ಗಂಗಾಧರ ಅವಟೇರ.ಮಹಾದೇವ ಇಟಗಿ ಅವರ ಪದ್ಯ-ನೀ…ನನ್ನಾಕಿ

ಕಷ್ಟಗಳಿಗಳಿಗೆ ಕಳವಳ ಪಡಲಿಲ್ಲ
ಸುಖಗಳು ಗುಳೇ ಕಿತ್ತಿ ಬಂದರೂ ಹಿಗ್ಗಲಿಲ್ಲ;
ನಸುನಗುತಾ ಬಾಳ ಬಂಡಿ ಎಳೆದಾಕಿ

ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೋದರು
ಮಾನಾಪಮಾನಕೆ ಬೆನ್ನು ಮಾಡದಾಕೆ
ಜಾನಕಿಯಂತೆ  ಬಾಳಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿ ಬಂದಾಕಿ.

ನಮ್ಮವರು ಆಡಿದ ಬಿರುನುಡಿಯನು
ಆಲಿಸಿದರೂ ,ಕಿವುಡಳಾಗಿ ದಾಂಪತ್ಯದಲಿ
ಪ್ರೀತಿ,ಒಲವು ತುಂಬಿ ಸಖಿಯಾಗಿ ಬಂದಾಕಿ.

ನೋವಿಗೂ ನಗುವ ತುಂಬಿದಾಕೆ
ದು;ಖಕೆ ಒಲವು ಬೆರೆಸಿ ನಲ್ಮೆಯ ತುಂಬಿದಾಕಿ
ಬದುಕಿಗೂ ಬಲದ ಛಲ ತುಂಬಿ ಬಂದಾಕಿ.

ಕಾಲು ಮುರಿದು ಕೋಲು ಹಿಡಿದು
ಅಸ್ಥಿರತೆಯಲೂ  ಸ್ಥಿರತೆ ತುಂಬಿದಾಕೆ
ತಾಯಿಯಂತೆ ಮಮತೆಯ ತೋರಿದಾಕೆ.

ಗೆಳೆತನಕೆ ನಲ್ಲೆ ;ಕೈಹಿಡಿದು ಹೆಂಡತಿಯಾದೆ
ಸೇವೆಗೈದು ದಾಸಿಯಾದೆ.ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ವಾರಿದೆ.
ಶೃಂಗಾರ,ಹಾಸ್ಯ ,ಶಾಂತ ರಸಗವಳವಾಗಿ ಬಂದೆ.

ಜೀವನದಲಿ ಬೇಕು ಬೇಡಗಳ ಬೇಡಿಕೆ
ಹೇಳಿ,ಮನಸು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿದಾಕೆ ಇವಳಲ್ಲ.
ಪ್ರೀತಿಯ ವರ್ಷಧಾರೆ ಸುರಿದವಳು ಇಕೆ.

ನೀ ನನ್ನಾಕಿ ಕೆಳದಿ.ನನ್ನ ಮನದ ಒಡತಿ.


Leave a Reply

Back To Top