ಕಂಜಸಖನ ರಶ್ಮಿಗೆ ಅರಳುವ ಸೂರ್ಯಕಾಂತೆ ನಾನಗಲೇಬೇಕು
ನನ್ನಯ ಧಮನಿಧಮನಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಲೇಬೇಕು

ಶಂಕೆಯ ಮಳೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದೆ ಆಸರೆಯ ಕೊಡೆಯಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರು
ನರಕವೇದನೆಯ ಅಣುವು ತೂರದಂತೆ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿಲೇಬೇಕು

ಕರುಣೆಯ ಕರಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಕರಗಿವೆ ಒಲವಿನ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ
ಕವಿದಿರುವ ಕರಿಮೋಡ ಸೀಳಿ ನನ್ನವನು ಅನವರತ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿಸಲೇಬೇಕು

ಬಾಳಯಾನದಲ್ಲಿ ಒಲವಿನ ಗಾನ ಝೆಂಕಾರ ಸಂತಸದಲ್ಲಿ ಇರಲು
ನಾಕದಲ್ಲಿ ಪಯಣ ಸಾಗಲು ಹೃದಯಗಳ ಮಿಲನ ಆಗಲೇಬೇಕು

ನಿನ್ನ ಕ್ಷಿತೀಜ ಪಥದ ನಗುವಿನ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿರುವೆ
ಕತ್ತಲೆಗೆ ಅಂಜಿ ಹಿಂಜರಿಯದೆ ನಡೆಯುತ್ತಾ ಇರಲೇಬೇಕು