ಕಾವ್ಯ ಸಂಗಾತಿ
ರಶ್ಮಿ ಶಮಂತ್
“ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ”


ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ
ವಿದಾಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ
ಕಂಬನಿಗೂ ತಾವಿಲ್ಲದಂತೆ
ಪರಮಾಶ್ಚರ್ಯ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ
ವಾಸ್ತವವ ಒಪ್ಪಲು ಸಾದ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ
ಅವರಿವರೆಂಬ ಬೇದವಿಲ್ಲದೆ
ಮಕ್ಕಳು ಮರಿಗಳೆಂಬ ಕರುಣೆ ತೋರದೆ
ಸೆಳೆಯುತಿಹನು ಕಾಲರಾಯ
ಅದೆಂತಹಾ ಅವರಸವೋ ಅವನಿಗೆ
ಬದುಕಿ ಬಾಳುವವರ ಸೆಳೆಯಲು
ಮಾತುಗಳಿನ್ನೂ ಉಳಿದಿರಲು
ಕನಸುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಕಾದಿರಲು
ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಹೊರೆಯ ಹೊತ್ತಿರಲು
ನಂಬಿ ಬದುಕುವ ಜೀವಗಳಿರಲು
ಅದೇನು ಮುಖ್ಯವಿಹುದೋ ಎಲ್ಲದರ ಹೊರತು
ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರನೊಮ್ಮೆ ಆಲಂಗಿಸಿ
ಅಂತಿಮ ನಮನವ ಸಲ್ಲಿಸದೆ
ಕಂಬನಿಯ ಉರುಳಿಸದೆ
ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶವನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಗದೆ
ಕಳೆದು ಹೋದವರು ಅದೆಷ್ಟೋ
ಜೊತೆಗಿರಲು ಸಂಭಾಷಿಸಿ
ಇದೇ ಕೊನೆಯ ಬೇಟಿಯೆಂಬಂತೆ
ಮನ ಬಂದಂತೆ ಬದುಕಿಬಿಡಿ
ಆಸೆ ಕನಸುಗಳ ಆಗಾಗಲೇ ತೀರಿಸಿ
ತಿಳಿದಿದೆ ಯಾರಿಗೆ..
ನಾವೆಷ್ಟನೆಯವರೋ ಈ ನಿಗೂಢ ಸರತಿಯಲಿ
ರಶ್ಮಿ ಶಮಂತ್



