ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಲೀಲಾಕುಮಾರಿ ತೊಡಿಕಾನ
ಭಾವಗೀತೆ


ಬರೆಯಲಾಗದ ಕವಿತೆಯೊಂದು
ಮನದ ಒಳಗಡೆ ಕುಳಿತಿದೆ
ಪುಟಿಯೋ ನೆನಪು ಯಾಕೊ ಇಂದು
ಮೌನ ಕದವ ಬಡಿದಿದೆ
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು
ಹೃದಯ ನೆಲದೊಳು ಉಳಿದಿದೆ
ಬಾಲ್ಯದಾಟ ನಗುವಿನೂಟ
ಅಣಕವಾಡಿ ನಗುತ್ತಿದೆ
ಭಾವವಿರದ ಟೊಳ್ಳು ಪದಗಳ
ಗಂಟಲೇಕೋ ಉಗುಳಿದೆ
ನಗುವೇ ಬಿರಿಯದ ತುಟಿಗಳಿಂದು
ಮೌನ ಬಯಸಿ ಬಿದಿದಿದೆ
ನೋವಿನಲೆಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೀಗ
ಮನದ ದಡಗಳು ಕೊರೆದಿವೆ
ಒಡಲಿನಾಳದ ಬೆಂಕಿಜ್ವಾಲೆಗೆ
ನವಿರು ಭಾವ ಸತ್ತಿದೆ
ಜೊತೆಲಿ ಬೆರೆತು ಮನೆಯ ಕಟ್ಟಿದ
ಮುಗ್ಧ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಮನದ ನಡುವಣ ಗೋಡೆ ಮಾತ್ರ
ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೇರಿದೆ!!
ಲೀಲಾಕುಮಾರಿ ತೊಡಿಕಾನ




ಒಳ್ಳೆಯ ಭಾವ-ಕವಿತೆ