ಕಥಾ ಸಂಗಾತಿ

ರಾಜ್ ಬೆಳಗೆರೆ

ಒಡೆದ ಕನ್ನಡಿ ಚೂರುಗಳು-

ಅಸಲಿಗೆ ಕೆಳಭಾಗ ಎಂಬುದೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಮೊಣಕಾಲು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬ್ಯಾಂಡೇಜ್ ಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ನಡುರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ ತುಂಡಾದ ಮೊಂಡು ಕಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಚೀರಾಡತೊಡಗಿದ್ದೇ ಆಗ…. ‘ಅಯ್ಯಯ್ಯಪ್ಪೋ… ಯಪ್ಪೋ…

ಕಥಾ ಸಂಗಾತಿ

‘ಪಂಜರದಿ ಹಾರಿದ ಗಿಳಿ’

ಡಾ.ಯಲ್ಲಮ್ಮ ಕೆ

ಅವರ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ

ಇನ್ನುಳಿದವು 9,6,5,4 ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿವೆ.  ಹೇಗೋ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಜೀವನ.

ಸಿದ್ಧರಾಮ ಹೊನ್ಕಲ್: ಈ ಭೂಮಿ ಯಾರದು? (ಸಣ್ಣ ಕಥೆ)
(ರಾಯಚೂರು ವಿವಿ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ ಪ್ರಥಮ ಸೆಮ್ ಗೆ ಪಠ್ಯವಾದ ನನ್ನ ಒಂದು ಕಥೆ. ತಮ್ಮ ಓದಿಗೆ ಅನೇಕರ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ)

ಕಥಾ ಸಂಗಾತಿ

ಹೃದಯ ಕಲ್ಲಾದಾಗ…..

ಹೊನ್ನಪ್ಪ ನೀ. ಕರೆಕನ್ನಮ್ಮನವರ
ಸತ್ತಾಗ ಮಣ್ಣಿಗಾದರೂ ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿ ಇರಲಿ ಎಂದು ಬದುಕಿದ್ದಕ್ಕೂ ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಕಾದಾಡದ ಸೀತವ್ವಳ ಹೆಣಕ್ಕೆ ಅನಾಮಿಕರ ಕೈಯಿಂದ ಕೊಳ್ಳಿ ತಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು ಅವಳನ್ನು ದಹಿಸುವ ಬೆಂಕಿಯೂ ಕೂಡಾ ತನ್ನ ಕೆನ್ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಚಾಚಿ ಅರ್ಭಟಿಸದೆ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉರಿದು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಸಿತು.

ತಿಲಕಾ ನಾಗರಾಜ್ ಹಿರಿಯಡಕ ಅವರ ‘ಪುಟ್ಕಥೆಗಳು’

ತಿರುಗಿದರೆ, ಸದಾ ತಿರಸ್ಕಾರದ ನೋಟ ಬೀರುತ್ತಿದ್ದ ಮನದಿನಿಯ ಪುರಸ್ಕರಿಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ.

ಗೋವಾಲನ ಮಿಕ್ಕ ಮೂರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳೂ ನಿರ್ಮಾಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಕಟ್ಟಡದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲೇ ಕಾವಲುಗಾರರಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಅದು ಈ ಕಥೆಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ.

‘ಅವಳು’ನಾಗರಾಜ ಬಿ.ನಾಯ್ಕ ಅವರ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ
ಅವಳು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಖುಷಿ ಅವರಿಗೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ದಿನ ಎರಡು ಮೂರು ಸಲ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಮಾತ್ರೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

‘ಸಾಗಿದ ಹೆಜ್ಜೆ’ಸಣ್ಣಕಥೆ-ನಾಗರಾಜ ಬಿ.ನಾಯ್ಕ
ಯೋಚಿಸುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಂಪರು ಆವರಿಸಿತು. ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ. ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲೂ ಯೋಚಿಸಿದ. ಕಾಲುಗಳು ನಾಳೆ ನಡೆಯದಿದ್ದರೆ ಬದುಕು ಹೇಗೆ? ಯಾರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಕೇಳುವುದು? ಮಾತನಾಡಲು ನೋಡಿದ

ರಾಧಿಕಾ ಕಾಮತ್ ಅವರಕಥೆ-‘ಕೋಪದ ಕೈಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ’
ಅದೊಂದು ದಿನ ಯಾವುದೋ ಕಥಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಲೇಖನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೂ ಬರೆಯಬೇಕಿತ್ತು  ಕತೆಯನ್ನು ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು

“ಕಸಬರಿಗೆಯ ನಿವೇದನೆ”ರಾಜು ನಾಯ್ಕ ಅವರ ಸಣ್ಣಕಥೆ
ನನ್ನ ಆತ್ಮ ನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಂಬಲ ಲಾಗಾಯ್ತಿನಿಂದಲು ಇತ್ತು. ಮನುಷ್ಯರ ಮನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ,ಅವರ ಮನೆ ಅಂಗಳ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ,ಬಚ್ಚಲು ಮನೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿದರೂ ನನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳ ಮಾತ್ರ…ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯೇ ಆಗಿದ್ದು ವಿಪರ್ಯಾಸ…