ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ಅಶ್ಫಾಕ್ ಪೀರಜಾದೆ
“ಮನದ ಕಣಿವೆಯಲಿ…”


ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿದ ಕ್ಷಣ
ಜಗತ್ತು ಕತ್ತಲಾಯಿತು ನಿಜ,
ಅಂತರಂಗದ ಕಿಟಕಿಗಳೆಲ್ಲ
ತೆರೆದುಕೊಂಡರೂ ಒಳಗೆ
ಬಾರದ ಗಾಳಿ ಬೆಳಕು
ಧ್ಯಾನದ ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಷ್ಟು
ಮೌನದ ಪದರಗಳು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದವು
ಗುಲಾಬಿ ಹೂವಿನ ಎಸಳುಗಳಂತೆ
ಕಣ್ಣೆದುರು ಈಗ ಶೂನ್ಯ
ಮುಡುಗಟ್ಟಿದ ನೋವು ಹತಾಶೆ
ಕೈಜಾರಿ ಹೋದ ಕಾಲದ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು
ಒಂದೊಂದು ನೆನಪೂ
ಒಂದೊಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು,
ಮನದ ಕಣಿವೆಯಲಿ
ಈಗ ಗತಕಾಲದ ಆರ್ತನಾದ.
ಅಶ್ಫಾಕ್ ಪೀರಜಾದೆ



