೆ. ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ಪದದ ಅರ್ಥ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವವ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರ ಮನದ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವ ಎಂದರ್ಥ. ಮೊಬೈಲ್ ಪೋನ್ ದುರುಪಯೋಗದ ದುರಂತ ಕಥೆ ಹೇಳುವ ಈ ಸಿನಿಮಾದ ನಿರ್ದೇಶಕರು ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಕಪನಿಪಾಳ್ಯ. ಇವರು ಈ ಮೊದಲು ಕೃಷ್ಣ ಲೀಲಾ, ಅಮ್ಮ ಐ ಲವ್ ಯು, ಶಿವಾಜಿನಗರ, ತಾಯಿಗೆ ತಕ್ಕ ಮಗ ಇರುವುದೆಲ್ಲವ ಬಿಟ್ಟು, ಕಾಟೇರ ರಾರ‍್ಟ್ ದೃಶ್ಯ, ರಸ್ತುಂ ಮೊದಲಾದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪೋಷಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರಾಯದರ‍್ಗಿ, ಗುಡ್ಡದ ಭೂತ, ವಿಚಾರಣೆ, ಬಸ್ ಕಂಡಕ್ಟರ್ ಮೈಸೂರ್ ಡಾನ್ ಇವು ಇವರ ಮುಂಬರುವ ಚಿತ್ರಗಳು. ಚಿತ್ರರಂಗದಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಟನಾಗಿ ಗರ‍್ತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ನಾಗರಾಜ್ ಮುಂದೆ ಆಟೋ ಪದವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಇದು ಬದುಕಿನ ಪಾಠ. ಗೊರೂರು ಅನಂತರಾಜು, ಹಾಸನ.ಮೊ: ೯೪೪೯೪೬೨೮೭೯.ವಿಳಾಸ: ಹುಣಸಿನಕೆರೆ ಬಡಾವಣೆ, ೨೯ನೇ ವಾರ್ಡ್, ೩ನೇ ಕ್ರಾಸ್, ಹಾಸನ-೫೭೩೨೦೧.

ಜನಪದ ಸಂಗಾತಿ ದಯಾನಂದ ಪಾಟೀಲ “ಪಿ.ಡಿ.ವಾಲೀಕಾರಯವರ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಒಂದು ಅವಲೋಕನ.” ಬಾಗಲಕೋಟ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಜನಪದ ತಜ್ಞರು ಸಾಹಿತಿಗಳು ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಅಪಾರವಾದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜನಪದಕ್ಕೆ ವಿಶೇಪವಾದ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿದೆ.ವಾಲೀಕಾರಯವರು ರಚನೆ ಮಾಡಿರುವ ಜನಪದ ಹಾಡುಗಳ ಒಂದು ಝಲಕ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ..ಆದಿ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕಂಬಳಿಹಾಲು ಮತದ ಧರಮಕ ಬತ್ತ ಕಂಬಳಿ ಶಿಷ್ಯಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿತ ಕ೦ಬಳಿ ಜಗದ ಗುರುವ ಮಡ್ಡಿಸಿದ್ಯಾಗ ಹೊರುವ ಕಂಬಳಿ ಮಳಿ ರಾಜ ಬಂದಾಗ ಬೆಚ್ಚಾತ ಕಂಬಳಿ ತಲಿ ಮ್ಯಾಲ ಸುತ್ತುವ ಪಾವ ಡಾತ ಕಂಬಳಿ…ಮಳೆರಾಜ ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಜೀವರಾಶಿಗಳು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ ನೀ ಧರೆಗೆ ಬಾ ಅಂತ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕುರುಬರು ಕಂಬಳಿಬೀಸಿದರೆ ಮಳೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಎ೦ದು ಹಿರಿಯರು ಕ್ಷೇತ್ರ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಬೆಳೆಗಾಗಿ ನಾನೆದ್ದು /ಯಾರಾರ ನೆನೆಯಲಿ /ಎಳ್ಳು ಜೀರಿಗಿ ನೆನೆಯೊಳೆ “ಭೂಮಿತಾಯಿಎದ್ದೊಂದು ಗಳಿಗಿ ನೆನದೋ ಣೊ”ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ದೇವರು ಸಕಲ ಚರಾಚರ ಜೀವ ರಾಶಿ ಬದುಕುವುದು ಈ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಇರುವ 84 ಲಕ್ಷ ಜೀವರಾಶಿ ಇದೆ ಈ ಭೂಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿವೆ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವರಾಶಿಗೆ ಭೂಮಿ ತಾಯಿ ಅನ್ನ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ..ಬೆಳ್ಳನೆ ಬೆಳಗಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಮೂಡಲ ಗೈದು ಒಳ್ಳೊಳ್ಳೆ ಮೀನು ಗರಿ ಗಟ್ಟಿ ಆಡ್ಯಾವೋಗರತಿ ಗಂಗಮ್ಮನ ಉಡಿಯಾಗೆ/ಒಕ್ಕಲಿಗನಿಗೆ ನೀರು ಬರಿಯ ನೀರಲ್ಲ ಗರತಿ ಗಂಗವ್ವ ನಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಈಕೆಯ ಉಡಿಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಆಡುವುದೆಂದು ಜನಪದರು ಬಣ್ಣಿಸಿರುವುದು ನೈಜವಾಗಿದೆ ಬೆಳಗು ಕೂಡ ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಬೆಳಕಲ್ಲ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು..ಯೋಗವನು ಮನ ಮುಟ್ಟಿ ? ಭೋಗವನು ತೊರೆದಿಹರೆ |ಮಾಗಿಯಾ ಮಳೆಯ ಸುರಿದ೦ತೆ ಆ…. ಯೋಗ ಸಾಗುತ್ತ ಲಿಹುದು ಸರ್ವಜ್ಞIIಯೋಗಿಯ ದೇಹದ ಬೋಗಗಳೆನ್ನೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಯೋಗ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸು ಲೀನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಗಿಯ ದಿವಸಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಾದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಬೆಳೆಗೆ ಹಿತಕರವಾಗುವುದು ಅದರ೦ತೆಯೇ ಬೆಳೆಯುವ ಬೆಳೆಗೆ ಮಳೆ ನೀರು ಹನಿ ಹನಿಯಾಗಿ ದೊರಕಿದಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರುವ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಯೋಗಿಯ ಸಾಧನೆ…ಹಾಕಪ್ಪ ಅಗಳಿ ಹಾಕಪ್ಪ /ಜೋಕಪ್ಪ ಹಾಕಿದ ಅಗಳಿ ಹಿರಿಯಪ್ಪ / ನನ ಕೊಮರ”ಯಾಕೋ ಕೊಮರಾಮ ನೋ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಬೆಣ್ಲಿಲ್ಲ ಮೇಲೆ ಮಾಣಿಕದ ಹರಳಿಲ್ಲ / ಈ ಊರ ಓಣ್ಯಾಗ ನಿನ್ನ ಸುಳಿವಿಲ್ಲIIಡಾ.ಬೆಟಗೇರಿ ಕೃಷ್ಣ ಶರ್ಮ ಇವರು ಜೋಕುಮಾರ ಪದದ ಅರ್ಥ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜೋಕುಮಾರ – ಪದದ ಅಪಭ್ರ೦ಶ ಯೋಗ ಕುಮಾರ ಇದು ಸೋಮಾರಿ ಪಿ೦ಡ ಪೋಲಿ ಪೋಕರಿಸೋ ಮಾರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಎತ್ತರಿಸಿ ಗಾಳಿ |ಬೀಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ | ಮಳೆ ಎಂದ ಸರ್ವಜ್ಞ |ಶ್ರೀ ಮಳಿಯಪಯ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ರೈತರು ಮಳೆ ಕೇಳಿಕೆ ಕೈತೆ ಆಗ ಮಳಿಯಪಯ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ತಡಿಹಾಕುನ 3 ದಿನಕ್ಕೆ ಬರತನ ಅಂತೆ ಹೇಳಿದಾರ೦ತಾ 3 ದಿನಕ್ಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಳೆ ಆತು ಅಂತ ಹಿರಿಯರ ಹೇಳತಾರ..ಅಂದು ರೊಕ್ಕ ಕಡಿಮೆ ಇತ್ತು ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚ ಇತ್ತು.ಇಂದು ರೊಕ್ಕ ಹೆಚ್ಚಾ ಗೈತಿ ಗೌರವ ಕಡಿಮೆ ಆಗೈತಿ..ದೂರದಶ೯ನಮಕ್ಕಳ ಜಾನಪದ ಎಷ್ಟೆಂದು ಸುಂದರ ಇತ್ತು ಅದೆನ್ನೆಲ್ಲ ಕಸಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಯೇ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮಳೆ ಆಚರಣೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತಿಲ್ಲ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದೆ.ಬಬಲಾದಿ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪಯ್ಯಾನವರು ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.ಸಾಹಿತಿ ಜನಪದ ವಿದ್ವಾಂಸರಾದ ಪಿ.ಡಿ.ವಾಲೀಕಾರ ಯವರು ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಅವರಿಗೆ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ … ದಯಾನಂದ ಪಾಟೀಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಭಾರತೀಯ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ  ಬಳಗ ಮಹಾರಾಷ್ಟ..

ಪದವಿ ಸಂಗಾತಿ ಡಾ.ಶಶಿಕಾಂತ್‌ ಪಟ್ಟಣ ರಾಮದುರ್ಗ “ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಸಾಹಿತಿಗಳು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಲಿ” ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಜಾನಪದವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮತ್ತು ಉತ್ತೇಜಿಸಲು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾಯತ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರಧಾನ ಕಛೇರಿಯು ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಧಾನಿಯಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದೆ. ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಹಿನ್ನೆಲೆ• ಸ್ಥಾಪನೆ: ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯು ೧೯೧೫ರ ಮೇ ೫ ರಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಪರಿಷನ್ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. • ಮೂಲ ಹೆಸರು: ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ‘ಕರ್ನಾಟಕ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ೧೯೩೫ರಲ್ಲಿ (ಬಳ್ಳಾರಿ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ) ಇದರ ಹೆಸರನ್ನು ‘ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು’ ಎಂದು ಮರುನಾಮಕರಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು. • ಸಂಸ್ಥಾಪಕರು: ಮೈಸೂರಿನ ಅರಸರಾಗಿದ್ದ ನಾಲ್ವಡಿ ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಒಡೆಯರ್ ಅವರು ಪರಿಷತ್ತಿನ ಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಇವರೊಂದಿಗೆ ಸರ್ ಎಂ. ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ಮತ್ತು ಸರ್ ಮಿರ್ಜಾ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಅವರಂತಹ ಮಹನೀಯರ ಸಹಕಾರ ಮತ್ತು ಹೆಚ್.ವಿ. ನಂಜುಂಡಯ್ಯ (ಮೊದಲ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು) ಅವರ ಶ್ರಮದಿಂದಾಗಿ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಇಂತಹ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಹಿತಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿವಾದ ಅವ್ಯವಹಾರ ಬ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಅನೇಕ ಕೆಟ್ಟ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿದೆ.ಹಿಂದಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ಶ್ರೀ ಮಹೇಶ್ ಜೋಶಿ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದರ್ಪ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬಾಡಿ ನಲ್ಲಿ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿ ಶತಮಾನದ  ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಕಳಂಕವನ್ನು ತಂದರು. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘಟನೆ ನಾಡು ನುಡಿ ಭಾಷೆ ನೆಲ ಜಲಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇರುವ ಸಾಹಿತಿಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿವೃತ್ತ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಪದವಿಯ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟುಕುರ್ಚಿ ಪಡೆಯಲು ಹೊಂಚು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಕಾರಣ ಇದು ಸಾಹಿತಿಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಸ್ಥೆ ಇಲ್ಲಿ ರಾಜಕಾರಣ ಜಾತಿ ಧರ್ಮಗಳ ಲಾಬಿ ಮಾಡದೆಕರ್ನಾಟಕದ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನುಕಾಪಾಡುವ ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಅಧ್ಯಕ್ಷರನ್ನಾಗಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಕೋರಲಾಗಿದೆ. *ಡಾ ಶಶಿಕಾಂತ ಪಟ್ಟಣ 9552002338 ರಾಮದುರ್ಗ ಬೆಳಗಾವಿ ಜಿಲ್ಲೆ*

ಗಾಂಧಿ ಸಂಗಾತಿ ವೀಣಾ ಹೇಮಂತ್ ಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್  “ಗಾಂಧೀಜಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಗೌರವದ ಪಾಠ” ಲಂಡನ್ ನಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಕಾನೂನು( ಬ್ಯಾರಿಸ್ಟರ್ ) ಪದವಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯ. ಅವರಿಗೆ ಪಠ್ಯ ವಿಷಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಪೀಟರ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಗಾಂಧಿ ಎಂದರೆ ಕೊಂಚ ಅಸೂಯೆ ಸಿಟ್ಟು… ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ ಗಾಂಧಿ ಎಂದಿಗೂ ತಮ್ಮ ಆತ್ಯಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಆಗಾಗ ವಾದಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು.  ಒಂದು ದಿನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿಶಾಲವಾದ ಊಟದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್ ಆಹಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ತಮ್ಮ ಊಟದ ಟ್ರೇಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತರು. ಇದು ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕೆಣಕುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ “ಮಿಸ್ಟರ್ ಗಾಂಧಿ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ವೇ! ಒಂದು ಹಂದಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಎಂದೂ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಕಿಚಾಯಿಸಿದರು.  ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವಾಗಿ ಗಾಂಧಿ “ಡೋಂಟ್ ವರಿ  ಪ್ರೊಫೆಸರ್…ನಾನು ಹಾರಿ ಹೋಗುವೆ ” ಎಂದು ಹೇಳಿಕೂಡಲೇ ಪಕ್ಕದ ಮತ್ತೊಂದು ಟೇಬಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತರು    ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಉತ್ತರ  ಪೀಟರ್ಸ್ ಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪವನ್ನು ತರಿಸಿತು. ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ನಪಾಸು ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಸೇಡು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಪೀಟರ್ ಯೋಜಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿ ಅತ್ಯಂತ ಚಾಣಾಕ್ಷತನದಿಂದ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದರು.ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪೀಟರಗೆ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಏನು ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ  ನಂತರ ನಡೆದ ಮೌಖಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ಟರ್ ಪೀಟರ್ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಕುರಿತು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಹೀಗಿತ್ತು… “ಮಿಸ್ಟರ್ ಗಾಂಧಿ, ನೀವು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣ ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಜಾಣ್ಮೆ ಇದ್ದರೆ ನೀವು ಯಾವುದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡಿದ ಗಾಂಧಿ ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹಣ ತುಂಬಿದ ಬ್ಯಾಗನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.  ಆಗ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡೆ ನೀನು ಎಂಬಂತೆ ಮಿಸ್ಟರ್ ಪೀಟರ್ ನಗುತ್ತಾ “ನಾನಾಗಿದ್ದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಜಾಣ್ಮೆಯ ಬ್ಯಾಗ್ ಅನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ…. ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಬಾಯ್ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿದರು.  ಪೀಟರ್ಸ್ ನ ಕುಹಕವು ಗಾಂಧಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ತಡ ಮಾಡದೆ ಅವರು ಪೀಟರ್ಸ್ ಗೆ” ಹೌದು ಸರ್… ಯಾರ್ಯಾರಿಗೆ ಯಾವುದರ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅವರು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈಗ ನೋಡಿ! ನನಗೆ ಹಣದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹಣವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ  ಮತ್ತು ನಿಮಗೆ ಜಾಣ್ಮೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ,ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಚಿಸುತ್ತೀರಿ  ಎಂದು ಮರುತ್ತರ ನೀಡಿದರು.ಮೊದಲೇ ಕೆಂಪಗಿನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಮಿಸ್ಟರ್ ಪೀಟರ್ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಂಪಗಾದರೂ ಕೂಡ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು…. ಅಲ್ಲದೆ ಮುಂದೆಂದೂ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ವಿನಾಕಾರಣ ಕೆಣಕುವ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.  ನೋಡಿದಿರಾ ಸ್ನೇಹಿತರೆ? ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ನಾವು ಇಂತಹ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ತಮ್ಮ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು, ಮೇಲರಿಮೆಯನ್ನು, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ಕಾಣುವ ಜನ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಜಾಣರಿರಬಹುದು, ಶ್ರೀಮಂತರಿರಬಹುದು, ಮೇಲರಿಮೆ ಉಳ್ಳವರೂ ಇರಬಹುದು… ಆದರೆ ಬೇರೊಬ್ಬರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ, ಕಡೆಗಣಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲ.ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿಯಾದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬೇರೆಯವರು ತನ್ನನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಲು ಅಣಕಿಸಲು, ಅವಮಾನಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರು ತಮ್ಮನ್ನು  ಹೀಗಳೆದರೆ ಅವರು ತಕ್ಕ ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಮೇಲಿನ ಕಥೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.  ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹ ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ನಮಗಿಂತ ಹಿರಿಯರು ಎಂದು ನಾವಂದುಕೊಂಡವರು ಮತ್ತು ನಾವು ಗೌರವಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಗೆಳೆದಾಗಲೂ ಕೂಡ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಿಮಾನವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಅವರು ಮಾಡುವ ಅವಮಾನವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ… ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಅವರ ಮೇಲರಿಮೆಯಂತೂ ಖಂಡಿತ ಅಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಅವರ ವಯೋ ಸಹಜ ಹಿರಿಮೆಯ ಕಾರಣ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಅವರ ಹೀಗಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ…. ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅವರು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡರೆ ಸರಿ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತಮ್ಮ ಗೌರವವನ್ನು ತಾವೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಿಜವಲ್ಲವೇ ಸ್ನೇಹಿತರೆ? ವೀಣಾ ಹೇಮಂತ್ ಗೌಡ ಪಾಟೀಲ್ 

ಬದುಕಿನ ಸಂಗಾತಿ ಜಯಶ್ರೀ. ಜೆ. ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ   “ಪರರ ಗೆಲುವಿನಲಿ ಪರಮಾನಂದ: ಅಲ್ಪ ತೃಪ್ತಿಯ ಮಹದಾನಂದ”  ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿ ಕಣದಲ್ಲೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸೌಂದರ್ಯವಿದೆ. ಆಕಾಶದ ಅನಂತತೆಯಲ್ಲಿ ಮಿನುಗುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವೋ, ಅನಾಮಧೇಯವಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅರಳುವ ಪುಟ್ಟ ಕಾಡುಪುಷ್ಪವೂ ಅಷ್ಟೇ ಮನೋಹರ. ಬದುಕಿನ ಯಶಸ್ಸು ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಿಂಹಾಸನವಲ್ಲ; ಅದು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಂತಸವನ್ನು ಕಾಣುವ ದಿವ್ಯ ಚೇತನ. ನಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸು ಎಷ್ಟೇ ಕಿರಿದಾಗಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ಪರರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತ ಕಂಠದಿಂದ ಶ್ಲಾಘಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಸುಖ, ಪರಮಾನಂದ.ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಥೆಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಲೇಖಕ ಆಸ್ಕರ್ ವೈಲ್ಡ್ ಅವರ ‘ಹ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಿನ್ಸ್’ (ಸುಖಿ ರಾಜ) ಎಂಬ ಕಥೆಯು ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಆನಂದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ನಿದರ್ಶನ. ನಗರದ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪಕಳೆಗಳು ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಗೊಂಡ ‘ಸುಖಿ ರಾಜನ’ ಭವ್ಯ ಪ್ರತಿಮೆಯೊಂದಿತ್ತು. ಒಂದು ದಿನ, ಚಳಿಗಾಲದ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಕೋಗಿಲೆಯೊಂದು (Swallow) ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಪಾದದ ಬಳಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಿತು. ರಾಜನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಹಕ್ಕಿ ಕಾರಣ ಕೇಳಿತು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದ, “ನಾನು ಬದುಕಿದ್ದಾಗ ಅರಮನೆಯ ಸುಖದಲ್ಲಿದ್ದೆ, ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣೀರು ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈಗ ಈ ಎತ್ತರದಿಂದ ಜನರ ಹಸಿವು, ಬಡತನ ಮತ್ತು ನೋವನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಹೃದಯ ಕರಗುತ್ತಿದೆ.” ರಾಜನ ವಿನಂತಿಯ ಮೇರೆಗೆ, ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯು ತನ್ನ ವಲಸೆಯನ್ನು ಮುಂದೂಡಿ, ರಾಜನ ಕತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಂಪು ರತ್ನವನ್ನು ಬಡ ಹೊಲಿಗೆಗಾರ್ತಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿತು. ರಾಜನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನೀಲಮಣಿಗಳನ್ನು ಹಸಿದ ಬರಹಗಾರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳಿಗೆ ನೀಡಿತು. ಕೊನೆಗೆ ರಾಜನ ದೇಹದ ಮೇಲಿದ್ದ ಚಿನ್ನದ ಒಡವೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಿತ್ತು ಬಡ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಂಚಿತು. ತಾನು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿಹೋಗುವ ಅವಕಾಶವಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ರಾಜನನ್ನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬಿಡಲಾರದೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ ಚಳಿಗಾಲದ ತೀವ್ರತೆಗೆ ಅಲ್ಲೇ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತು. ಆದರೆ ಸಾಯುವ ಮುನ್ನ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ತಂದ ಪರಮಾನಂದ ಅದರದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಥೆಯು ನಮಗೆ ಕಲಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಸ್ವಂತ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತು ಪರರ ಉದ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣುವುದೇ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಯಶಸ್ಸು.ಪರರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ವಂತ ಅಲ್ಪ ಸಾಧನೆಯನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಒಂದು ದಿವ್ಯ ಕಲೆ. ಈ ತತ್ವವನ್ನು ಸಾಧಕರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಆರು ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಬಹುದು:ಕಚೇರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ಯಶಸ್ಸುಹೆನ್ರಿ ಫೋರ್ಡ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುವುದು ಒಂದು ಆರಂಭ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುವುದು ಪ್ರಗತಿ, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಯಶಸ್ಸು.” ಕಚೇರಿಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗೆ ಉನ್ನತ ಪ್ರಮೋಷನ್ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಈರ್ಷ್ಯೆ ಪಡದೆ ಅವರನ್ನು ಮನಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅಭಿನಂದಿಸುವುದು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ ಸಂಕೇತ. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ದೋಣಿಯ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು, ಅವರ ಗೆಲುವು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಗೆಲುವು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ನಿತ್ಯಜೀವನದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಟೇಬಲ್‌ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುವ ಗುಣ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಹಗೆತನವನ್ನು ಅಳಿಸಿ, ಸ್ನೇಹದ ಹೊಸ ಪರ್ವವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದ ಸ್ಪೂರ್ತಿಅಮೆರಿಕಾದ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಥಿಯೋಡರ್ ರೂಸ್ವೆಲ್ಟ್ ಅವರ ಸುಂದರ ನುಡಿಯಿದೆ: “ಹೋಲಿಕೆಯು ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕರಗಿಸುವ ಕಳ್ಳ.” ಕ್ರೀಡಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ತೃತೀಯ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರೂ, ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದ ಗೆಳೆಯನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈಹಾಕಿ ‘ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಓಡಿದೆ ಗೆಳೆಯಾ!’ ಎಂದು ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಅಸಲಿ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಫೂರ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಾವು ಸಾಧಿಸಿದ್ದನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾ, ನಮಗಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿದವನ ಕಾಲಿಗೆ ಶರಣಾಗುವುದು ದೌರ್ಬಲ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ವಿಶಾಲ ಹೃದಯದ ಲಕ್ಷಣ. ಬದುಕಿನ ಓಟದಲ್ಲೂ ಪರರ ವೇಗವನ್ನು ನೋಡಿ ಕರಗದೆ, ನಮ್ಮ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೇ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು.ಕಲಾ ಪ್ರಪಂಚದ ರಂಗುಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಮಹಾನ್ ನಾಯಕ ವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, “ನಾವು ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಕೊಡುವುದರಿಂದ ಬದುಕನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುತ್ತೇವೆ.” ಕಲಾ ಪ್ರದರ್ಶನವೊಂದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ರಕಲೆಗಿಂತ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ವರ್ಣಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಶಂಸೆ ದೊರೆತಾಗ, ಆ ಕಲೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುವುದು ಸಹೃದಯತೆ. ಕಲೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಪರರ ಕುಂಚದಿಂದ ಮೂಡಿದ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಂಬಿಕೊಂಡು ‘ಆಹಾ! ಏನು ಕಲ್ಪನೆ’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸುವಾಗ ನಮ್ಮ ಒಳಗಣ್ಣು ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೈನಂದಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಲೆಯ ಮುಖೇನ ಅಸೂಯೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಸೌಂದರ್ಯದ ಆರಾಧಕರಾಗುವುದು ನಿಜವಾದ ಯೋಗಕ್ಷೇಮ. ಕೃಷಿಕನ ಉದಾರತೆವಿಜ್ಞಾನಿ ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಐನ್ಸ್ಟೈನ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುವಂತೆ, “ಪರರಿಗಾಗಿ ಜೀವಿಸುವ ಬದುಕೇ ಅತ್ಯಂತ ಸಾರ್ಥಕವಾದದ್ದು.” ಹಳ್ಳಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಜಮೀನಿನ ರೈತ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಸಲು ತೆಗೆದು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಾಗ, ತನ್ನ ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಇಳುವರಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ ಆತನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸಿಹಿ ಹಂಚುವ ರೈತನಲ್ಲಿ ದೈವತ್ವವಿರುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿತಾಯಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ತರಹದ ಫಲ ನೀಡಲಾರಳು, ಆದರೆ ಶ್ರಮಪಟ್ಟವನಿಗೆ ಒಲಿದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದೊಡ್ಡತನ. ದೈನಂದಿನ ಕೃಷಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಹರಸುವ ಆಶೀರ್ವಾದದ ಮಾತುಗಳು ಇಡೀ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸುವಾಸನೆಯನ್ನು ಹರಡುತ್ತವೆ.ಉದ್ಯಮ ರಂಗದ ಮೈತ್ರಿಅಂಧ ಹಾಗೂ ಕಿವುಡ ಸಾಧಕಿ ಹೆಲೆನ್ ಕೆಲರ್ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಿದ ಸತ್ಯವಿದು: “ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಾವು ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು; ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾವು ತುಂಬಾ ಸಾಧಿಸಬಹುದು.” ಹೊಸದಾಗಿ ಉದ್ಯಮ ಆರಂಭಿಸಿದ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸಣ್ಣ ಅಂಗಡಿಯ ಆದಾಯದಲ್ಲೇ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ದೊಡ್ಡ ಮಾಲ್ ತೆರೆದ ಉದ್ಯಮಿಯ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಂಡು ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆಯುವುದು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ ಲಕ್ಷಣ. ಅವರ ವ್ಯಾಪಾರ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯಬೇಕೇ ಹೊರತು, ದ್ವೇಷ ಸಾಧಿಸಬಾರದು. ನಿತ್ಯದ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ಪರರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಹೊಸ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ಬಾಗಿಲುಗಳು ತೆರೆಯುತ್ತವೆ. ಕುಟುಂಬದ ಸಂಭ್ರಮಮಹಾನ್ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಅರಿಸ್ಟಾಟಲ್ ಹೇಳುವಂತೆ, “ಅಸೂಯೆ ಎನ್ನುವುದು ಆತ್ಮದ ಒಂದು ರೋಗ.” ಒಂದು ಜಂಟಿ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಉದ್ಯೋಗ ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಇಡೀ ಕುಟುಂಬೇ ಹಬ್ಬದಂತೆ ಆಚರಿಸುವುದು ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೆಮ್ಮೆ. ನಮ್ಮ ಮಗುವಿಗೆ ಸಾಧಾರಣ ಕೆಲಸವಿದ್ದರೂ, ಅಣ್ಣನ ಮಗನ ಉನ್ನತಿಯನ್ನು ತನ್ನದೇ ಜಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ತಾಯಿಯ ಹೃದಯವೇ ಸ್ವರ್ಗ. ದಿನನಿತ್ಯದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೋದರರ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಕಣ್ಣುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರೀತಿ, ಮನೆಯ ನಂದಾದೀಪವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆರದಂತೆ ಕಾಯುತ್ತದೆ.“ನನಗಿಂತ ಆಶಾವಾದಿಯಾದ ಧನಿಕನಂತೆ ನಾನಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾ,ಆತನ ರಂಗು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗವನ್ನು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾ,ಈತನ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಆತನ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ತವಕಿಸುತ್ತಾ,ನನ್ನದೇ ಆದ ಆನಂದಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಲ್ಪ ತೃಪ್ತಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ;ಆದರೆ, ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ನಾನೇ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ,ಅಕಸ್ಮಾತ್ತಾಗಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಾಯಿತು, ಆಗ ತಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ,(ಕತ್ತಲೆಯ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮುಂಜಾವಿನ ಸೂರ್ಯನತ್ತ ಹಾರುವ ಭರದ್ವಾಜ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ)ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆನಂದದ ಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡತೊಡಗಿತು…”ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಕ್ಸ್‌ಪಿಯರ್ ಮಾನವ ಸಹಜ ಗುಣವಾದ ಹೋಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಯ ದ್ವಂದ್ವವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕವಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: “ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೋಲುಂಡಾಗ ನಾನು ನಮಗಿಂತ ಶ್ರೀಮಂತರಾದವರನ್ನು, ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯರಾದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಅಸೂಯೆ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಕಲೆ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ಇರುವ ಅಧಿಕಾರ ನನಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಪರರ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುಗುತ್ತಿದ್ದೆ.” “ಆದರೆ, ಯಾವಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿತೋ, ಯಾವಾಗ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಸತ್ಪುರುಷರ ಅಥವಾ ಸತ್ಯದ ನೆನಪಾಯಿತೋ, ಆಗ ನನ್ನ ಒಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಯಿತು. ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಕಪ್ಪಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆಕಾಶದತ್ತ ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹಗುರವಾಯಿತು. ಪರರ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ಅವರದ್ದಲ್ಲ, ಜಗತ್ತಿನ ಸೌಂದರ್ಯ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ ಸ್ವರ್ಗದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಹಾಡುವಂತಹ ಪರಮಾನಂದ ಲಭಿಸಿತು.” ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ತೃಪ್ತಿ ಕಂಡು, ಪರರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೊಂಡಾಡಿದಾಗ ನಮಗೂ ಇಂತಹದೇ ದಿವ್ಯ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಕಾವ್ಯದ ಸಾರ.ಜಗತ್ತಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ನೀನು ಸಣ್ಣವನಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಂಡು ನಗುವ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಜಗತ್ತಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು! ಜಯಶ್ರೀ. ಜೆ. ಅಬ್ಬಿಗೇರಿ  

ಲಹರಿ ಸಂಗಾತಿ “ಮಲ್ಲಿಗೆಗೊಂದು ಪತ್ರ” ಶ್ರೀದೇವಿ. ಮ.ಗುಮ್ಮಗೋಳ  ನಾನಿದ್ದೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಸಂಜೆಗತ್ತಲೆ ನೀ ಸೂಸಿದೆ ಸುಗಂಧವ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬೆಳಗಾಗುತ ಹೊರಟೆ ನೀ ಎಲ್ಲಗೆ| ಓ ನನ್ನ ಹಿತ್ತಲ ಮಲ್ಲಿಗೆ|| ಹೌದು ನೆನಪಿದಿಯಾ ನಾ ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಹಿತ್ತಲ ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ…… ನನ್ನ ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನಿನ್ನ ಅಂದಕೆ, ನಿನ್ನ ಕೊಮಲತೆಗೆ ಬೆರಗಾಗಿಯೆ ಬರೆದಿದ್ದೆನಲ್ಲ ಈ ಕವನ. ನನಗಿನ್ನೂ ನೆನಪಿದೆ ನನ್ನ ಕಲಿಯವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮನೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು ಆದರೂ ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಭೀಮನಂತೆ ಬೆಳೆದಿರುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ಬೀಸುವ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಯ ಕೆಳಗೆ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು ಓದುವದೆ ಒಂದು ಹಿತ. ನೀ ಸೂಸವ ಕಂಪು ನನ್ನ ನಾಸಿಕವನ್ನು ದಾಟಿದಾಗ ಮೈಮನಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಊಹಿಸಲಾರದ ಹಿತ ಅನುಭವ. ಹುಣ್ಣಿಮೆ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಹಸಿರು ಸೀರೆಯಲಿ ಬಿಳಿ ಮುತ್ತಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಮವಾಸೆಯ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಆಕಾಶದ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದು ನರ್ತಿಸಿ, ನಕ್ಕಂತೆ ನೀ ತೋರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸೂಜು ಮಲ್ಲಿಗೆ, ದುಂಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಜಾಜಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಏಳು ಸುತ್ತಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಸಹಸ್ರ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇವರಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರಂತೆ.   ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಾನಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಈ ಸ್ನಿಗ್ಧ, ಬಿಳುಪಾದ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಬೆರಗಾದವರೆಷ್ಟು ಜನ. ನಿನ್ನ ಸುಗಂಧಕ್ಕೆ ತೆಲೆದೂಗಿದವರೆಷ್ಟು ಜನ.  ಇನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ “ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ” ಕೃತಿಯಿಂದ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದ ಕವಿ ಕೆ. ಎಸ್. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ “ಮೈಸೂರು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಕವಿ”ಯೆಂದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.  ಅದೇ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಮಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಎಂದು ಕರೆದಿರುವದು ಎಷ್ಟು ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ.  ಹೆಂಗಳೆಯರ ತೆಲೆಗೂದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕಾರ ಭೂಷಿತೆ ನೀನು. ರಸಿಕರ ಕೈ ಹಾರ ನೀನು. ಅಷ್ಟೆ ಏಕೆ ಹೊಸ ದಾಂಪತ್ಯದ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಬಾಗಿಲಲಿ, ಮಂಚದಲಿ ನಾಚುತ ಸ್ವಾಗತಿಸುವಳು ನೀನಲ್ಲವೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಪ್ರೀಯಳಾದ ನೀನು ಸುಮಂಗಲೆಯರ ಶುಕ್ರಗೌರಿ, ಮಂಗಳಗೌರಿ, ಆಷಾಡ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ವೃತ, ಮಹಾನವಮಿ, ದೀಪಾವಳಿ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ  ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನೀನರಲೇಬೇಕು. ಅಲಂಕಾರ, ಸುಗಂಧಕ್ಕಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೇ ನೀನು ಅನೇಕ ರೋಗ, ಖಾಯಿಲೆಗೆ ಔಷದಿಯು ಹೌದು.  ದೃಷ್ಟಿ ಮಾಂದ್ಯರಿಗೆ, ಎದೆ ಹಾಲು ಹೆಪ್ಪು ಗಟ್ಟಿದ ಬಾಣಂತಿಯರಿಗೆ, ಗಾಯಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಮನೆ ಮದ್ದು. ಎಷ್ಟು ವರ್ಣಿಸಿದರೂ ಸಾಲದು ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣ, ಕೊಮಲತೆ, ಸುಗಂಧ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮಾರುಹೋದ ನಾನು ಎಷ್ಟೊ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ನನ್ನೆದೆನ್ನುವ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮನೆ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ಗಿಡವೊಂದನ್ನು ತಂದು ನೆಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಬರುವಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮತ್ತೆ ಕವನ ರಚಿಸಲು.  ಶ್ರೀದೇವಿ. ಮ.ಗುಮ್ಮಗೋಳ ʼ

ಸಮ್ಮಾನ ಸಂಗಾತಿ ಶೇಕ್ರಾ ನಾಯ್ಕ ಅವರಿಗೆ ವಿಭಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ೨೦೨೬ ನೇ ಸಾಲಿನ ವಿಭಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು ಶೇಕ್ರಾ ನಾಯ್ಕ ಅವರ ‘ಹೊಸ್ತಿಲು ಸವರಿದ ಸೆರಗು’ಎಂಬ ಕವನ ಸಂಕಲನದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗೆ ದೊರೆತಿದೆ. ಕವಿ ಪರಿಚಯ : ೧೯೮೫ ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಶೇಕ್ರಾನಾಯ್ಕ ವಿಜಯನಗರ ಜಿಲ್ಲೆ ಹರಪನಹಳ್ಳಿಯವರು. ಎಂ.ಎ ಇತಿಹಾಸಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಇವರು ಗಂಗಾವತಿ ತಾಲೂಕು ಚಳ್ಳೂರು ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ೧೯ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದೆಸೆಯಿಂದಲೇಯುವಜನ ಮಹಿಳಾ ರೈತ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಚಳುವಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತ ಬಂದ ಶೇಕ್ರಾನಾಯ್ಕ, ಕವಿತೆ,ಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ ಹಾಗೂ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಿಕ್ಷಕರತ್ನ, ಉತ್ತಮಶಿಕ್ಷಕ, ವಿಜ್ಞಾನ ಪರಿಚಾಲಕ, ಪವಾಡ ರಹಸ್ಯ ತಜ್ಞ ಹಾಗೂ ನಾಡಿನ ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳುಕೊಡಮಾಡುವ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು ಇವರಿಗೆ ಲಭಿಸಿವೆ. ವಿಮರ್ಶಕರಾದ ಪ್ರೊ. ಕೇಶವ ಶರ್ಮಾ ಹಾಗೂಕವಿ ಪ್ರೊ. ಸುಕನ್ಯಾ ಮಾರುತಿ ಅವರು ಅಂತಿಮ ಸುತ್ತಿನ ಆಯ್ಕೆ ತೀರ್ಪುಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ಹೊಸ ತಲೆಮಾರಿನ ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಭಾಷೆ ಶೈಲಿ ಭಾವ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನುಪರಿಚಯಿಸುವ ಈ ‘ಹೊಸ್ತಿಲು ಸವರಿದ ಸೆರಗು’ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ ಎಂದು ತೀರ್ಪುಗಾರರುಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಪುರಸ್ಕಾರವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ನಗದು ಹಾಗೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಲಕವನ್ನುಒಳಗೊಂಡಿದೆ ಎಂದು ‌ವಿಭಾಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಸಂಚಾಲಕಿ ಸುನಂದಾ ಕಡಮೆ‌ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾಗರಾಜ್‌ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ