ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ನೀರವ ಮೌನ ಜಗದಲಿ
ಶಿವಲೀಲಾ ಹುಣಸಗಿ


ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಡಾಂಬರು
ನೇಸರನ ಕಿರಣಕೆ ನಸು ನಾಚುತ್ತ
ಮಿಂಚುತ್ತ ಹೊಳದಷ್ಟು
ಸಂಚಾರಕೆ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ
ದಾರಿ ಹೋಕರಿಗೆ ಹೊರ ಸಂಚಾರ
ಟೈರಿನ ಘರ್ಷಣೆಗೆ ಮತ್ತದೇ ಗತಿ
ಎತ್ತ ಹೋದವೋ ಮರುಕಳಿಸದೇ
ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯಿಲ್ಲದೇ ಬಯಲಾಗಿ
ಸಾಗಿದ್ದೆ ಬಂತು ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ
ನನಗೂ ಅವಗೂ ಕೋಳಿ ಕಾಳಗ
ತಿವಿದು,ತಿವಿದು ಸುಸ್ತಾದರೂ
ಬಳಲಿಕೆಗೆ ನೂರೆಂಟು ಭಾವ

ಬಿಸಿಲ ಬೇಟೆಗೆ ತತ್ತರಿಸಿದೆ ಮಗ್ಗುಲು
ಮೈಮಾಟದ ಒಡ್ಡೋಲಗದಲ್ಲಿ
ಚಳಿಯಬ್ಬರಕೆ ಮಬ್ಬಾಗಿದೆ ಮುಗಿಲು
ಋತು ಹೊತ್ತ ಸಾಗರವೊಮ್ಮೆ ದಿಗಿಲು
ಅಯ್ಯೋ! ಕೊಂಚತಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು
ಸಗಣಿ ಕುಳ್ಳಾಗಲು ಹೊತ್ತೆಷ್ಟು?
ಸುಟ್ಟರೆ ಬೂದಿಯಾಗದೇ ಕುರುಳು
ಮಾನ ಮುಚ್ಚಲು ಕರವಸ್ತ್ರ ಸಾಕೆಂದೆ
ಊರುಸುಟ್ಟರೂ ಮಾರುತಿ ಹೊರಗೆ
ನಾನೆಂಬ ಡಾಂಬರು ಹೊದಿಕೆಯಷ್ಟೇ
ಕಲಸಿದ ಕಚ್ಚಾ ಮಾಲು,ಮೈಲುಗಳೆಷ್ಟು
ಮೈಲುಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಮೌನದುಸಿರು
ಹೊಚ್ಚ ಹೊದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನರಳಿದ್ದೆ ಬಂತು
ಕಾರ್ಪಣ್ಯದ ದರ್ಪಣಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡಿದ್ದಕ್ಕಿಂದು ದಕ್ಕಿದೆ
ಕೊನೆಗಳಿಯ ಸಂಚಕಾರದ ಗುನ್ನ
ಸಂಚಯದ ಸಂಚಲನಕೆ ಹುನ್ನಾರ
ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ದಾರಿ ಕಟ್ಟಿ ಸಾಗಿದೆ
ಈಗೆಲ್ಲ ಮೌಲ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟ
ಬಿಡಿಗಾಸಿಗೂ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆಯಷ್ಟೇ
ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಬೆಕ್ಕಿನ ಚಲ್ಲಾಟ
ಮನದೊಳಗಿನ ಇಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣ ಸಂಕಟ
ಸುಳಿವು ಸಿಗದ ಸೆಣಸಾಟದಲಿ ಮತ್ತೆ
ನೀರವ ಮೌನ ಜಗದಲಿ!


Leave a Reply