ಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ ಸ್ಮಿತಾ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಕಣ್ಣಿಗೊಂದು ಕನ್ನಡಕ ಏರಿಸಿಕೊಂಡುಅದರ ಪ್ರೇಮ್ ಹಿಡಿದುಮೇಲೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡುತ್ತಹಳೆಯ ಟ್ರಂಕಿನ ಬಂಗಾರದಭದ್ರತೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಓಲೆ. ಕೊರಳ ಸುತ್ತಿ ಎದೆಯ ಮಿದುವಿನಲಿಮಿಸುಕಾಡಿಆಗಾಗ ಚುಚ್ಚಿ ಕೊಳ್ಳುವ ಸರಮತ್ತೆ,,,ಜೊತೆಯಾದ ಪ್ರೇಮ. ಎಂದೋ ಸಿಕ್ಕ ಮತ್ತೀಗಸಿಗಬೇಕಾದ ಪ್ರತೀಕ್ಷೆ. ಜೀಕುವ ಉತ್ಸಾಹದಲಿಆಗ ತಾನೇ ಕಣ್ ಬಿಟ್ಟ ಕರುಅದುರುವ ಕಾಲುಗಳುಜಾರಿ ಮುಗ್ಗರಿಸಿ,ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಘಟಿಸಬಹುದು,ಕ್ಷಣದ ಕವಲಿನಲಿಹಾಲು ಹಾಲಾಹಲ. ಕೇರಿ ಕೆರೆ ಕುಂಟೆಗಳಲಿಸುಳಿದಾಡಿದ ಒಲವ ಘಮ,ಊರ ಕೊನೆಯ ಬಸ್ಸಿನಲಿಬಂದಿಳಿದ ನೆನಪುಗಳು-ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಜೋಳಿಗೆಯತುದಿಗೊಂದು ತೂತು.ಕೊರೆದಿದ್ದು ಯಾರು!?ಆರೋಪ ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ,ಹೆಕ್ಕಿಕೊಂಡರು ಯಾರೋಉಳಿದದ್ದು ಮೌನ. ಅದೆಂತಹ ವಿಧಾಯ ಹೇಳುಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವಶರಧಿ,ನದಿ ನಡುವೆ. ಕೈಲಿಟ್ಟ ಕೊನೆಯ ಓಲೆಯಲಿಏನಿತ್ತು!ತುರುಕಿ ನಡೆದಾಗ ಎದುರಾಗಿದ್ದುಯಾರದ್ದೋ ಶಾಪ,ಒಲವಿನೋಲೆಯಂತೆ ಮನಸೂ ಮುದುಡಿ,ಅದೇ ತಿರುವಿನಹರಿವ ತೊರೆಯಲಿ ಎಸೆದಪ್ರೇಮ ಪತ್ರ,ಖಾತ್ರಿಯಿಲ್ಲ ಕಡಲು ಸೇರಿದ್ದಕ್ಕೆ. ಇಂದು ನೀನೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ!ಇರಬೇಕಿತ್ತು ನೀನೇ,,ಎಂದು ಕೊನೆಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣದ ಭಾವ. ನವಿಲು ಗರಿ ಸವರಿ ಕೊಟ್ಟ ಪತ್ರಕ್ಕೆಆಗಾಗ ಗರಿ ಬಿಚ್ಚುವಗಳಿಗೆಭಯದ ನೆರಳಿನಲಿ,ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದ ಅಕ್ಷರಗಳಹುಡುಕಾಟದಲಿ“ಅದಿನ್ನೂ ಜೀವಂತ”.. ***************