ಡಾ.ಭಾರತಿ ಅಶೋಕ್‌ ಅವರ ಕವಿತೆ-ಅನಾಮಿಕ

ಜಗಕೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಅನಾಮಿಕರು
ಆದರೆ ನಮಗೆ ನಾವಲ್ಲ ಇದು
ನಿನಗು ಅರಿವಾಗದಿರದು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ವಾಣಿ ಯಡಹಳ್ಳಿ ಮಠ

ʼಮರಳಿ ನೀಡುʼ
ನೀ ಪಡೆದಷ್ಟೇ ಮರಳಿ ನೀಡು ,
ಮಿತಿ ಮೀರಿದರೆ ನಶೆ ಎನಿಸೀತು
ಮಿತಿಯ ಕೆಳಗಿರೆ ಕಹಿ ಎನಿಸೀ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ದಾಕ್ಷಾಯಣಿ

ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ ಬಾ
ಮೀಸಲಾದ ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ
 ಬೀಸಿ ಬರುವ ತಂಗಾಳಿಯಾಗಿ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಡಾ ಡೋ ನಾ ವೆಂಕಟೇಶ

“ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಆಸೆ-ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಲೈಫ್
ಅಜ್ಞಾತನಾಗಿ ಫುಟ್ ಪಾತಿನ ಮೇಲೆ
ಸಂವತ್ಸರಗಳ ನಂತರ
ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಡಾ.ಶಶಿಕಾಂತ್‌ ಪಟ್ಟಣ ರಾಮದುರ್ಗ

ʼಕಪ್ ನಮ್ಮದೆʼ
ಕಪ್ ನಮ್ಮದೆ ಸತ್ತ ಹೆಣಗಳ
ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸಂಭ್ರಮ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ರಾಜು ಪವಾರ್

“ಸಂಧಾನ”
ನಮ್ಮನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿರಿ ಎಂದು!
ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದುವರೆದರೆ ಕೋರ್ಟಿನಲ್ಲಿ ‘ಮಾನಹಾನಿ ಕೇಸು’ ದಾಖಲಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಹೆದರಿಸುತ್ತವೆ!!

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಎನ್.ಆರ್.ರೂಪಶ್ರೀ ಶಿರಸಿ

ʼಹೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದುʼ
ಮನೆಯ ಹಿತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ
ಊರ ಕೇರಿಯ ತುದಿಮನೆ
ಹೊಸದಾಗಿ ಬಂದ ಬಳಗ
ಎಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮುಖವಿದು

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಕೆ ಜೆ ಪೂರ್ಣಿಮಾ

“ಇರುಳ ಭಾಷೆಗೆ ಭಾಷೆ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷಿ”
ಅಧರಾಮೃತ ಸೇರಿದಾಗ ಮಧುರ ಚುಂಬಕ!
 ಬೆರಳು ಬೆವರು ನೆರಳು ಒಂದಾದಾಗ ಸ್ಪರ್ಶ ಸುಖ!
 ಉಸಿರ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದಾಗ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಡಾ. ಲೀಲಾ ಗುರುರಾಜ್

ಸೈಕಲ್
ಎತ್ತರವಿದ್ದರೂ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ
ಕತ್ರಿ ಕಾಲಲ್ಲಿ ತುಳಿಯುತ್ತಿ ವೆಂದರೆ

ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ

ಹಮೀದ್ ಹಸನ್ ಮಾಡೂರು

ʼಮಾನವ ನೀನಾಗು.ʼ
ಪಾಪದ ಕೊಡ ತುಂಬಿಸಿ
ಪಾಪಿಗಳ ಪಂಕ್ತಿಯಲಿ ನಿಂತು
ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ನೀ ತಾರದಿರು!,