ಸಾವಿರಾರು ಆಸೆಗಳು ಕುಡಿಯೊಡೆದು ಹಬ್ಬಿ ತಬ್ಬಿ ನಿಂತಿದ್ದವು
ಸ್ಪರ್ಶದ ಹರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದೆಕೋ ಹದವಾಗಿ ಚಕಿತಳಾಗಿದ್ದೆ ಅಂದು

ಗಾಳಿಯು ಮೌನ
ಅವಳ ಮುಂಗುರುಳು
ಕೆನ್ನೆ ಸೊಕಲು.

ಸದಾ ಬಯಲಾಗುವ ನನಗೆ
ನಿನ್ನದು ಬಂಧನ
ನನಗದೇ ಬಯಲು

ಮೀನಖಂಡವ
ಮುದ್ದಿಸಿದ ಮೀನಿಗೆ
ಹನಿಮೂನ್

ನಾಗರಾಜ ಜಿ. ಎನ್. ಬಾಡ ಅವರ ಕವಿತೆ-ನೀನಿಲ್ಲದೆ

ಏತಕೆ
ನನ್ನ ಮೇಲೆ
ಸುಮ್ಮನೆ

ಗೆಲುವನುಂಡ ಜೀವಕೆ ಸೋಲಿನ ಭಯ
ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಕುಳಿತಿಹುದು ಬೇತಾಳನಂತೆ
ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಬಿಗಿದು ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸಿ

ಕೇಳದ ಮುದಿಕಿವಿ
ಜೋರಾದ ಮಾತುಗಳು
ಗೌಪ್ಯತೆಯು ಇಲ್ಲದೆ

ನುಡಿಯೊಳಗಾಗಿ ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ
ಜವನವ ತೋರಿದಿ
ಬೆಳೆಸಿದೆ ಸಮತೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು
ತೋರಿದೆ ಬಾಳಿಗೆ
ಹೊಂಗುರಿಯನು…..

ಡಾ ಸಾವಿತ್ರಿ ಕಮಲಾಪೂರ ಅವರ ಕವಿತೆ-ತೇಲಿ ಬಂದ ನೆನಪು

ವಿವರಿಸಲಾರೆ ಧನ್ಯತೆಯ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ನಿನಗೆ ಅರುಹಿದಂದು
ನಿನ್ನ ಸೂರೆಗೊಂಡ ನಾನೆಂತ ಘನನೆಂದು ಗರ್ವಿಸಿದೆ ತಪ್ಪೆಸಗಿದೆ